வராஹபுராணம்

ஜம்பூத்‌வீபம் என்பது அளவற்ற பெருமையும், அழகும் கொண்டது. இது எல்லா பக்கங்களிலும் முற்றிலும் வட்ட வடிவில் விரிந்துள்ளது; அதைச் சுற்றி ஒன்பது பிரதேசங்கள் உள்ளன. எல்லா உயிர்களின் ஆதாரமாய் விளங்கும் இந்த ஜம்பூத்‌வீபத்தை, அதே அளவிலுள்ள உப்புக் கடல் அனைத்து பக்கங்களிலும் வளையாக சூழ்ந்துள்ளது. இந்தப் பெரும் தீவிலிருந்து ஆறு நீண்ட மலைத் தொடர்கள் கிழக்கே விரிகின்றன; அவை வர்ஷ மலைகள் என அழைக்கப்படுகின்றன. கிழக்கிலும் மேற்கிலும் பெரும் கடல்கள் ஆழமாக ஊடுருவி உள்ளன. இவற்றில், ஹிமவத் பெரும்பாலும் பனியால் மூடப்பட்டு உள்ளது; ஹேமகூடா பொன்னிறத்தில் ஜொலிக்கிறது; நிஷத மலையும் எங்கும் மிக இன்பம் தருவதாகும். மேரு என்ற மலை நான்கு வித நிறங்களுடன், பொன்னாலும், மணிக்கல்லாலும் ஆனதாகும்; அது வட்ட வடிவிலும், உயரமான சதுர வடிவிலும் உள்ளது. அதன் பக்கங்கள் பல்வேறு நிறங்களைக் கொண்டவை; பிரஜாபதி குணங்கள் படைத்தது. அந்த மேரு, பரமபிதா பிரம்மாவின் நாபிச் சுற்றிலிருந்து எழுகின்றது. மேருவின் கிழக்கு பக்கம் வெண்மை நிறத்தில் உள்ளது; இது பிராமணர்களைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. தெற்கு பக்கம் மஞ்சள் நிறத்தில், வைஷ்யர்களை குறிக்கிறது. மேற்கு பக்கம் தேனீ இறக்கையின் நிறத்தைப் போல், சுத்ரர்களை குறிக்கிறது. வடக்கு பக்கம் சிவப்பாகத் தெரிகிறது; இது க்ஷத்திரியர்களைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. இவ்வாறு அந்த மலை நான்கு பக்கங்களிலும் நான்கு நிறங்களைக் கொண்டுள்ளது. மேரு இயற்கையாக வட்ட வடிவிலும், பலவித நிறங்களிலும் பிரகாசிக்கிறது; அது நீலமும், மணிக்கல் நிறமும், வெண்மை, பொன், மயில் இறகின் நிறம், பொன்னிறச் சிகரங்கள் என பலவிதமாக உள்ளது. இந்த மலை அரசர்களை சித்தர்கள், சாரணர்கள் சேவை செய்கிறார்கள். இவற்றுக்கிடையில் தொலைவு ஒன்பதாயிரம் யோஜனைகள் என்று கூறப்படுகிறது. இவற்றின் நடுவில், மேரு மலையிலிருந்து எழும் இலாவிருதம் என்ற பிரதேசம் உள்ளது; அது ஒவ்வொரு திசையிலும் ஒன்பதாயிரம் யோஜனைகள் பரப்பளவில் விரிந்துள்ளது. அதன் மையத்தில், புகையில்லாத அக்கினிபோல் மேரு பெருமலையாய் நின்று உள்ளது; அதன் பாதி தெற்கிலும், பாதி வடக்கிலும் பரவியுள்ளது. இங்கு உள்ள ஆறு பிரதேசங்கள் வர்ஷ மலைகள்; ஒவ்வொரு பிரதேசத்தின் உச்சி ஒரு யோஜனை உயரம் கொண்டது. ஒவ்வொரு பிரதேசமும் இரண்டு ஆயிரம் யோஜனைகள் உயரம் கொண்டது; இது ஜம்பூத்‌வீபத்தின் நீளமாகக் கூறப்படுகிறது. அந்த மலைகள் இருநூறு ஆயிரம் யோஜனைகள் நீளமானவை; நீலா, நிஷதா ஆகியவை இந்த இரண்டைவிட சிறிது குறைவாக உள்ளன; சுவேதா, ஹேமகூடா, ஹிமவத் ஆகியவை மற்றும் சிகரங்களுடன் உள்ளன. நிஷதா மலையின் பரப்பளவு ஜம்பூத்‌வீபத்துக்கு சமம்; ஹேமகூடா அதைவிட பன்னிரண்டில் ஒரு பங்கு குறைவாகவும், ஹிமவத் ஹேமகூடாவை விட இருபதில் ஒரு பங்கு குறைவாகவும் உள்ளது. ஹேமகூடா மலை எண்பத்தெட்டு ஆயிரம் யோஜனைகள் நீளமுடையது; ஹிமவத் மலை கிழக்கு முதல் மேற்கு வரை எண்பது ஆயிரம் யோஜனைகள் நீளமுடையது. இந்த தீவு வட்ட வடிவில் உள்ளதால், பிரதேசங்களும் மலைகளும் குறையும், அதிகரிக்கும் விதம் இவ்வாறே உள்ளது; வடக்குப் பக்கத்திலும் அதேபோல். இவற்றுக்குள் வாழும் நிலங்கள், அதாவது