வராஹபுராணம்

அனைத்து உலகங்களின் துயரை நீக்கும், ஆயிரம் சூரியனும் கால்களும் ஒளியைக் கடந்த பிரபையுடன் விளங்கும் அந்தச் செம்புவை, சக்ராயுதம் ஏந்தி, அனைத்து ஞானங்களையும் தாங்கி, பாவமில்லா, எல்லா தேவராலும் எப்போதும் புகழப்படும் அவருக்குப் பணிவோம். ஆதி இல்லாத, தவறற்ற தேவனாகிய, சேஷன் மாலையணிந்த, பரிபூரணரான அந்த பிரபுவுக்கு—உலகமெங்கும் விரிந்தவருக்கு, உயிர்கள் அனைத்தினதும் அதிபதிக்காகிய மகாதேவருக்கு, காற்றின் ஆண்டவருக்கு, உலகின் ஆண்டவருக்கு, பூமியின் ஆண்டவருக்கு, பிரபஞ்சத்தின் ஆண்டவருக்கு—என்றென்றும் வணக்கம். நீரின் ஆண்டவராகிய நாராயணா, உலகத்திற்கு அருள்புரிவோனே, பூமியின் ஆண்டவரே, அனைத்தையும் காண்போனே, சந்திரன், சூரியன், தவறற்றோன், வீரன், எங்கும் விரிந்தோன், அறிய முடியாத வடிவம் உடையோன், அமரன், அழிவற்றோனே—உமக்கு வணக்கம். அக்னியின் ஜ்வாலையை எதிர்க்கும் உமது பிரகாசமான வட்டத்தோடு, எல்லா திசைகளிலும் முகங்கள் கொண்டவனே, தேவர்களின் துயரை நீக்கும் அமரனே, அழிவற்றோனே, உன் சரணடைந்த என்னை காப்பாயாக, தவறற்றோனே! எங்கும் பரவியோனே, உன் பல முகங்களை நான் காண்கிறேன்; அதன் நடுவில் முதுமுதலாகிய பிரம்மாவும், உலகங்களுக்கு ஆதியாயிருக்கும் அந்த பெரியவரும் இருக்கிறார். உமக்கு, பெரிய தாத்தாவே, வணக்கம். அசங்க்யமான பிறவிகளின் சக்கரத்தில் திரியும் தேவர்களுக்குள், உண்மையான வழியை நாடி, ஞானத்தால் மனம் தூயவர்களுக்கு மட்டும் நீ வெளிப்படுகிறாய், தேவாதி தேவனே; எனவே, உன்னை பற்றி நான் பேசும் இந்த முயற்சி எதற்காக? பிரகிருதியைத் தாண்டி உன்னை அறியும் ஒருவனே, அனைத்தையும் அறிந்தவனாகிறான், ஞானிகளுள் முதன்மையோனாகிறான்; உன் குணங்களைப் பிரித்து விவரிக்க முடியாது, ஏனெனில் உன் பரப்பும் மிக நுண்ணியமும் ஆனது. நீ வார்த்தைகளுக்கு எட்டாதவன், மனதுக்கும், அறிவுக்கும் அப்பாற்பட்டவன்; செயலில் கட்டுப்பட்டோனும் அல்ல, ஒரு செயலில் மட்டும் நிலைத்தோனும் அல்ல; பிறவிப் பாசத்தால் கட்டுப்படாதவன்—எப்படி, தேவாதி தேவனே, உன்னை அறிய முடியும்? உன் உருவம், வெளிப்பட்டதும் மறைந்ததும், ஒப்பற்றதும், தூய மனம் கொண்டவர்களால் மட்டுமே அடையப்படுகிறது, யாகங்களால் பாசத்தை அறுக்கும் அவர்களால்; அப்போது, நீ நான்குக் கரங்களுடன் காணப்படுகிறாய். உன் அந்த அதிசயமான பரம உருவம், தேவர்களுக்கே