வராஹபுராணம்

பிரமா முனிவரே, ஒரு பக்தி வழிபாட்டின் பலன்கள் பற்றி நான் சொல்வதைக் கேளுங்கள். காலை நேரத்தில், வெள்ளை ஆடைகள் இரண்டு கொண்டு, வாசனை மற்றும் பூக்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பொருளை, ஒரு பண்டித பிராமணருக்கு தானமாக அளிக்க வேண்டும். இதன் பலன்கள் என்ன என்பதை நான் விளக்குகிறேன். பண்டைய காலத்தில், காசி நகரத்தில் விஷாலா என்ற ஒரு வலிமைமிகு ராஜா இருந்தார். அவருடைய உறவினர்கள் அவரது ராஜ்யத்தை கைப்பற்றினர். அதனால், அவர் கந்தமாதனத்திற்கு சென்றார். அங்கு ஒரு பள்ளத்தாக்கில், அவர் அழகான பதரி பகுதியில் அடைந்தார்; ராஜ்யமும், செல்வமும் இழந்த அந்த சிறந்த மனிதன் அங்கு தங்கினார். ஒரு நாள், பழமையான, உயர்ந்த முனிவர்கள் நரர் மற்றும் நாராயணர், எல்லா தேவர்களாலும் போற்றப்படும், அங்கு வந்தார்கள். அவர்கள், முன்பே வந்திருந்த ராஜாவை பார்த்தனர்; அவர் பரம பிரம்மத்தை, அதாவது விஷ்ணுவை, தியானம் செய்து கொண்டிருந்தார். அவருடைய பாவங்கள் குறைந்திருந்ததை கண்டு, அந்த இருவர் மகிழ்ச்சியுடன், “ராஜாதிராஜா, ஒரு வரம் தேர்ந்தெடுக்கவும்; உங்களுக்கு ஆசீர்வாதம் வழங்கவே நாங்கள் வந்தோம்,” என்று கூறினர். ராஜா, “நீங்கள் யார் என்பதை அறியவில்லை; யாரிடமிருந்து நான் வரம் பெற வேண்டும் என்பதும் தெரியவில்லை. நான் வழிபடும் தெய்வத்துடன் தொடர்புடைய ஒரு நல்ல வரம் வேண்டும்,” என்றார். அவரிடம், “நீங்கள் எந்த தெய்வத்தை வழிபடுகிறீர்கள்? எந்த வரம் விரும்புகிறீர்கள்? எங்கள் ஆர்வத்திற்காக சொல்லுங்கள்,” என்று அவர்கள் கேட்டனர். ராஜா, “நான் விஷ்ணுவை வழிபடுகிறேன்,” என்று கூறினார். அவர் அமைதியாக இருந்தபோது, அந்த இருவர் மீண்டும் பேசினர். “ராஜா, அந்த தெய்வத்தின் அருளால் நாங்கள் வரம் வழங்கும் சக்தி பெற்றுள்ளோம். உங்கள் மனதில் உள்ள வரத்தை சொல்லுங்கள்,” என்றார்கள். அப்போது, ராஜா, “வேள்விகள் மற்றும் பல்வேறு நிவேதனங்கள் மூலம் யஜமானராக விஷ்ணுவை வழிபடும் திறனை எனக்கு வழங்குங்கள்,” என்றார். நரர், “உலகங்களின் வழிகாட்டி நாராயணர், பதரியில் என்னுடன் தவம் செய்யட்டும், உலக நலனுக்காக,” என்றார். அந்த நாராயணர், முன்பு மீன் வடிவம் எடுத்தார்; பின்னர் ஆமை வடிவம், பிறகு வராகம், அதன்பின் மனித-சிங்கம் ஆகிய வடிவங்கள் எடுத்தார். பிறகு, வாமனராக, ஜாமதக்னியின் மகனாக, தசரதாவின் மகனாக, பிறகு வாசுதேவராக தோன்றினார். புத்தராகவும் அவர் தோன்றினார்; மக்கள் மயக்கம் அடையச் செய்தார். பிறகு, பகை, திருட்டு, வெளிநாட்டு எதிரிகளை அழித்தபின், இந்த பூமியை இயல்பான நிலைக்கு கொண்டு வந்தார்; அந்த பாக்கியசாலி ஹரி. அனைத்தையும் அறியும் ஞானம் வேண்டும் என்றவர்கள் மீன் வடிவில் ஹரியை வழிபடுகிறார்கள்; வம்சத்தை உயர்த்த வேண்டியது ஆமை வடிவில்; வராக வடிவில், ஹரி சம்ஸார சாகரத்தில் புகுந்தார்; பாபம் பயந்து நரசிம்ம வடிவில் வழிபடுகிறார்கள். மாயை நீக்க, செல்வம் பெற, வாமனரை; கடுமையான பகைவர்களை அழிக்க, தசரதாவின் மகனாக வந்த ராமனை; புத்த வடிவில், உருவம் வேண்டும் என்றவர்கள்; பகை அழிக்க கல்கியை வழிபட வேண்டும். இந்தக் கதையைச் சொல்லி, அந்த மனிதன், த்வாதசி விரதம் செய்து, உலக அரசராக ஆனார்; பதரி, விஷாலா என்ற பெயரில் புகழடைந்தது. அந்த ராஜா, இந்த பிறப்பில், ராஜ்யத்தை ஆளியபின், காட்டிற்குச் சென்று, பல்வேறு வேள்விகள் செய்து, பரம