வராஹபுராணம்

அக்காலத்தில், அக்னியின் நாவிற்கு உரிய எல்லா மங்களச் சின்னங்களும், த்வஷ்ட்ரு விவரித்தபடி, ஒரு கன்னிகையின் மேல் ஒன்றிணைந்து காணப்பட்டன. அந்த அற்புதமான கன்னிகையைப் பார்த்து, பிரமா, விஷ்ணு, மற்றும் மகேஷ்வரர் மூவரும், "அம்சமானவளே, நீ யார்? உன் நோக்கம் என்ன? அறிவுள்ளவளே, எங்களிடம் விளம்பு," என்று கேட்டனர். அந்த கன்னிகை மூன்று நிறங்களுடன் – கருப்பு, வெள்ளை, மஞ்சள் – பிரகாசித்தாள். "உலகின் சிறந்தவர்களே, உங்கள் கூட்டு பார்வையிலிருந்து நான் தோன்றியுள்ளேன். அழகான இடுப்புடையவளாகிய நான், உங்களுடைய பரம சக்தியே என்பதை அறியவில்லையா?" என்று அவள் பதிலளித்தாள். அப்பொழுது பிரமா மற்றும் மற்ற தெய்வங்கள், அவளிடம் மகிழ்ச்சியுடன் ஒரு வரம் அளித்தனர்: "நீ மூவகை காலங்களின் தேவியாக பெயர் பெறுவாய்; எப்போதும் இந்த உலகை பாதுகாப்பாய்." மேலும், "நீ அறியப்படாத பல பெயர்களும், உன் குணங்களிலிருந்து தோன்றும்; அவை எல்லாம் வெற்றியை அளிக்கும்," என்றும் அருளினர். "அழகிய முகமுடைய தேவியே, நீ மூன்று நிறங்களுடன் தோன்றியதற்கும் மற்றொரு காரணம் உண்டு. உன் மூன்று வடிவங்களையும், மூன்று நிறங்களையும் வெளிப்படுத்தி, உன் திருவுருவத்தை விரைவில் வெளிப்படச்செய்," என்று தேவர்கள் கூறினர். அவர்களது வார்த்தைகளை கேட்டவுடன், அந்த தேவியாள் வெள்ளை, சிவப்பு, கருப்பு என மூன்று வடிவங்களுடன் தோன்றினாள். அந்த வெள்ளை வடிவமான ப்ராஹ்மி, பிரமாவின் கட்டளையின்படி, மனமிருக்கும் உருவில், அழகிய இடுப்புடன், உயிர்களை உருவாக்கினாள். சிவப்பு நிறமான, அழகும் மெலிந்த இடுப்பும் உடைய வடிவம், சங்கும் சக்கரமும் ஏந்திய வைஷ்ணவி; அவள் உலகை பாதுகாக்கும் விஷ்ணுமாயா என அழைக்கப்படுகிறாள். கருப்பு நிறமான, கொடூரமான, கூரிய பற்களும், திரிசூலமும் உடைய வடிவம் ரௌத்ரி; அவள் உலகை அழிக்கிறாள். பிரமாவால் உருவாக்கப்பட்ட வெள்ளை நிற, பிரகாசமான, தாமரை போன்ற பெரிய கண்களைக் கொண்ட அந்த ப்ராஹ்மி வடிவம், பிரமாவிடம் உரையாடி உடனே மறைந்தாள். அந்த வரங்களும் பெற்றவள், எல்லாம் பரவ விரும்பி, வெள்ளை மலைக்கு சென்று தீவிரமான தவம் செய்தாள். வைஷ்ணவி வடிவம், கேசவனின் அனுமதியுடன் மந்தர மலைக்கு சென்று கடும் தவம் புரிந்தாள். கருப்பு நிற, கூரிய பார்வையுடைய, கொடூரமான வடிவமான ரௌத்ரி, சிறந்த நீலமலையில் சென்று புனிதமான தவம் செய்தாள். காலம் கடந்தபின், உலகின் படைப்பைத் தொடங்க பிரமா முயன்றார்; படைப்பை உருவாக்கும் போது, அவரது சக்தி அதிகரித்தது. ஆனால், மனதில் தோன்றிய படைப்புகள் விரிவாகவில்லை. "ஏன் என் படைப்பு விரிவடையவில்லை?" என்று பிரமா சிந்தித்தார். அப்பொழுது, யோகத்தால் மனம் ஒன்றாகக் கொண்டு, வெள்ளை மலையில் தவம் புரியும் அந்த தாமரை கண்களையுடைய கன்னிகையை அவர் கண்டார்; அவள் தவத்தால் பாவங்கள் அகன்றிருந்தன. பிரமா, அந்த இடத்திற்கு சென்று, அவளை நோக்கி, "இவ்வாறு தவம் செய்வதன் நோக்கம் என்ன, மென்மையானவளே? பொருளுள்ள செயலே செய்யப்பட வேண்டும். உன்னைப் பார்த்து மகிழ்ந்துள்ளேன்; என்ன வரம் வேண்டுகிறாய்?" என்று கேட்டார். ஸ்ருஷ்டி பதிலளித்தாள்: "பிரபுவே, ஒரு இடத்தில் மட்டும் நான் நிலைபெற இயலவில்லை; எனவே, எங்கும் நிலைபெறும் சக்தியை எனக்கு அருளும்." பிரமா, அந்த ஸ்ருஷ்டி தேவியின் வேண்டுகோளை ஏற்று, "நீ எல்லா இடங்களிலும் பரவுவாயாக," என்று வரம் அளித்தார். உடனே, ஸ்ருஷ்டி, தாமரை கண்களுடன், பிரமாவின் மடியில் புகுந்தாள்; அந்த நிலையிலிருந்து பிரமாவின் படைப்பு விரிவடைந்து வளரத் தொடங்கியது. பிரமாவின் மனமக்கள் ஏழு பேர், அவர்களில் சிலர் தவசிகள், மற்றவர்கள் வேறுபட்டவர்கள், நான்கு பிரிவாகப் பிரிந்து, நிலையானவை மற்றும் அசையாதவை என அனைத்து உயிர்களும் தோன்றின. உலகில் பேசப்படும் எல்லா உயிர்களும், நிலையும் அசையும் அனைத்தும், ஸ்ருஷ்டி மூலமாகவே – கடந்த, எதிர்காலமும் என்றும் – நிலைபெற்றன. பின்னர், ஸ்ரீவராகர் கூறினார்: "மூவகை சக்தி என அழைக்கப்படும் அந்த தேவியின் மகா விதி குறித்து, பரம ஈசனாகிய சிவன் அறிவித்ததை நீ கேள்." அந்த படைப்பு, வெள்ளை வடிவம் கொண்டதாகவும், ஒற்றை எழுத்தாகவும், மங்களகரமாகவும், எல்லா எழுத்துகளின் மூலமாகவும் இருந்தது. சில இடங்களில் அவள் வாகீஷி, சரஸ்வதி என அழைக்கப்படுகிறாள்; அவள் ஞான தேவியும், மற்ற இடங்களில் அமிதாக்ஷரா என்றும், அறிவின் விதி என்றும், விபாவரி என்றும் அழைக்கப்படுகிறாள். எல்லா மென்மையான பெயர்களும், அறிவிலிருந்து தோன்றும் பெயர்களும், அவளுடையவையாகக் கருதப்பட வேண்டும். வைஷ்ணவி வடிவமான, சிவப்பு நிறமும் அழகும் கொண்டவள் மற்றொரு வடிவம்; ரௌத்ரி எனும் வடிவமும் உண்டு – இரண்டும் பரமம், அபரமம். இந்த மூன்றும், உண்மையில் ருத்ரனை அறிந்தவரால் ஒரே சக்தியாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டும்; மூன்று வடிவங்களாக இருந்தாலும், பாடப்படவேண்டியது ஒன்றே. இந்த படைப்பு, பழமையானதாக உனக்கு விவரிக்கப்பட்டது; நிலையும் அசையும் உலகம் அனைத்தும் அவளால் பரவியுள்ளது. ஆரம்பத்தில் பிரமாவால் உருவான அந்த வெளிப்படாத பிறப்புடைய படைப்பை, அந்த மகாதேவி மீது பிரமா மஹா ஸ்துதி செய்தார். பிரமா கூறினார்: "உண்மை என்ற மூலமே, நிலையான தேவியே, சிறந்த எழுத்தே, எங்கும் பரவியவளே, எல்லா உயிர்களின் தாயே, மகாதேவியே, ஜெயம் பெறுவாய். எல்லாம் அறிந்தவளே, எல்லா சித்திகளையும் அருளும் தேவியே, ஞானத்தையும் வெற்றியையும் அளிப்பவளே, எல்லாவற்றின் ஆதியாய், பரம தேவியே. ஸ்வாஹா, ஸ்வதா ஆகியும் நீயே, ஓம் என்ற எழுத்திலும் நீ நிலைபெற்றவளே, வேதங்களின் மூலமும் நீயே. "தேவர்கள், அசுரர்கள், யக்ஷர்கள், கந்தர்வர்கள், ராக்ஷஸர்கள், மிருகங்கள், செடிகள் என எல்லாவற்றின் ஆதியும் நீயே. ஞானமும், ஞானத்தின் இளவரசியும், புகழும், தேவிகளின் ராணியும் நீயே. எல்லாம் அறிந்தவளே, எல்லா சித்திகளையும் அருளும் தேவியே. எங்கும் பரவியவளே, சந்தேகமற்றவளே, எல்லா எதிரிகளை அழிப்பவளே, ஞானத்தின் அதிபதியே, மங்களத்தை அளிப்பவளே, உமக்கு வணக்கம். "காலச்சுழற்சி முடிந்து தூய்மையடைந்த பெண்ணிடம், உன்னைப் போற்றிப் புகழ்ந்தவனுக்கு, உன் அருளால் சந்ததி உண்டாகும்; அவள் வடிவிலும், வெற்றியிலும், மங்களத்திலும் நிலைபெறுவாள்; எதிரிகளை மயக்கும் சக்தியும் பெறுவாள்.