வராஹபுராணம்

அகத்தியர் கூறினார்: “மன்னா, இந்த அதிசயமான கதையின் அர்த்தம் எல்லோருக்கும் பொருந்தும்; அது உன் உடலிலும், என் உடலிலும், அனைத்து உயிரினங்களிலும் உள்ளது. யார் இதன் ஆதியை அறிய விரும்புகிறாரோ, அவர் தானாகவே பரமமான வழியைத் தேட வேண்டும். மேய்ப்பவரிடமிருந்து நான்கு கால்கள் உடையவர்கள் தோன்றினார்கள்; அவர்களிடமிருந்து நான்கு முகங்களுடையவர் பிறந்தார். அந்தக் கதையின் ஆசானும், ஆரம்பிப்பவரும் அவரே. அவருடைய மகன் ஸ்வரா என அழைக்கப்படுகிறார்; அவன் ஏழாவது வடிவாக நினைவுகூரப்படுகிறான். நான்கு விதமான புருஷார்த்தங்களை அடைய அவர் கூறிய வழிகள், ரிக் வேதத்தின் அர்த்தங்களைப் பற்றியவர்கள் வழிபட்டு, அதனை அடைந்தார்கள். நான்கு வகைகளில் முதலில், நான்கு கொம்புகளுடன் நிலைபெற்றிருப்பது பசுவாகும்; இரண்டாவது, அவரால் கூறப்பட்ட பாதையைப் பின்பற்றுகிறது; மூன்றாவது முற்றிலும் அதுபோலவே நடக்கிறது; நான்காவது, அவரால் வழிநடத்தப்பட்டு, மகனை பக்தியுடன் வழிபடுகிறது. ஏழாவது வடிவத்தின் செயல்கள் முதலில் கேட்டறியப்பட்டன; இரண்டாவது, நித்யமானவன், பிரம்மச்சரியத்துடன் வாழ்கிறான். பிறகு, சேவகர்கள் முதலியோரின் பராமரிப்பு, மூவரில் பசுவின் ஏற்றம், மற்றும் காட்டில் தங்குதல் ஆகியவை விதிக்கப்பட்டன; பசு ஆத்மாவில் நிலைபெற்றபோது இவை நிகழும். மற்றொருவர், ‘நான்தான்’ என்று நான்கு, ஒற்றை, இரட்டை வடிவங்களில் கூறுகிறான்; அவனிடமிருந்து பிறந்தவர்கள், வேறுபாடுகளாலும் பிரிவுகளாலும் தோன்றினர். நித்யமும் அனித்யமும் ஆகிய வடிவங்களை முன்பு பார்த்து, நான்கு முகமுடையவர், ‘என் மூலப்பிதாவை எப்படி காணலாம்?’ என்று சிந்தித்தார். ‘என் தந்தையின் மகா ஆத்மாவின் குணங்கள், இருந்தன; ஆனால், ஸ்வராவின் சில சந்ததிகளில் இப்போது காணப்படவில்லை. மகனின் மகன் ‘பேர்த்தாத்தா’ என்று அழைக்கப்படுகிறான்; இது சந்ததிகளில் நிலையான மரபாகும், வேறு விதமாக அல்ல. ஒருநாள் இந்த உறவு ஏற்படும்; நீயும் உன் தந்தையை காண வேண்டும்’ என்று எண்ணி, அவர் இன்னும் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சிந்திக்கத் தொடங்கினார். அவ்வாறு சிந்தித்துக் கொண்டிருக்கையில், தந்தையின் ஆயுதம் அவரது முன் தோன்றியது; அந்த ஆயுதத்தால், கோபத்தில் அருகிலிருந்த சாரத்தை உருக்கினார். உருக்கியவுடன், பிடிக்க இயலாத அளவுக்கு நான்கு முகங்களுடன், தெங்காய் வடிவில் ஒரு தலையை அவர் கண்டார். அது முக்கியத் தத்துவத்தால் பத்துமடங்கு மூடியிருந்தது; நான்கு முனை கொண்ட ஆயுதத்தால், அவர் அதை எள்ளு காயைப் போல வெட்டினார். எள்ளு போன்ற பகுதி முற்றிலும் வெட்டப்பட்டதும், வேர் எதுவும் மீதமில்லை; இருந்தாலும், ‘நான்தான் நானே’ என்று கூறும் ஒரு உயிர் தோன்றியது, அதையும் அவர் வெட்டினார். அதையும் வெட்டியவுடன், அருகில் இருந்து ‘நான் உயிர்களின் ஐந்தாம் ஆதியாக இருக்கிறேன்’ என்று கூறும் மற்றொரு சிறிய உயிரை அவர் கண்டார். அதையும் வெட்டியதும், ஐந்து மூலதத்துவங்களில் வெறுமை ஏற்பட்டது; அந்த இடத்தில் எல்லோரும் அருகிலிருந்து பேசத் தொடங்கினர். அதையும் பற்றினீங்கிய ஆயுதத்தால் எள்ளு காயைப் போல வெட்டினார்; வெட்டியதும், அதைவிட பத்தில் ஒரு பங்கு சிறியதாக மற்றொன்று தோன்றியது. அந்த உருவை