மக்கள் வசிக்கும் பிரதேசங்கள், அந்த மலைகளால் சூழப்பட்டுள்ளன; அவை செங்குத்தும், சமமற்றும் உள்ளன. இந்த பிரதேசங்கள் ஆறுகளால் பிரிக்கப்பட்டு, ஒன்றுக்கொன்று எளிதில் செல்ல முடியாதவையாக உள்ளன. அவற்றில் எல்லா வகை உயிரினங்களும், பலவித ஜீவராசிகளும் வாழ்கின்றன. இதோ, இங்கே ஹிமவத் பிரதேசம்; இங்கு பாரத வம்சம் நிலை கொண்டுள்ளது. ஹேமகூடாவைத் தாண்டினால் கிம்புருஷ பிரதேசம் வருகிறது. ஹேமகூடாவிற்கு அப்பால் நிஷதா, அதாவது ஹரிவர்ஷம்; ஹரிவர்ஷத்திற்கு அப்பால் இலாவ்ருதம், அது மேருவின் அருகில் உள்ளது. இலாவ்ருதத்திற்கு அப்பால் புகழ்பெற்ற நீலா பிரதேசம்; அதன் பின்பு ரம்யகா; ரம்யகாவைத் தாண்டி சுவேதா, அதாவது ஹிரண்மயா; ஹிரண்மயாவிற்கு அப்பால் ஸ்ரிங்கவான், அது குரு என நினைவு கொள்ளப்படுகிறது. வில்லாக வளைந்த நிலத்தில், தெற்கு, வடக்கு என இரண்டு பிரதேசங்கள் உள்ளன; மேலும் நான்கு தீவுகள் உள்ளன, இலாவ்ருதம் நடுவில் நான்கு பக்கங்களும் கொண்டது. நிஷதாவின் தெற்கே யாகவேதியின் தெற்கு பாதி; ஸ்ரிங்கவானைத் தாண்டி, அது வடக்கு பாதி எனக் கருதப்படுகிறது. தெற்கு பாதியில் மூன்று பிரதேசங்கள், வடக்கு பாதியிலும் மூன்று பிரதேசங்கள்; இவை இரண்டிற்கும் நடுவில் இலாவ்ருதம், அங்கு மேரு மலையுடன் உள்ளது. நீலாவின் தெற்கிலும், நிஷதாவின் வடக்கிலும், மால்யவத் எனும் பெரும் மலை வடக்கே எழுகின்றது. அதன் அகலம், உயரம் தலா இராயிரம் யோஜனைகள்; நீளம் முப்பத்து நான்கு ஆயிரம் யோஜனைகள். அதன் மேற்கு பக்கம் கந்தமாதன மலை, அது மால்யவத்துக்கு சமமான நீளம், உயரம், அகலம் கொண்டது. இவ்விரண்டிற்கும் நடுவில் பொன்னிற மேரு மலை, வட்ட வடிவிலும், நான்கு நிறங்களிலும், பொன்னிறத்திலும், நான்கு பக்கங்களிலும், உயரமாக உள்ளது. அப்பொழுது, எல்லா தத்துவங்களும், அவ்யக்தமாக இருந்த நீர் முதலியவை எழுந்தன; அவ்யக்தத்திலிருந்து பூமியின் தாமரை மலர் தோன்றியது; அதன் கருவாக மேரு மலையிருக்கிறது. நான்கு இதழ்கள் கொண்ட, ஐந்து குணங்களுடன் கூடிய, வெளிப்பட்ட பெரிய தாமரை மலர் எழுந்தது; அதிலிருந்து அனைத்துவிதமான படைப்புகளும் பரவின. பல ஜீவர்கள், எண்ணிலடங்கா யுகங்கள் வாழ்ந்து, புண்ணியங்களைச் செய்து, சுய கட்டுப்பாட்டுடன், பெரிய ஆன்மாக்களாய், பரமபுருஷனை அடைந்தனர். அந்த பரம யோகி, மகாதேவனான ஜனார்த்தனன், உலகம் தியானிக்க வேண்டியவர், எல்லா உலகங்களிலும் நிறைந்தவர், முடிவற்றவர், எல்லாவற்றையும் தாங்கும், உருவம் கொண்டும், அழியாதவரும் ஆவார். அவரது உருவம் பஞ்சபூதங்களால் ஆனதல்ல; அது எலும்பு, கொழுப்பு, சதை போன்றவற்றால் பிறந்ததல்ல; யோகமும், ஐஸ்வர்யமும் கொண்டு, அந்த மகாதேவன் தூய சத்துரூபம் எடுத்து நிற்கிறார். அவரது சித்தத்தின்படி, இந்த உலகில் நித்திய தாமரை மலர் எழுந்தது; காலம் இவ்வாறு ஓடுகிறது, கல்பத்தின் மீதமுள்ள ஆரம்பத்தில். அந்த தாமரையில் தேவாதிகளின் தேவன், நான்முகன், பிரஜாபதிகளின் தலைவர், ஈசானன், உலகத்தின் அதிபதி பிறந்தார். அந்த தாமரையின் விதையின் தோற்றம், அது நடந்தபடியே, அனைத்து உயிர்களின் படைப்பும் விரிவாக விவரிக்கப்படுகிறது. அந்த நீர், விஷ்ணுவின் மணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட உடலாக ஆனது; அதிலிருந்து, காட்டுகளால் மூடப்பட்ட, தாமரை வடிவில் பூமி தோன்றியது.