அறியப்படாதது; ஆகவே, பிரம்மாதி தேவர்கள் உன் பழைய வடிவத்தை அவதாரக் கதைகளில் கூறப்பட்டபடி வழிபடுகிறார்கள். பெரியவரே, உலகை உருவாக்கிய தாமரைப் பிறந்த பிரம்மாவுக்கே உன் முழு உருவம் தெரியவில்லை; ஆனாலும், தவம் மூலம் தூய்மையடைந்த நான், உன்னை அந்த முதுமுதலான முனிவனாக அறிகிறேன். பத்மத்தில் வீற்றிருக்கும் பிரம்மா எனது தந்தை என அறியப்படுகிறார்; அவரே பழையவர்களுக்கு ஆதியாகக் கூறப்படுகிறார்; ஆனாலும், எனைப் போன்றவராலும் உன்னை முழுமையாக அறிய முடியாது—தவமில்லாதவர்கள் உன்னை உணர இயலாது. தேவனே, பிரம்மா மற்றும் ஞானிகளுள் முதன்மையோரும் உன்னை அறிய இயலாது; உனக்கு பக்தி இல்லாத அறியாமையுள்ளவர்கள் ஞானத்தை விரும்பினாலும், அவர்களுக்கு அது கிடைக்காது; வேதங்கள் இருந்தாலும் புகழ் இருந்தாலும் பயனில்லை. உன்னை அடைந்தவர்களுக்கு, வேதங்களை அறிந்தவர்களுக்கு, உன் அருளால் பல பிறவிகளுக்குப் பிறகு விவேகம் உண்டாகிறது; உன்னை அடைந்தவனுக்கு மனிதப் பிறவி, தேவர்களின் பாதை, கந்தர்வர்களின் பாதை, அல்லது மோக்ஷம் எதுவும் இல்லை. நீ, விஷ்ணு வடிவில், மிக நுண்ணியவனும், ஒரே நேரத்தில் பெரியவனும், அனைத்து கர்மங்களையும் நிறைவேற்றும் தேவனும்; நீ எளிதில் அடையப்படக்கூடியவன்; ஆனால், உனக்கு எதிராக நடப்போர் நரகத்திற்கு வீழ்வர். இந்தப் பிரபஞ்சத்தில், ஆகாயம், ஆத்மா, சந்திரன், அக்னி, சூரியன், பூமி, காற்று ஆகிய அனைத்திலும் நீ உருவெடுத்து, உன் சுய வடிவால் எங்கும் பரவி நிற்கிறாய்—உன்னைப் பற்றி என்ன சொல்ல முடியும்? இவ்வாறு, உன் பக்தனாகிய எனது இந்த ஸ்துதியை ஏற்கவும்; நீ கட்டளையிட்டபடி, படைப்பை உருவாக்கவும், எனக்கு சர்வஜ்ஞத்துவம் அருளவும். உமக்கு வணக்கம், விஷ்ணுவே! ஒருவன் நான்கு தலைகளோ, கோடி வாய் கொண்டோ, தூய மனம் கொண்டோ இருந்தாலும், தேவாதி தேவனே, உன் எண்ணற்ற, பலவிதமான குணங்களை முழுமையாக விவரிக்க இயலாது; தயவு செய். தூய புத்தியுடன், மனதை உன்னிலேயே நிலைநிறுத்தி தியானிக்கும் ஒருவரிடம், நீ எப்போதும் உள்ளத்தில் உறைகின்றாய்; உமக்கு வணக்கம்; உன்னைத் தவிர வேறு எதற்கும் தனி இருப்பு இல்லை. இவ்வாறு, பரிபூரணராகிய உன்னை அறிந்தவனாக நான் இந்த ஸ்துதியை வெளிப்படையாக பாடினேன்; உலகச் சக்கரத்தைத் தாண்டும் முறையில் என்னைத் தூய்மைப்படுத்தி, முழு மோக்ஷம் அருளும், அச்யுதா! இவ்வாறு, அளவுகடந்த சக்தி கொண்ட