வராஹபுராணம்

ஒரு சமயம், ஒரு அதிசயமான காட்சி நிகழ்ந்தது. ஒரு பெண், தனது மார்பில் ஆயிரம் சூரியர்களைப் போல பிரகாசிக்கும் ஒரு பெரும் உருவத்தை தாங்கி இருந்தாள். அவளுக்குக் கீழே மூன்று விதமான மாற்றங்கள், மூன்று நிறங்கள் காணப்பட்டன. அந்த இடத்தில் ஒரு ராஜா, அலைந்து திரிந்துகொண்டிருந்தார். அவரைச் சுற்றியிருந்தவர்கள் எல்லோரும் உயிரற்றவரைப் போல அமைதியாகி விட்டார்கள். அந்த ராஜா காட்டுக்குள் நுழைந்தபோது, அவருடன் அனைவரும் பயத்தில் ஒன்றிணைந்து உடனே உள்ளே சென்றார்கள். அங்கு, கட்டுப்பாடின்றி நடமாடும் பாம்புகள், கொள்ளையர்கள் ஆகியோரால் சூழப்பட்ட ராஜா, "இவை எல்லாம் எப்படி முடியும்? இந்த உயிர்கள் எப்படி இவ்வாறு சிக்கிக்கொண்டார்கள்?" என்று ஆழமாக சிந்தித்தார். அப்போது, வெள்ளை, சிவப்பு, கருப்பு ஆகிய மூன்று நிறங்களோடு ஒரு பரமபுருஷன் தோன்றினார். அவர் எனக்குக் கை சைகை காட்டி, "நீ எங்கே போகிறாய்?" என்று கேட்டார். அவ்வளவில், ஒரு பெரிய நாமம் எழுந்தது. அந்த பரமபுருஷன், "எழுந்திரு!" என்று கூறி, ராஜாவைச் சுற்றி நின்றார். இதைக் கேட்டதும், அந்த பெண் ராஜாவை கட்டுப்படுத்தினாள். மாயையில் மூழ்கியிருந்த ராஜாவிடம், மற்றொரு ஆண், "பயப்படாதே," என்று சொன்னான். பிறகு, மற்றொரு வீரனும் ராஜாவைச் சுற்றி நின்றான்—அவன் எல்லா இறைவர்களுக்கும் இறைவன். அதன் பின், ஐந்து பேரும் அந்தச் சிறந்த ராஜாவை அணுகி, சுற்றி நின்றார்கள். இவ்வாறு ராஜா கட்டுப்படுத்தப்பட்டார். ராஜா கட்டுப்படுத்தப்பட்டதும், அந்த கொள்ளையர்கள் எல்லோரும் ஒன்றிணைந்தார்கள்; ஆயுதங்களை எடுத்துக்கொண்டு, ஒருவரை ஒருவர் பயத்தில் மறைந்துகொண்டார்கள். அந்த ஆண்கள் மறைந்திருந்தபோது, ராஜாவின் அரண்மனை பரம சௌந்தரியத்துடன் பிரகாசித்தது. அங்கு கோடிக்கணக்கான தீயவர்கள் கூட இருந்தார்கள். அந்த வீட்டில் பூமி, நீர், நெருப்பு, இன்பமான குளிர்ந்த காற்று இருந்தது; அந்த இடங்கள் தூய்மையாக இருந்தன; ஐந்து குணங்கள், ஒவ்வொன்றுக்கும் தனித்தனியான லட்சணங்கள் இருந்தன. அவர்களில் ஒருத்தி மட்டும் நீண்ட நாட்கள் சுற்றி, ராஜாவுடன் இணைந்திருந்தாள்; அந்த மாதிரியே அந்த ஆயர்பெண் எளிதாகச் செய்தாள், ராஜாவே. போரில் ராஜாவின் வேகத்தையும், உருவத்தையும் பார்த்து, அந்த மூன்று நிற ஆண் ராஜாவிடம் பேசினார்: "நான் உமது மகன், மகாராஜா. என்ன செய்ய வேண்டுமென்று சொல்லுங்கள். நாங்கள் உம்முடன் உறவு விரும்பி, உம்மையே நம் இலக்காக வைத்துள்ளோம்." "ஓ அரசே, எங்களெல்லாம் தோற்கடித்தாலும், நாங்கள் இந்த உடல்களில் ஒன்றாகவே இருக்கிறோம்." "உமது மகன்களில் ஒருவன் மட்டும் இருக்கிறான்; மற்றவர்கள் எல்லோரும் போனபின், அங்கு இருப்பு உள்ளது." இவ்வாறு கேட்ட ராஜா, அந்த ஆணிடம் மறுபடியும் பேசினார்: "நீயும், மற்றவர்களும் என் மகன்களாகும். நானோ, உங்களைப் போன்ற மனிதர்களின் இன்பங்களாலும், இயல்புகளாலும் ஒருபோதும் கலங்குவதில்லை." இவ்வாறு கூறி, ராஜா அவனைத் தன் மகனாக ஏற்றுக்கொண்டார்; அவர்களால் விடுவிக்கப்பட்டு, அவர்களுடன் அமைதியாக இருந்தார். அப்போது அகத்தியர் கூறினார்: அந்த மூன்று நிற ஆண், ராஜாவால் விடுவிக்கப்பட்டு சுதந்திரமானவனாக, ‘அகம்’ என்ற பெயருடைய மூன்று நிற மகனை உருவாக்கினான். அவனுக்கும் ஒரு மகளும் இருந்தாள்; அவள் ஞானத்தை உடையவள். அவள் ‘மனோஹ்வ’ என்ற மகனை பெற்றாள்; அவன் ஞானத்தை அளிப்பவன். அவனுக்கும் ஐந்து விதமான மகன்கள் இருந்தார்கள்; அவர்களது மகன்கள் எண்ணிக்கைப்படி ‘அக்ஷ’ என்று அழைக்கப்பட்டார்கள். இவர்கள் முன்பு கொள்ளையர்கள்; பின்னர் ராஜாவால் அடக்கப்பட்டார்கள். அவர்கள் அனைவரும், உருவமில்லாதவர்களாக, ஒரு அழகான வீடாக அமைந்தனர். அந்த நகரம் ஒன்பது கதவுகளும், ஒரு தூணும், நான்கு சந்திப்புகளும் கொண்டது; ஆயிரம் நதிகளால் சூழப்பட்டு, எல்லா இடங்களிலும் நீர் ஓடுகள் இருந்தன. அந்த ஒன்பது பேர் ஒன்றிணைந்து, அந்த நகரில் நுழைந்தார்கள். அப்போது, ஒரு கணத்தில், ஒரு மனிதர் தோன்றினார்; அவர் ராஜாவும் ஆயனும் ஆகியவர். அந்த நகரில் வாழ்ந்த ராஜாவும் ஆயனும், அங்கேவே வேதங்களை நினைவுகூர்ந்து, பதிப்பாளர்களின் வார்த்தைகளை எடுத்துக்காட்டினார்கள். ராஜா, ஆத்மாவின் இயல்பான சத்தியத்தைப் பற்றிய அனைத்து விரதங்களையும், தபஸ்களையும், யாகங்களையும் செய்தார். ஒரு நாள், ராஜா, கர்மங்களை ஊக்குவித்து, சோர்வடைந்தார்; எல்லாம் அறிந்தவர், யோகநித்ரையில் சென்றார், ஒரு மகனை உருவாக்கினார். அந்த மகன் நான்கு முகங்களும், நான்கு கரங்களும், நான்கு வேதங்களும், நான்கு சந்திப்புகளும் உடையவன். அவனிடமிருந்து, ராஜாவாகியவன், எல்லா உயிரினங்களையும்—மாடுகள் முதலியவை—தன் ஆட்சி கீழ் வைத்தான். அந்த சமுத்திரத்தில், அந்த காட்டிலும், புல்வெளிகளிலும், ராஜா தானே இருந்தார்; யானைகள் முதலியவற்றிலும் சமமாக இருந்து, கர்மங்களை அனுமதித்தார், அறிவாளியே. பத்ராஸ்வர் கேட்டார்: "ஓ பிராமணா, நீர் எனது கேள்விக்குப் பதிலாக இந்தக் கதையை விவரித்தீர்கள்; இது யாருடைய மகிமை? இதை யார், எவ்வாறு செய்தார்?" அகத்தியர் பதிலளித்தார்: "இந்த அதிசயமான கதை எல்லோருக்கும் பொருந்தும்; அது உமது உடலிலும், எனது உடலிலும், எல்லா உயிர்களிலும் உள்ளது. யார் இதன் ஆதியை அறிய விரும்புகிறாரோ, அவர் தானாகவே பரமமான வழியை நாடட்டும். ஆயனிடமிருந்து நான்கு கால்கள் உடையவனும், அவனிடமிருந்து நான்கு முகங்களும் தோன்றின. அவன் அந்தக் கதையின் ஆசான், ஆரம்பிப்பவர்; அவனது மகன் ஸ்வரா என்று ஏழாவது வடிவாக நினைவுகூரப்படுகிறான். நான்கு புருஷார்த்தங்களுக்கான வழிகளை அவன் சொன்னபோது, ருக்வேதத்தின் அர்த்தங்களில் ஈடுபட்டவர்கள் அதை வழிபட்டு அடைந்தார்கள். அந்த நான்கில் முதலில் நான்கு கொம்புகளுடன் உள்ளவர் காளை; இரண்டாவது அவன் சொன்ன பாதையில் செல்கிறான், மூன்றாவதும் அதுபோலவே; நான்காவது அவன் வழிகாட்டுதலால் மகனை பக்தியுடன் வழிபடுகிறான். ஏழாவது வடிவத்தின் செயல்கள் முதலில் கேட்கப்பட்டன, அரசே; இரண்டாவது, நித்தியன், பிரம்மச்சரியத்தால் வாழ்கிறான். பின்னர், ஊழியர்கள் முதலியோரின் பராமரிப்பு, மூவரில் காளையை ஏறுதல், காட்டில் வாழ்தல் ஆகியவை கூறப்பட்டன; காளை ஆத்மாவில் நிலைத்திருக்கும்போது. மற்றொருவன், ‘நான்தான்’ என்று நான்கு, ஒற்றை, இரட்டை வடிவங்களில் சொல்கிறான்; அவனது சந்ததிகள் வேறுபாடுகளாலும், பிரிவுகளாலும் பிறந்தார்கள். நித்தியமும், அனித்தியமும் ஆகிய வடிவங்களை முன்பே பார்த்து, நான்முகனானவன், "என் பிதாவை எப்படிப் பார்க்க முடியும், அரசே?" என்று சிந்தித்தான். என் பிதாவின் மகிமைகள், அந்த மகான்மாவின் பண்புகள், ஸ்வராவின் சில சந்ததிகளில் இப்போது காணப்படவில்லை.