வராஹபுராணம்

ஸ்ரீ வராஹர் கூறினார்: காஷ்மீர் நாட்டின் அரசன் வசு, அனைத்து தர்மங்களையும் அறிந்தவனாக, தனது ராஜ்யத்தை சிறப்பாக ஆளினார். அவன், தன்னுடைய ராஜ்யத்தில், மிகுந்த பொருள்களை வழங்கி, பல பெரிய யாகங்களை செய்தான். வசு, தன்னை ஹரி நாராயணனுடன் வேறுபாடின்றி எண்ணி, அந்த தேவர்களின் தலைவனை பூஜை மற்றும் யாகங்களால் மகிழ்வித்தான். நீண்ட காலம் அரசாட்சி மகிழ்ச்சியை அனுபவித்த பிறகு, வசுவின் மனம், இருமை உணர்வை கடந்தது. பின்னர், அவன் தனது நூறு சகோதரர்களில் சிறந்தவனான மகன் விவஸ்வத்தைக் கொண்டு, ராஜ்யத்தை அவனிடம் ஒப்படைத்து, வனவாசத்திற்கு சென்றான். அவன் சென்ற இடம் புஷ்கரமாகும், புனித ஸ்தலங்களில் முதன்மையானது; அங்கு கேசவனாகிய புண்டரீகாக்ஷன், பக்தர்களால் பூஜிக்கப்படுகிறார். வசு, அந்த புனித புஷ்கரத்தில், தீவிரமான தவத்தால் தனது உடலை சிதைவாக்கினார். அந்த ஞானிவான அரசன், புண்டரீகாக்ஷனுக்கான உயர்ந்த ஸ்தோத்திரத்தை பக்தியுடன் உச்சரித்து, பாவமற்ற நாராயணனை மகிழ்விக்க முயன்றான். ஸ்தோத்திரம் முடிந்தபோது, அந்த சிறந்த அரசன், நாராயணனுடன் ஐக்கியமடைந்தான். அப்போது பூமி கேட்டாள்: "புண்டரீகாக்ஷனுக்கான அந்த உயர்ந்த ஸ்தோத்திரம் எப்படி நினைவில் வைக்கப்படுகிறது? அது எப்படி உள்ளது? தயவு செய்து உண்மையாக சொல்லுங்கள், பரமாத்மா!" ஸ்ரீ வராஹர் பதிலளித்தார்: "புண்டரீகாக்ஷ! உமக்கு வணக்கம்; மதுசூதனா! உமக்கு வணக்கம்; உலகங்களின் இறைவா! உமக்கு வணக்கம்; கராளமான சக்கரத்தை ஏந்துபவா! உமக்கு வணக்கம். புண்டரீகாக்ஷனுக்கு வணங்குகிறேன்; உலகமெங்கும் பரவி, சக்திவாய்ந்த கரங்களை கொண்டவன், வரங்களை வழங்குபவன், ஞானமும் அஞானமும் உடையவன். மதுசூதனன், ஆதிய தேவன், பெரிய இறைவன், வேதங்களுக்கும் அவற்றின் அங்கங்களுக்கும் அதிபதி, ஆழமானவன், அனைத்து தேவர்களுக்கும் தலைவன்; அவனுக்கு வணங்குகிறேன். தாமரைக் கண்கள் கொண்டவன், உலகமெங்கும் பரவி, பெரிய வடிவம், ஞானத்தின் உருவம், மூன்று வடிவங்களில் தோன்றுபவன், அனைத்து தேவர்களுக்கும் பாதுகாவலன்; அவனுக்கு வணங்குகிறேன். ஆயிரம் தலை, ஆயிரம் கண்கள், சக்திவாய்ந்த கரங்கள், உலகம் முழுவதும் நிறைந்த, பரமாத்மா; அவனுக்கு வணங்குகிறேன். விஷ்ணுவுக்கு வணங்குகிறேன்; நித்திய, ஜெயசாலி, புகலிடமும் பாதுகாவலனும், கருப்பு மேகத்தைப் போல் தோற்றம், சக்கரத்தை ஏந்துபவன். ஹரிக்கு வணங்குகிறேன்; தூயவன், எல்லா இடங்களிலும் பரவி, நித்தியன், ஆகாச வடிவம், பழமையானவன், இருப்பும் இல்லாமலும் இல்லாதவன். அச்யுதா, உன்னைத் தவிர வேறு எதையும் பார்க்கவில்லை; நகரும், நின்று கொண்டிருக்கும் அனைத்தும் உன்னால் நிரம்பியுள்ளது." இப்படி வசு ஸ்தோத்திரம் கூறிக் கொண்டிருந்தபோது, அவன் உடலில் இருந்து ஒரு உருவம் வெளிவந்தது — கருப்பு மேகத்தைப் போல், பயங்கரமான உருவம், கண்கள் சிவப்பாக, சிறிய உடல், சுட்ட தூணைப் போல் ஒளியுடன், கைகளைக் கூப்பி நின்று, "அரசே, என்ன செய்ய வேண்டும்?" என்று கேட்டான். அரசன் அவனை நோக்கி, "நீ யார்? இங்கு வருவதற்கான நோக்கம் என்ன? ஏன் வந்தாய்? சொல்லவும், வேட்டையாடுபவனே, தெரிந்துகொள்ள விரும்புகிறேன்," என்றான். அந்த வேட்டையாடி பதிலளித்தான்: "அரசே, கடந்த காலத்தில், கலியுகத்தில், நீ தெற்குப் பகுதியில் பிறந்த ஒரு அரசன்; தர்மத்தில் பிறந்தவன், புகழும் ஞானமும் கொண்டவன், ஜனஸ்தானத்தில் வாழ்ந்தவன். ஒருநாள், குதிரைகளால் சூழப்பட்டு, காட்டில் சென்றாய், காட்டுப் பிராணிகளை வேட்டையாட விரும்பி. அங்கு, வேறு ஆசையில், ஒரு முனிவர், மான் வடிவில் வந்திருந்தார்; நீ தூரத்தில் இருந்து உன் கையால் அவரை தாக்கி, அவர் தரையில் விழுந்தார். அந்த பிராமணன் இறந்ததும், நீ 'இந்த மான் ஹரியால் கொல்லப்பட்டது' என்று மகிழ்ந்து, அவனை மானாகவே பார்த்தாய். அவனைப் பார்த்ததும், உன் மனமும் உணர்ச்சிகளும் கலக்கமடைந்தது; வீட்டிற்கு திரும்பி, மற்றவரிடம் இதை கூறினாய். சில நாட்கள் கழித்து, பிராமணனை கொன்ற பாவம் பயமுறுத்த, 'எப்படி பிராயச்சித்தம் செய்யலாம்? இந்த பாவத்திலிருந்து விடுபட என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்று இரவில் சிந்தித்தாய். பிறகு, ஒருநாள், நாராயணனை தியானித்து, தூய த்வாதசி அன்று உபவாசம் செய்தாய். ஒரு புனித நாளில், 'நாராயணன் எனக்கு மகிழ்ந்திருக்கிறார்' என்று கூறி, விதிப்படி ஒரு பசுவை தானம் செய்தாய்; ஆனால் இறந்தவர் உடனே வயிற்று வலியால் பாதிக்கப்பட்டார். த்வாதசி விரதம் முற்றிலும் அனுஷ்டிக்கப்பட்டதாக இல்லாததற்கான காரணம், உன் நல்லொழுக்கமான மனைவி நாராயணி; அவள் சுவாசம் தடுமாறி உச்சரித்ததால், நீ ஒரு கல்பம் விஷ்ணுவின் நகரத்தில் பிறந்தாய். நான், உன் உடலில் இருந்து, எல்லாவற்றையும் முடிவில்லாமல் அறிந்தேன்; பிராமணன் கொலை பாவம் எனக்கு மிகுந்த துயரத்தை ஏற்படுத்தியது. பின்னர், விஷ்ணுவின் சேவகர்கள் கம்புகளால் என்னை தாக்கி அழித்தனர்; உன் முடி துளிகளிலிருந்து, என் சக்தியால், நீ சொர்கத்தில் இருந்தபோதும் நான் இருந்தேன். பிரம்மாவின் நாள் முடிந்து, இரவு தொடங்கியபோது, இப்போது இந்த படைப்பின் ஆரம்பத்தில், நீ, சிறந்த அரசே, சுமனசின் வீட்டில் பிறந்தாய்; நானும் உன் முடி துளியிலிருந்து காஷ்மீர் நாட்டின் அரசனாக பிறந்தேன். நீ பல யாகங்களை செய்தாய், பல தானங்களை வழங்கினாய்; ஆனால் விஷ்ணுவை நினைவில் கொள்ளாததால், அவை எனை அழிக்கவில்லை. இப்போது, தாமரைக் கண்கள் கொண்ட பகவானுக்கான ஸ்தோத்திரத்தின் சக்தியால், என் முடி துகள்களை விட்டு விலகி, வேட்டையாடி வடிவில் மீண்டும் பிறந்தேன், சிறந்த அரசே. புணித பகவானின் ஸ்தோத்திரத்தை கேட்டதால், முன்பு பாவமாக இருந்த நான், இப்போது விடுபட்டேன்; தர்மம் மீது மனம் நிலைத்துள்ளது. இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட அரசன், பெரும் ஆச்சர்யத்தில் ஆழ்ந்தான்; அந்த வேட்டையாடிக்கு ஒரு வரம் அளித்தான். "வேட்டையாடி, நீ எப்படி என் கடந்த பிறப்பை நினைவூட்டினாயோ, அதுபோல் என் கிருபையால் நீ தர்மமான வேட்டையாடியாக மாறுவாய்," என்றான். இந்த தாமரைக் கண்கள் கொண்ட பகவானின் கதையை யார் கேட்டாலும், புஷ்கரத்தில் யாத்திரையின் போது, விதிப்படி ஸ்நானம் செய்ததற்கான புண்ணியம் கிடைக்கும். ஸ்ரீ வராஹர் கூறினார்: இவ்வாறு கூறி, வசு அரசன் சிறந்த திவ்ய ரதத்தில் ஏறி, உன்னத சக்தியால், எல்லாவையும் தாங்கும் நாராயணனுடன் ஐக்கியமடைந்தான்.