வெட்டும் ஆயுதத்தால் வெட்டினார்; அதன்பின் இன்னொரு உருவை கண்டார்; அதுபோலவே, சிறியதாக, வெண்மையாக, மென்மையாக ஒன்றை உருவாக்கினார். இப்படித் தன் செயல்களை முடித்தபின், அந்த ஆண்டவன் மீண்டும் தன் உடலை ஆகாயத்தில் தந்தை வடிவில் கண்டார். அது தூசுபடலம் போல் மிகச்சிறியதாக, அனைத்து உயிரினங்களிலும் காண முடியாத அளவுக்கு நுண்ணியதாக இருந்தது; இருவரும் அதையே சமமாகக் காண, அவர்கள் இருவரும் பேரானந்தத்தில் மூழ்கி, துன்பம் நீங்கியது. அந்த உயிரே ஸ்வரா எனப்படும், பெரிய தவம் கொண்டவன்; அவனது உருவம் ‘விகாரம்’ எனப்படுகிறது, அவனது பெரிய தலையை ‘அவிகாரம்’ என அழைக்கின்றனர். இதுவே, மன்னா, உலகில் உருவாக்கம் எவ்வாறு தோன்றியது என்பதற்கான முதல் கதை; அழிவில் இதுவே மீண்டும் உள்ளது. இந்த உலகின் முற்றிலும் முதல் புராணக் கதையே இதுவாகும்; இதை உண்மையுடன் அறிந்தவன் கர்மத்தில் ஈடுபடுகிறான். அப்போது, பத்ராஸ்வன் அகத்தியரை நோக்கி கேட்டான்: “தவமுணர்ச்சி எழ வேண்டும் என்று விரும்பும் ஒருவன் யாரை வழிபட வேண்டும்? எப்படிவழிபட வேண்டும்? தயவுசெய்து சொல்லுங்கள்.” அகத்தியர் பதிலளித்தார்: “விஷ்ணுவை மட்டுமே எப்போதும் எல்லா தேவர்களும் வழிபட வேண்டும்; அவரே வரங்களை வழங்குபவர் என்பதை அறியச் சொல்லுகிறேன். எல்லா தேவர்கள், முனிவர்கள், மனிதர்களுக்கான உன்னத ரகசியம் நாராயணனே; அவரை வணங்குபவன் ஒருவரும் வீழ்வதில்லை. மன்னா, பழங்காலத்தில் நாரதர், விஷ்ணுவை மகிழ்விக்கும் விரதத்தை, அப்சரஸ்களுக்கும் கூறினார் என்று கேட்டிருக்கிறோம். ஒரு முறை, முன் யுகத்தில் நாரதர், மனசா ஏரிக்குச் சென்று குளிக்க முயன்றார்; அங்கு எல்லா அப்சரஸ்களையும் பார்த்தார். அந்த விளையாட்டு பெண்கள், அவரை — முடி முடிச்சுடன், எலும்பும் தோலுமே மட்டும் உடையவராக, கையில் தண்டும் குடையும் கபாலமும் எடுத்து — பார்த்தார்கள். பிரமாவின் மகனாகிய தவசியில், சண்டை விரும்பும், தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள் தேடும் நாரதரைப் பார்க்க விரும்பி, அந்த அப்சரஸ்கள் அவரிடம் கேட்டனர்: ‘பெரியவரே, பிரமாவின் மகனே, நாங்கள் கணவர்களை விரும்புகிறோம். நாராயணன் எப்படிக் கணவராகக் கிடைக்க முடியும் என்பதை சொல்லுங்கள்.’ நாரதர் சொன்னார்: ‘முன்னதாக வணக்கம் செலுத்தி கேட்கும் கேள்வி எங்கும் நல்லதே; ஆனால், நீங்கள் தற்பெருமையும் இளமை ஆணவத்தாலும் அதை செய்யவில்லை. இருப்பினும், நீங்கள் எந்த விஷ்ணுவின் பெயரையும் சொன்னால், அவரே உங்கள் கணவராவார்; ஹரியின் பெயரை உச்சரிப்பதாலேயே எல்லாம் நிச்சயமாக நடக்கும். இப்போது, ஹரியை வரங்களை வழங்க தூண்டும் விரதத்தை விரைவில் சொல்கிறேன். வசந்தகாலத்தில், வளர்பிறை பன்னிரண்டாம் நாளில், விதிப்படி விரதமிருந்து, இரவில் ஹரியை வழிபட வேண்டும். பலவித அலங்காரங்களுடன் படுக்கையை அமைத்து, அதன்மேல் வெள்ளி உருவான ஹரி மற்றும் லக்ஷ்மியை வைக்க வேண்டும். அதன் மேல் மலர்களால் மண்டபம் கட்டி, அங்கு நடனமும் இசைக்கருவிகளும் கொண்டு ஜாகரணம் செய்ய வேண்டும். ‘மனோஜ’ன் தலையில், ‘அனங்கன்’ இடுப்பில், ‘காமன்’ கை அடிப்பகுதியில், ‘நல்ல சாஸ்திரங்கள்’ வயிற்றில்’ என்று கூறி...” இவ்வாறு அகத்தியர், உலகின் ஆதி ரகசியங்களும், விஷ்ணுவை வழிபடும் முறையும், அந்தப் பழங்கால நிகழ்வுகளும் பற்றிக் கூறினார்.