ருத்ரனால் புகழப்பட்டபோது, பகவான் மகிழ்ச்சியுடன், இடிமுழக்கத்துடன் ஒத்த குரலில் பேசினார். விஷ்ணு கூறினார்: ஒரு வரம் தேர்ந்தெடு, உமக்கு நன்மை உண்டாகட்டும், தேவர்களுக்குத் தேவனே, உமையின் கணவரே; நம்மிடையே வேறுபாடு இல்லை, நாமிருவரும் ஒன்றே. ருத்ரர் கூறினார்: பிரம்மாவால் எனக்கு உயிர்களை உருவாக்கும் பொறுப்பு அளிக்கப்பட்டுள்ளது, ஆண்டவனே; எனவே, உயிர்கள் உருவாகும் மூன்று விதமான ஞானத்தை எனக்கு அருளும். விஷ்ணு கூறினார்: நீ எல்லாம் அறிந்தவன், சந்தேகமில்லாதவன், நித்திய ஞானத்தின் களஞ்சியமானவன்; நீ எப்போதும் தேவர்களுள் மிக உயர்ந்தவராக இருப்பாய். இவ்வாறு கேட்டபோது, உமாபதி மகிழ்ச்சியுடன் மீண்டும் கூறினார்: மற்றொரு வரம் அருளும், ஆண்டவனே, அது எல்லா உயிர்களிடையே புகழ்பெற்றதாக இருக்கட்டும். கேசவனே, நீ ஒரு வடிவம் எடுத்து என்னை வழிபடு; தேவாதி தேவனே, என்னைத் தூக்கி, என்னிடமிருந்து ஒரு வரம் வாங்கு, அதன் மூலம் நான் எல்லா தேவர்களிலும் உயர்ந்த புகழைப் பெறட்டும். விஷ்ணு கூறினார்: தேவர்களுக்காக அவதாரம் எடுக்கும் போது, நான் மனித வடிவம் எடுத்தால், நிச்சயமாக உன்னை வழிபடுவேன்; அப்போது நீயும் எனக்கு வரம் அளிப்பாய். நீ கூறியது போல், "என்னைத் தூக்கு," தேவாதி தேவனே, உமையின் கணவரே, எனவே, நான் மேகமாக மாறி, ஒரு நூறு வருடம் உன்னைத் தூக்குவேன். இவ்வாறு கூறி, ஹரியே தானே மேகமாக மாறி, மஹேஸ்வரனை நீரிலிருந்து தூக்கி, இவ்வாறு சொன்னான்: அண்டத்தில் முதன்மை வாய்ந்த பத்து மற்றும் ஒன்று உயிர்கள், வைராகர்கள் என அழைக்கப்படுவோர், பூமியில் சென்று, ஆதித்யர்கள் என அறியப்படுகின்றனர். என் பன்னிரண்டாவது பகுதி, விஷ்ணு என்று அழைக்கப்படுவான், பூமியில் அவதரித்து உன்னை, சங்கரா, வழிபடுகிறான். இவ்வாறு கூறி, நாராயணன் தன் பகுதியிலிருந்து சூரியனை உருவாக்கி, ஒலி போல, எங்கு மறைந்தார் என்று எவரும் அறியவில்லை. ருத்ரர் கூறினார்: இவ்வாறு, இந்த ஹரி, எங்கும் பரவியவன், அனைத்தையும் படைத்தவன், எனக்கு ஒருமுறை வரம் அளித்தான்; அதனால், தேவர்களுக்குள் நான் முதன்மை வாய்ந்தவன். நாராயணனைவிட உயர்ந்த தேவன் எவரும் இல்லை, இருந்ததுமில்லை, இருப்பதுமில்லை. இதுவே வேதங்களின், புராணங்களின் ரகசியம், முனிவர்களில் சிறந்தவரே, இங்கு விஷ்ணு வழிபடப்படுகிறார். ஸ்ரீ வராகர் கூறினார்: மீண்டும், எல்லா