வராஹபுராணம்

மகா முனிவர் துர்வாசர் அருளிய வரலாறு இப்படி தொடர்கிறது: அந்த ராஜாவிடம் முனிவர் கூறியதை கேட்டு, மகிழ்ந்த ராஜா, "அந்த தேவர் எனக்கு எப்படி அனுகிரஹம் தருகிறார்? அவர் திருப்தியடைந்தால், என் எல்லா துயரங்களும் எப்படித் தூரமாகின்றன? இதை எனக்குச் சொல், ஓ மகோன்னதா!" என்று கேட்டார். அப்போது துர்வாசர் கூறினார்: ராஜாவின் கேள்வியை கேட்ட தேவரதர், அந்த விரதத்தை விளக்கி, அதைப் பின்பற்றி, ராஜா பேரானந்தத்துடன் வாழ்ந்தார். அந்த ராஜா இறப்பின்போது, ஓ மகா முனிவரே, பொன்னால் ஒளிரும் வானரதத்தில் ஏறி, இந்திரனின் உலகத்திற்கு எழுந்தார். இந்திரன், அவருக்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஹவிசை ஏற்று, ராஜாவை வரவேற்க வந்தார். இந்திரன் வருவதைக் கண்ட விஷ்ணுவின் சேவகர்கள், "தபஸ்விகள் அல்லாதவர்களுக்கு தேவர்களின் ராஜா தோன்றக்கூடாது" என்று கூறினர். அப்போது, அந்த ராஜாவின் ஒளி காரணமாக, உலகங்களை காக்கும் எல்லா தேவர்களும் வெளியே வந்தனர்; ஆனால் விஷ்ணுவின் சேவகர்கள் அவர்களை அனுமதிக்கவில்லை, ஏனெனில் அவர்கள் புண்ணியம் போதவில்லை. இவ்வாறு, அந்த ராஜா சத்தியலோகத்தின் எல்லையை அடைந்தார், ஓ மகா முனிவரே. அந்த மரணமில்லா, அழிவும் தீக்காய்ச்சலும் இல்லாத உலகத்தில், அந்த மகான் ராஜா இன்னும் தெய்வங்களால் போற்றப்பட்டு வாழ்கிறார். யஜ்ஞபதியான பரமன் திருப்தியடைந்தால், அதில் என்ன ஆச்சரியம்? இவ்வுலகில், நன்றாக விரதம் செய்து வழிபட்டால், அதனால் செல்வம், ஆயுள், ஆரோக்கியம், செல்வாக்கு ஆகியவை கிடைக்கும்; மேலும், பரம அமரத்துவமும் கிடைக்கும். ஒரு ஆண்டு முழுமையாக விரதம் செய்தால்? சந்தேகமே இல்லை, நாராயணன் தன் சொந்த உலகையே அருளுவார்; அவர் நான்கு வடிவங்கள் கொண்ட, உயரிய பரமன். கேசவன் மீனாக அவதரித்து வேதங்களை காப்பாற்றினார்; கடலைக் கடையும்போது மந்தரமலை யைத் தாங்கினார்; அதுபோல், இரண்டாவது வைஷ்ணவ ரூபமான கச்சபம் (ஆமை) அவதாரத்தையும் காண். பரமபுருஷன் வராகரூபத்தில் பூமியை பாதாளத்திலிருந்து எடுத்து உயர்த்தினார்; அதுபோல, மூன்றாவது வைஷ்ணவ ரூபத்தையும் அறிக. இப்போது துர்வாசர் சொல்வது: அதுபோல், பாகுண மாதம், சுக்லபட்சம் துவாதசி நாளில், ஒருவர் விரதம் இருந்து, விதிப்படி ஹரியை வழிபட வேண்டும், ஓ ஞானி. நரசிம்மருக்கு பாதங்களை, கோவிந்தனுக்கு தொடைகள், விஷ்வபுஜனுக்கு இடுப்பு, அனிருத்தனுக்கு புஜங்களை வழிபட வேண்டும். சிதிகண்டனுக்கு கழுத்தை, பிங்ககேசனுக்கு தலையை, அரக்கர்களை அழிப்பவருக்கு சக்கரத்தை, ஜலரூபனுக்கு சங்கத்தை, ஒவ்வொன்றையும் சந்தனம், பூ, பழம் கொண்டு வழிபட வேண்டும். முன்னால், இரண்டு