வராஹபுராணம்

அகத்தியர் கேட்டபோது, சிவன் அவருக்கு இவ்வாறு விளக்கினார்: யஜ்ஞங்களால் பூஜிக்கப்படும் அந்த தெய்வமே, இந்த முழு பிரபஞ்சம் உருவாகும் ஆதாரம்; அந்த தெய்வத்திலேயே தேவதைகளுடன் சேர்ந்து எல்லாம் மீண்டும் கலைந்து விடுகிறது. அந்த பரம்பொருள் நாராயணன், ஜனார்தனன், சத்த்வகுணத்தின் இயல்புடையவன், தானே தன்னை மூன்று வகை உருவங்களில் படைத்தான். அவனது சத்த்வம், ரஜஸ், தமஸ் எனும் குணங்களுடன் கூடியது. அவன், சத்த்வத்தை விட ரஜஸ் அதிகமாக இருக்கும் நிலையில், தன்னுடைய நாபியில் இருந்து மலரில் அமர்ந்த பிரம்மனை உருவாக்கினான். அதேபோல், ரஜஸ் மற்றும் தமஸ் குணங்களுடன் கூடிய எனக்கும் அவன் உருவம் தந்தான். சத்த்வம் ஹரியின் இயல்பு; ஹரி தான் பரம்பதம். சத்த்வம் மற்றும் ரஜஸுடன் கூடியவன் மலரில் பிறந்த பிரம்மன்; அந்த பிரம்மன் நான்குமுகம் கொண்ட தெய்வம். ரஜஸ் மற்றும் தமஸ் கொண்டது நானே; இதில் சந்தேகம் இல்லை. சத்த்வம், ரஜஸ், தமஸ்—இவை மூன்று குணங்கள். சத்த்வம் மூலம் உயிர்கள் விடுதலை அடைகின்றன; சத்த்வம் நாராயணனின் இயல்பு. ரஜஸ், சத்த்வத்துடன் இணைந்து, ரஜஸ் அதிகமாக இருக்கும் போது படைப்பு நிகழ்கிறது; இது அனைத்து வேதங்களில் கூறப்படும் பித்ரு மரபு. வேதத்திற்கு வெளியே, வேறு ஒரு சாஸ்திரம் பின்பற்றி செய்யப்படும் செயல்கள் கடுமையானவை; அவை மனிதர்களில் மிகக் குறைந்த நிலையை தரும். ரஜஸ் குறைவான செயல்கள், அல்லது தூய தமஸ் கொண்ட செயல்கள், இந்த உலகிலும் அடுத்த உலகிலும் மனிதர்களை துயர்நிலையில் இட்டுச் செல்கின்றன. சத்த்வம் மூலம் உயிர்கள் விடுதலை அடைகின்றன; சத்த்வம் நாராயணனின் இயல்பு; நாராயணன், அந்த புனிதன், யஜ்ஞ ரூபத்தில் வெளிப்படுகிறார். கிருத யுகத்தில் நாராயணன் தூய, நுண்ணிய உருவத்தில் பூஜிக்கப்படுகிறார்; திரேதா யுகத்தில் யஜ்ஞ ரூபத்தில்; த்வாபரயுகத்தில் பாஞ்சராத்திர முறைகளால். கலியுகத்தில், நான் நிறுவிய பாதையில், பல்வேறு வடிவங்களாலும், தமஸிக முறைகளாலும், ஜனார்தனன் மனதில் விரோதத்துடன் பூஜிக்கப்படுகிறார். அவனை விட மேலான தெய்வம் இல்லை; விஷ்ணுவே பிரம்மா; பிரம்மாவே நானாகும். மூன்று வேதங்களிலும், இந்த யஜ்ஞத்திலும், ஹோமம் வேதங்களில் நிறுவப்பட்டுள்ளது. யார் நம்மை மூவரையும் பிரித்து பார்க்கிறாரோ, அவர்கள் தீமையைச் செய்பவர்கள், மனம் கெட்டவர்கள், துயர்நிலையை அடைவார்கள். அகத்தியா, கடந்த காலத்தை நான் கூறுகிறேன்: கலியுகத்தில் மனிதர்கள் ஹரிக்கு பக்தியை வளர்க்க மாட்டார்கள். பூமியில் வாழ்ந்தவர்கள் முன்னர் ஜனார்தனனை பூஜித்து புவர்லோகத்தை அடைகின்றனர்; அங்கு வாசம் செய்பவர்கள் கேசவனை பூஜித்து சுவர்க்கத்தை அடைந்து, படிப்படியாக முக்தியை அடைகின்றனர். முக்தி நிலை அனைத்து உலகிலும் பரவியபோது, முக்திக்குத் தகுதியான தேவதைகள் ஹரியை பக்தியுடன் பூஜித்தனர். அவன், எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்தவன், நித்தியவன், வெளிப்பட்டு, ‘‘யோகிகளும் தேவதைகளும், என்ன செய்ய வேண்டும்?’’ என்று கேட்டான். அவர்கள், அந்த தேவாதி தேவனுக்கு வணங்கி, ‘‘மகா தேவா, எல்லா மக்கள் முக்தி பாதையில் நிலைத்துள்ளனர்; படைப்பு எப்படி நடைபெறும்? யார் நரகங்களில் வாழ்வார்கள்?’’ என்று கேட்டனர். இவ்வாறு கேட்ட தேவதைகளுக்கு ஜனார்தனன் பதிலளித்தான்: ‘‘மூன்று யுகங்களிலும், மேலும் பல காலங்களிலும், மனிதர்கள் என்னை நாடுவார்கள். கடைசி யுகத்தில், எனக்கு பக்தியுடையவர்கள் அரிதாகிவிடுவார்கள்; நான் விரைவாக மாயையை உருவாக்கி, மக்கள் அனைவரையும் குழப்புவேன். ருத்ரா, நீ சக்திவாய்ந்தவன்; மாயை சாஸ்திரங்களை உருவாக்கு; சிறிது முயற்சி காட்டி, பெரிய பலன் வாக்குறுதி அளி. மாயை, மிராக்கல், எதிர்மறை முறைகளை காட்டி, மக்கள் அனைவரையும் விரைவாக மயக்கவும்.’’ இவ்வாறு கூறியபோது, அந்த பரம்பொருள், என் உண்மையான சுயத்தை மறைத்து, மீண்டும் வெளிப்படுத்தினான். அதிலிருந்து, மக்களும் என் சாஸ்திரங்களுக்கு அதிகமாக பக்தி காட்டத் தொடங்கினர். வேதங்களின் பாதையை உணர்ந்து, நாராயணனை ஒருமையாக காண்பவர்கள் முக்தியை அடைகின்றனர். விஷ்ணுவை பிரித்து, என்னை அல்லது பிரம்மாவை தனியாக பூஜிப்பவர்கள், பாபம் செய்தவர்கள், நரகத்தை அடைகின்றனர். வேத பாதையை விட்டு விலகியவர்களுக்கு, நான் சாஸ்திரங்களை, தத்துவங்களையும் முடிவுகளையும், அவர்கள் குழப்பப்படவே காட்டினேன். பாசம் என்பது பசுவின் நிலை; அது நீங்கும் போது பாசுபத சாஸ்திரம், வேதமாக அறியப்படுகிறது. நான் வேதத்தின் உருவம்; வேறு சாஸ்திரங்கள் அல்லது அவற்றின் விளக்கங்கள் மூலம் என் உண்மையான உருவம் அறிய முடியாது; ஆரம்பமே இல்லாத வேதத்தின் மூலம் மட்டுமே அறிய முடியும். குறிப்பாக, பிராமணர்கள் எனை வேதத்தின் மூலம் அறிய வேண்டும். நான் மூன்று யுகங்கள், பிரம்மாவும் விஷ்ணுவும்; மூன்று குணங்கள், மூன்று வேதங்கள், மூன்று அக்னிகள்—இவை மூன்றும் இயற்கை குணங்களிலிருந்து எழுகின்றன. மூன்று உலகங்கள், மூன்று சந்திரோதயங்கள், மூன்று வகை சாதிகள்; யஜ்ஞங்கள் மூன்றாகவே நடக்கின்றன—இந்த உலகம் மூன்று வகைகளால் கட்டுப்பட்டுள்ளது. இவ்வாறு அறிந்தவர்கள், நாராயணனை பரம்பொருளாக, மலரில் பிறந்த பிரம்மாவை இரண்டாவது, என்னை மூன்றாவது, எனில், நான் குணத்தால் முதன்மை; மற்றவை மாயை. அகத்தியர் சொல்கிறார்: இவ்வாறு புரியவைத்தபோது, தேவதைகள், முனிவர்கள், நானும், அந்த பினாகி இறைவனுக்கு வணங்கினோம். தலைகீழாக வணங்கியபோது, சிவனின் உடலில் மலர் மீது அமர்ந்த பிரம்மனை கண்டோம். அவரது இதயத்தில், நாராயணன், தூசு அளவு நுண்ணியதாக, தீப்பொலிவாக ஜொலிப்பதை, பவனின் உடலில் இருந்து கண்டோம். அவரை பார்த்த அனைத்து யஜ்ஞத்தில் ஈடுபட்ட முனிவர்களும் ஆச்சரியப்பட்டனர்; ஜெயம், ஸாம, ரிக், யஜுஸ் மந்திரங்களை பாடினர். பின், அவர்கள் அந்த இறைவனை கேட்டனர்: ‘‘பரம்பொருளே, இது என்ன? உங்கள் ஒரே உருவத்தில் மூன்று உருவங்கள் காணப்படுகின்றன.’’ சிவன் பதிலளித்தார்: ‘‘இந்த யஜ்ஞத்தில், முனிவர்கள் என்னை நோக்கி அர்ப்பணிக்கும் ஹோமம், நாங்கள் மூவரும் தலா ஒரு பங்கு பெறுகிறோம். முனிவர்களே, நம்மிடையே வேறுபாடு இல்லை; தெளிந்த பார்வையுடையவர்கள் உண்மை உணர்கிறார்கள்; மற்றவர்கள், எதிர்மறை விஷயங்களில், பல்வேறு விதமாக பார்க்கிறார்கள்.’’ இவ்வாறு, சிவன், நாராயணன், பிரம்மன்—மூவரும் ஒரே பரம்பொருளின் பல்வேறு வடிவங்கள் என்பதை அகத்தியர் உணர்ந்தார்.