வராஹபுராணம்

பிரம்மாவின் சிருஷ்டியில், ஒரு வெண்மையுள்ள, பிரகாசமான தேவி, பெரிய தாமரை போன்ற கண்கள் கொண்ட அந்த பாக்கியசாலி கன்னிகை, உடனே பிரம்மாவை நோக்கி உரையாடி, அங்கேயே மறைந்துவிட்டாள். ஆசீர்வாதங்களை வழங்கும் அந்த தேவி, உடனே வெள்ளை மலையில் சென்று, எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்திருக்க வேண்டும் என்ற ஆவலுடன், கடுமையான தவம் செய்யத் தொடங்கினாள். வைஷ்ணவி என்ற அந்த கன்னிகை, கேசவனின் அனுமதியுடன் மந்தர மலையில் சென்று, மிகக் கடினமான தவங்களை மேற்கொண்டாள். ஒரு கருப்பு நிறம் கொண்ட, அகல்கண்கள் உடைய, கொடிய பற்கள் கொண்ட அந்த உக்கிரமான தேவி, சிறந்த நீலமலையில் சென்று, மங்களகரமான தவம் செய்தாள். இவ்வாறு, நீண்ட காலம் கழிந்த பிறகு, பிராணிகளின் அதிபதி பிரம்மா, உயிரினங்களை உருவாக்கத் தொடங்கினார்; அவர் உருவாக்கியபோது, அவரது சக்தி மேலும் அதிகரித்தது. ஆனால், பிரம்மாவின் மனதில் பிறந்த சிருஷ்டி விரிவடையவில்லை; "ஏன் என் சிருஷ்டி விரிவடையவில்லை?" என்று அவர் ஆச்சரியப்பட்டார். அப்போது, உன்னதமானவரே, பிரம்மா தன் மனதில் யோகத்தால் தியானித்து, வெள்ளை மலையில் தவம் செய்கிற அந்த தாமரை கண்கள் உடைய கன்னிகையை கண்டார்; அவள் பெரும் தவத்தால் பாவங்கள் எல்லாம் நாசமடைந்திருந்தன. உடனே, பிரம்மா அந்த தவம் செய்கிற இடத்திற்கு சென்று, அவளை பார்த்து இந்த வார்த்தைகளை சொன்னார்: "என்ன தவம் இது, மென்மையானவளே? நோக்கமுடன் செயல்படுவது பொருத்தமானது. அகல்கண்கள் கொண்டவளே, நான் உன்னால் மகிழ்ந்துள்ளேன்; என்ன வரம் வேண்டும்?" என்று கேட்டார். அதற்கு சிருஷ்டி என்ற தேவி, "ஓ பிரபுவே, ஒரே இடத்தில் நின்று இருக்க முடியவில்லை; ஆகவே, எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்திருக்க வேண்டும் என்ற ஆசையால், நான் உங்களிடம் ஒம்னிபிரசென்ஸ் (வியாபகத்துவம்) என்ற வரம் கேட்டுக்கொள்கிறேன்," என்றாள். அதை கேட்ட பிரம்மா, அந்த தேவிக்கு, "நீ எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்தவளாக இருப்பாய்," என்று ஆசீர்வதித்தார். உடனே, அந்த தாமரை கண்கள் கொண்ட சிருஷ்டி, பிரம்மாவின் மடியில் புகுந்தாள். அப்போது முதல்முறையாக பிரம்மாவின் சிருஷ்டி விரிவடையத் தொடங்கியது. பிரம்மாவின் ஏழு மனப்பிறந்த மகன்கள், அவர்களில் சிலர் தவசிகள், மற்றவர்கள் வேறு வகை, மேலும் மற்றவர்கள், நாலாக பிரிந்து, உயிரினங்களின் தொகுதியாக