மோக்ஷத்தை அடைந்தார். அடுத்து, அஷ்வயுஜ மாதம், சுக்லபக்ஷம் பன்னிரண்டாம் நாளில், நித்தியமான பத்மநாபரை வழிபட வேண்டும். பத்மநாபருக்கு பாதங்களை, பத்மயோனிக்கு இடுப்பை, சர்வதேவருக்கு வயிற்றை, புஷ்கராக்ஷருக்கு மார்பை, அவ்யயனுக்கு கைகளை, ஆயுதங்களை பழையபடி வழிபட வேண்டும். பிரபாவனுக்கு தலை; முன்பு போல, குடம் முன்பு வைக்க வேண்டும்; அதில், பொன் பத்மநாபர் உருவத்தை நிறுவ வேண்டும். வாசனை, பூக்கள் முதலியவற்றால் அந்த தெய்வத்தை முறையாக வழிபட வேண்டும்; விடியலில் பிராமணருக்கு தானம் செய்ய வேண்டும்; இதனால் கிடைக்கும் பலனை இப்போது கேளுங்கள். கிருதயுகத்தில், பத்திராஷ்வா என்ற சக்திவாய்ந்த ராஜா இருந்தார்; பத்திராஷ்வா என்ற நிலம் அவரது பெயரில் வந்தது. ஒரு நாள், அகஸ்திய முனிவர், மிகச் சிறந்தவர், அவரது இல்லத்திற்கு வந்தார்; “ஏழு நாட்கள் உங்கள் வீட்டில் தங்குவேன்,” என்றார். ராஜா தலைவணங்கி, “தயவு செய்து தங்குங்கள்,” என்றார். அவரது மனைவி காந்திமதி, மிக அழகானவர். அவளுடைய ஒளி பன்னிரண்டு சூரியனுக்கு சமம். அவளுக்கு ஐநூறு சகமனைவிகள் இருந்தனர்; அவர்கள் எல்லாம் விரதத்திற்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டவர்கள். அந்த நல்ல பெண்கள், காந்திமதியின் பெரும் பாக்கியத்தால் பயந்து, குழப்பமடைந்து, தினமும் பணியாளர்களின் வேலைகளை செய்தனர். அவளுடைய அழகு, ஒளி, சகமனைவிகள் பயந்து, நல்ல காரியங்களைச் செய்ததை ராஜா பார்த்தார்; அவர் மகிழ்ச்சியுடன் அவளுடைய முகத்தை மட்டுமே பார்த்தார். இவ்வாறு, காந்திமதி அழகாக இருப்பதை அகஸ்தியர் பார்த்து, “அருமை, அருமை, உலகின் அதிபதி!” என்று மகிழ்ச்சியுடன் கூறினார். இரண்டாம் நாளிலும், அவளுடைய ஒளியை பார்த்து, “ஆஹா, ஒரு கைப்பிடி, ஒரு கைப்பிடி—இவ்வுலகம் முழுவதும், அசையும், அசையாதவை, இதுதான்!” என்று கூறினார். மூன்றாம் நாளில், மீண்டும் பார்த்து, “அறியாதவர்கள் கோவிந்தனை அறியவில்லை; பரமாத்மா மகிழ்ந்து, ஒரு நாளில் இந்த பலனை ராணிக்கு தந்தார்,” என்றார். நான்காம் நாளில், கை உயர்த்தி, “அருமை, அருமை, உலகின் அதிபதி! பெண்கள், சுத்ரர்கள்—அருமை, அருமை! இருமுறை பிறந்தவர்கள், ராஜாக்கள்—மீண்டும் அருமை! வைஷ்யர்கள்—அருமை!” என்று கூறினார். “பத்திராஷ்வா, அருமை! அகஸ்தியர், அருமை! ப்ரஹ்லாதா, அருமை! த்ருவா, பெரிய விரதம் கொண்டவர், அருமை!” என்று கூறி, அகஸ்தியர் ராஜாவின் முன்னிலையில் மகிழ்ச்சியுடன் ஆடினார். அவரை அப்படி பார்த்த ராஜா, தனது ராணியுடன், “பிராமணர், உங்கள் மகிழ்ச்சிக்கு காரணம் என்ன? இப்படியாக ஆடுவதற்குக் காரணம் என்ன?” என்று கேட்டார். அகஸ்தியர், “ஆஹா, நீ ஒரு அறியாத ராஜா! ஆஹா, உன் பின்வரும் மக்கள் அறியாதவர்கள்! ஆஹா, புரோகிதர்கள் என் எண்ணத்தை அறியாதவர்கள்!” என்றார். அதைக் கேட்ட ராஜா, கையினை கூப்பி, “பிராமணர், நீங்கள் எழுப்பும் கேள்வி எங்களுக்குத் தெரியவில்லை. தயவு செய்து, உங்களது அருள் வேண்டும் என்றால் சொல்லுங்கள்,” என்றார். அகஸ்தியர், “உங்கள் ராணி, முன்பு வைஷ்ய நகரமான வைதிஷாவில் ஒரு வைஷ்யருக்கு வேலை செய்யும் பணியாளராக இருந்தார். நீ அவளுடைய கணவர்; அந்த சுத்ரர், பணிக்காரராக இருந்தார்,” என்று கூறினார். இவ்வாறு, இந்த புனிதக் கதைகள், பக்தி, விரதம், தானம், மற்றும் தெய்வத்தின் அருளால், மனிதர்கள் உயர் நிலையை அடைய முடியும் என்பதை எடுத்துரைக்கின்றன.