முனிவர்களும் அந்த நித்யனாகிய ருத்ரரிடம், அந்தப் பழைய புருஷனிடம், சாஷ்வதனாக, நிலைவாய்ந்த, அழிவற்ற, உலகமெங்கும் பரவி, பிறவியில்லா, மங்களகரமான, மூன்றுக் கண்களும் கொண்ட, சுழியாயுதம் ஏந்தும் அவரிடம் வினவினார்கள். முனிவர்கள் கூறினார்கள்: எல்லா தேவர்களிலும் உன்னே உயர்ந்தவன், எங்களுக்கும் ஆண்டவரே; எனவே, உன்னிடம் ஒரு கேள்வி கேட்கின்றோம்; நீ பதில் அளிக்கத் தகுதியானவன். கருணையுடன் கூறும், உமையின் கணவரே, பூமியின் அளவு, மலைகளின் அகலம், கடல்களும் நதிகளும் பரப்பும், பிரபஞ்ச முட்டையின் பரிமாணங்களும் எவ்வளவு என்பதை எங்களுக்குத் தெளிவுபடுத்தும். ருத்ரர் கூறினார்: எல்லா புராணங்களிலும், பூமியிலுள்ள நிலப்பரப்பு விரிவாக விவரிக்கப்படுகிறது, குறிப்பாக வடமேற்கில், அது பிரம்மா, விஷ்ணு, பவா மற்றும் பிறரின் ஆட்சி பகுதியாகும். இப்போது, பூமியின் பரப்பைச் சுருக்கமாக விளக்குகிறேன்; தர்மத்தை அறிந்தோரே, கேளுங்கள், மனிதர்களில் சிறந்தவர்களே, நான் பேசுவதைக் கவனியுங்கள். அனைத்து ஞானங்களாலும் உணரப்படும், பாவமில்லாத, சிந்தனைக்குமே அப்பாற்பட்ட நுண்ணிய நாராயணன், உலகங்களையும் அவற்றின் ஒளியையும் எங்கும் பரவியவன், விசாலமான மார்பில் மஞ்சள் உடை அணிந்தவன், பூமியைத் தாங்கும் பரமாத்மா, சிறியது, பெரியது, நீளமானது, குறுகியது, மெலிது, சிவப்பு போன்ற பல குணங்களை உடையவன்—அவர், சுத்த சித்தான அந்த பரமபவன், சத்த்வம், ரஜஸ், தமஸ் என மூன்று விதமாக வெளிப்பட்டு, முதலில் நீரை உருவாக்கினார். நீரை உருவாக்கிய பின், அந்த ஆதிபுருஷனும், பரம நாராயணனும், உலகங்களின் சாரமும், எல்லா தேவர்களும், எல்லா யாகங்களும், எல்லா நீரும், நீர் வடிவும் கொண்டவர், யோக நித்திரையில் இருந்தபோது, தம் நாபியில் இருந்து ஒரு தாமரையை உருவாக்கினார். அந்தத் தாமரையில், எல்லா வேதங்களும் அடங்கிய, அறிவால் எட்ட இயலாத பரம்பொருள், பிரம்மா, ப்ரஜாபதி தோன்றினார். பிரம்மா முதலில் ஞானத்திற்கு அர்ப்பணித்த சனகன், சனந்தனன், சனத்குமாரர் மற்றும் பிறரை உருவாக்கினார்; பின்னர் மனு ஸ்வாயம்புவன், மரீசி முதலியோரை, டக்ஷன் வரை உருவாக்கினார். மனு ஸ்வாயம்புவனிடமிருந்து உலகத்தின் விரிவான பரப்பு உருவானது. அந்த மனுவுக்கு இரண்டு மகன்கள்: பிரியவர்த்தன், உத்தானபாதன். பிரியவர்த்தனுக்கு பத்து மகன்கள்: ஆக்னித்ரன், அக்னிபாகு, மேத, மேதாதிதி, துருவன், ஜ்யோதிர்மான், த்யுதிமான், ஹவ்யவபு, மத்ஸ்ய, சவனாந்தன். பிரியவர்த்தன், தன் ஏழு மகன்களை ஏழு தீவுகளின் அரசர்களாக அமைத்தான். அவர்களில், ஆக்னித்ரனை ஜம்பூதீவத்தின் அரசனாக, மேதாதிதியை சாகதீவத்தின் அரசனாக, ஜ்யோதிர்மானை குஷதீவத்தின் அரசனாக, த்யுதிமானை க்ரௌஞ்சதீவத்தின் அரசனாக, வபுஷ்மானை சால்மலதீவத்தின் அரசனாக, ஹவ்யவை கோமேதாவின் அரசனாக, சவனாந்தனை புஷ்கராவின் அரசனாக அமைத்தான். புஷ்கராவின் அரசன் சவனாந்தனுக்கு இரண்டு மகன்கள்: மகாவீதன், தாதகி; அவர்களின் பிரதேசங்கள் கோமேதா, தாதகி என அழைக்கப்படுகின்றன. தாதகியின் பிரதேசம் தாதகிகண்டம், குமுதனுடையது கௌமுதம். சால்மலதீவின் அரசன் வபுஷ்மானுக்கு மூன்று மகன்கள்: சகுஷன், வைத்யுதன், ஜீமூதன்; அவர்களது பிரதேசங்கள் சகுஷா, வைத்யுதா, ஜீமூதா. அதேபோல், த்யுதிமானுக்கு ஏழு மகன்கள்: குஷலன், மனுகு, கோஷ்டா, உஷ்ண, பீவர, உத்யாந்த, முனிதுந்துபி—இவை க்ரௌஞ்சதீவத்தின் ஏழு பிரதேசங்கள். குஷதீவத்தின் அரசன் ஜ்யோதிர்மானுக்கு ஏழு மகன்கள்: உத்பிதன், வேணுமானன், ரதோபலன், அம்பனன், த்ருதி, பிரபாகரன், கபிலன்—இவை அவரவர் பிரதேசங்கள். சாகதீவத்தின் அரசன் மேதாதிதிக்கு ஏழு மகன்கள்: சாந்தன், பய, சிசிரன், சுகன், உதயன், ஆனந்தன், சிவக்ஷேமன்—இவை பிரதேசங்கள். இப்போது, ஜம்பூதீவத்தின் அரசன் ஆக்னித்ரனுக்கு ஒன்பது மகன்கள்: நாபி, கிம்புருஷன், ஹரிவர்ஷன், இலாவ்ரிதன், ரம்யகன், ஹிரண்மயன், குரு, பத்ராஷ்வன், கேதுமாலன்—இவை பிரதேசங்கள். நாபியின் பிரதேசம் ஹேமவந்தம், ஹேமகூட்டம்; கிம்புருஷனுடையது நைஷதம்; ஹரிவர்ஷனுடையது மேருமத்தியம்; இலாவ்ரிதனுடையது நீலம்; ரம்யகனுடையது சுவேதம்; ஹிரண்மயனுடையது உத்தரம்; குருவுடையது ஶ்ரிங்கவதம்; பத்ராஷ்வனுடையது மால்யவந்தம்; கேதுமாலனுடையது கந்தமாதனம்—இவ்வாறு, ஸ்வாயம்புவ மன்வந்தரத்தில் உலகங்கள் அமைக்கப்பட்டன. ஒவ்வொரு யுக சக்கரத்திலும், பூமி ஏழு அரசர்களால் ஆளப்படுகிறது, பராமரிக்கப்படுகிறது—இதுவே கல்பத்தின் நிலையான தன்மை. இப்போது, நாபியின் வம்ச வரலாற்றைச் சொல்கிறேன். நாபி, மேருதேவியுடன், ரிஷபனை பெற்றான்; ரிஷபனுடைய மகன் பாரதன், மூத்தவன். ரிஷபன், ஹிமாலயத்தின் தெற்குப் பகுதியான பாரதத்தை, தன் மகன் பாரதனுக்கு அளித்தான். பாரதனுடைய மகன் சுமதி; சுமதிக்கு ராஜ்யத்தை வழங்கி, பாரதனும் வனத்திற்கு சென்றான்.