ஆனார்கள். நிலையானவை, அசையாதவை, அசைவானவை ஆகிய எல்லா உயிரினங்களும் இவ்வாறு உருவானது. உலகில் பேசப்படும் எதுவும், நிலையானவை, அசைவானவை, எல்லாம் கடந்த காலம், எதிர்காலம், என்றும், இந்த சிருஷ்டி தேவியால் நிறுவப்பட்டது. அப்போது ஸ்ரீ வராஹர் கூறினார்: "அந்த மூவகை சக்தியாக போற்றப்படும் தேவியின் மகா விதியை, உன்னிடம் சைவபெருமான் அறிவித்ததை மேலும் கேள்." அங்கே, சிருஷ்டி முன்பு வெண்மையான வடிவில், ஒற்றை எழுத்தாக, மங்களகரமானதாக, எல்லா எழுத்துகளும் சேர்ந்து உருவானதாக விவரிக்கப்பட்டது. அவள் சில இடங்களில் வாகீசியாகவும், சரஸ்வதியாகவும் அழைக்கப்படுகிறாள்; அவள் ஞானத்தின் தேவியும், மற்ற இடங்களில் அமிதாக்ஷரா என்றும், அறிவின் விதியாகவும், விபாவரியாகவும் அழைக்கப்படுகிறாள். அனைத்து மென்மையான பெயர்கள், அறிவிலிருந்து தோன்றும் பெயர்கள் எல்லாம் அவளுடையவை என்று கருத வேண்டும். வைஷ்ணவி என்ற அந்த அகல்கண்கள் உடைய, சிவப்பான வடிவமும் அழகும் கொண்டவள், ரௌத்ரி என்றும், உச்சமானதும், கீழானதும் என்றும் அழைக்கப்படுகிறாள். இந்த மூன்றும், ருத்ரனை உண்மையில் அறிந்தவரால் ஒரே ஒன்றாக நன்கு அறியப்படுகின்றன; பாடப்பட வேண்டிய அனைத்தும், மூன்றாக இருந்தாலும் ஒன்றாகவே நினைவுகூரப்படுகிறது. இந்த சிருஷ்டி, அழகியவளே, பழங்காலத்தில் விளக்கப்பட்டபடி, அவளால் நிலையானதும் அசைவானதும் ஆன இந்த உலகம் முழுவதும் நிறைந்துள்ளது. இந்த சிருஷ்டி, பிரம்மாவால் உருவாக்கப்பட்ட முதன்மை உருவாக, அவளால் பிரம்மா அந்த தேவியை போற்றி பாடினார். பிரம்மா கூறினார்: "உண்மையின் ஆதியாகியவளே, நிலையான தேவியே, சிறந்த எழுத்தே, எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்தவளே, எல்லா உயிரினங்களின் மகாதேவியே, நீ வெற்றி பெறுவாயாக! எல்லாம் அறிந்தவளே, எல்லா சித்திகளும் வழங்கும் தேவியே, ஞானம், வெற்றி, எல்லாவின் ஆதியே, உன்னைத்தான் போற்றுகிறேன். நீ ஸ்வாஹா, நீ ஸ்வதா, நீயே ஆதியாகியவளே, உன்னுடைய முகம் அழகாக உள்ளது. ஓம் என்ற எழுத்தில் நீ நிலைபெற்றுள்ளாய், வேதங்களின் ஆதியாகியவளும் நீயே. தேவர்களும், அசுரர்களும், யக்ஷர்களும், கந்தர்வர்களும், ராட்சசர்களும், மிருகங்களும், செடிகளும், அனைத்தும் உன்னிடமிருந்து தோன்றியவை. நீயே ஞானம், ஞானத்தின் முதல்வி, சித்தி பெற்றவளும் புகழ்பெற்றவளும், தேவர்களின் அரசி, எல்லாம் அறிந்தவளும், எல்லா சித்திகளும் வழங்கும் தேவியும் நீயே. நீ எங்கும் நிறைந்தவளே, சந்தேகமற்றவளே, எல்லா எதிரிகளை அழிப்பவளே, ஞானத்தின் அதிபதியே, மங்களத்தை தரும் தேவியே, உன்னை வணங்குகிறேன். ஒரு பெண் தன் மாதவிடாய் காலத்துக்குப் பிறகு தூய்மையுடன் இருக்கும் போது, உன்னை போற்றி வணங்கினால், அவளுக்கு உன் அருளால் சந்தானம் உண்டாகும்; அவள் இயற்கையான வடிவில், வெற்றியுடனும், மங்களகரமாகவும், எல்லா எதிரிகளையும் குழப்புபவளாகவும் இருப்பாள்." பிறகு, ஸ்ரீ வராஹர் தொடர்ந்தார்: "மந்தரமலையில் தவம் செய்த அந்த தேவியே, உன்னதமான அரசாட்சியின் சக்தி, கன்னிகை விரதத்தை மேற்கொண்டவள். அவள் விசாலாவில் தனியாக தவம் செய்தாள், அழகியவளே. அவள் தவத்தில் ஈடுபட்டபோது, காலப்போக்கில் அவளது மனம் மிகுந்த குழப்பத்துடன் ஆனது. அந்த மனக்குழப்பத்திலிருந்து, மென்மையான கண்கள், கருப்பு சுருள் முடி, முழுப்பவள உதடுகள், அகல்கண்கள், சிறந்த ஆடைகள், அழகிய இடுப்புப்பட்டைகள், மணி குழைகள், அழகில் பிரகாசிக்கும் பெண்கள் தோன்றினார்கள். அந்த தேவியின் மனம் குழப்பமடைந்தபோது, அத்தகைய பெண்கள் நூற்றுக்கணக்காக, லட்சக்கணக்காக, கோடிக்கணக்காக, பல்வேறு முகங்களுடன் விரைவாக தோன்றினார்கள். அந்த மலையில் அந்த பெண்களைப் பார்த்த அந்த மங்களகரமான தேவி, தன் தவத்தால், நூற்றுக்கணக்கான மாளிகைகள் நிறைந்த ஒரு நகரத்தைக் கட்டினாள். அந்த நகரம் அகலமான தெருக்களும், பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அரண்மனைகளும், உள்ளே குளங்கள் கொண்ட வீடுகளும், ரத்தினங்களால் ஆன படிக்கட்டுகளும், மணியால் செய்யப்பட்ட ஜன்னல்கள், அருகில் தோட்டங்கள் ஆகியவற்றால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது. அந்த மலையில் எண்ணற்ற மாளிகைகளும், பெண்களும் இருந்தனர். அந்த பெண்களின் முக்கியமான பெயர்களை நான் உனக்கு சொல்கிறேன், அழகியவளே: விடுத்பிரபா, சந்திரகாந்தி, சூர்யகாந்தி, கம்பீரா, சாருகேசி, சுஜாதா, முன்ஜகேசினி, கிருதாசி, உர்வசி, சசினி (நல்லொழுக்கம் உடையவள்), சாருகன்னியா, விசாலாக்ஷி, தன்யா, பீனபயோதரா, சந்திரபிரபா (மகளிரின் தலைவி), சூர்யபிரபா, அமிர்தா, ஸ்வயம் பிரபா, சாருமுகி, சிவதூதி, விபாவரி, ஜயா, விஜயா, ஜயந்தி, அபராஜிதா மற்றும் நூற்றுக்கணக்கான பிற பெண்கள் அந்த சிறந்த நகரத்தில் இருந்தனர்." இவ்வாறு, அந்த தேவி, பிரம்மாவின் சிருஷ்டிக்கு வியாபகத்துவம் அளித்து, உலகம் முழுவதும் உயிரினங்களையும், அழகு, ஞானம், சக்தி ஆகிய அனைத்தையும் நிரப்பினாள்.