வெள்ளைத் துணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட குடம் வைத்து, அதன் மேல் பொன்னால் ஆன நரசிம்மரின் உருவத்தை (இல்லையெனில் மரம் அல்லது மூங்கில் கொண்டு) செம்பு பாத்திரத்தில் வைக்க வேண்டும். அதை ரத்தினக் குடத்தில் வைத்து, சிறப்பாக வழிபட்டு, பண்டித பிராமணருக்கு துவாதசி நாளில் தானமாக வழங்க வேண்டும். இதைச் செய்தால், பழைய காலத்தில் ஒரு ராஜா பெற்ற பலனைப் பற்றி நான் இப்போது சொல்கிறேன், ஓ மகா முனிவரே; அவர் பெயர் வத்ஸன். கிம்புருஷ தேசத்தில், பரம தர்மசாலியான பாரதன் என்ற புகழ்பெற்ற ராஜா இருந்தார்; அவருடைய மகன் வத்ஸன். போரில் எதிரிகளால் தோற்கடிக்கப்பட்டு, செல்வமும் யானைகளும் பறிக்கப்பட்டு, தனது மனைவியுடன் காட்டுக்குள் சென்று வசிஷ்டர் ஆசிரமத்தில் தங்கினார். காலம் சென்றபோது, மகா முனிவர் வசிஷ்டர் அவரிடம், "இவ்வளவு பெரிய ஆசிரமத்தில் நீ எதற்காக வந்தாய்?" என்று கேட்டார். அப்போது ராஜா, "பெருமையே, என் செல்வமும் ராஜ்யமும் பறிக்கப்பட்டது; எதிரிகள் என் மனதை உடைத்துவிட்டார்கள்; நான் உம்மை சரணடைந்துள்ளேன். எனக்கு உபதேசம் செய்து அருள் செய்ய வேண்டும்" என்றார். அதைக் கேட்ட வசிஷ்டர், அவருக்கு துவாதசி விரத முறையைப் பாரம்பரியப்படி உபதேசித்தார்; ராஜா அதை முறையாகச் செய்தார். விரதம் முடிந்தபோது, பாக்கியசாலியான நரசிம்மர் திருப்தியடைந்து, பகைவர்களை அழிக்கும் சக்கரத்தை அவருக்கு அருளினார். அந்த ஆயுதத்தால், அந்த ராஜா மீண்டும் தன் ராஜ்யத்தைப் பெற்றார்; தன் நாட்டில் ஆயிரம் அஸ்வமேத யாகங்களை நடத்தி, இறுதியில் விஷ்ணுலோகத்தை அடைந்தார். இந்த புண்ணியமான, பாபநாசி துவாதசி விரதத்தை உனக்குச் சொன்னேன், ஓ முனிவரே; அதை கவனமாகக் கேட்டாய், விருப்பப்படி செய். துர்வாசர் தொடர்கிறார்: அதுபோல், சைத்ர மாதத்தில் ஒருவர் துவாதசி விரதத்தை மேற்கொண்டு, விரதமிருந்து, தேவர்களின் தேவனான ஜனார்த்தனனை வழிபட வேண்டும். வாமனனைப் பாதங்களில், விஷ்ணுவை இடுப்பில், வாசுதேவனை வயிறு, மார்பு, மற்றும் முழு உடலில் வழிபட வேண்டும். விச்வகிருத்தை கழுத்தில், ஆகாச ரூபனாகியவனைத் தலையில், விச்வஜித்தை புஜங்களில், சங்கம், சக்கரம் ஆகியவற்றை தனித்தனியாக வழிபட வேண்டும். இவ்வாறு நித்ய தேவாதி தேவனை வழிபட்டபின், முன்புறம், கிழக்கிலும் வடக்கிலும் தண்ணீர் நிறைந்த இரண்டு குடங்களை வைக்க வேண்டும். முன்பு கூறிய பாத்திரத்தில், சிறிய பொன் வாமன உருவத்தை, வெள்ளை பூணலும் அணிவித்து வைக்க வேண்டும். அருகில் தண்ணீர் குடம், குடை, செருப்பு, ஜபமாலை, குறிப்பாக தண்டம் ஆகியவற்றையும் வைக்க வேண்டும். இவ்வாறு அனைத்தையும் தயார் செய்து, காலை வேளையில், "வாமன ரூபனாகிய விஷ்ணு திருப்தியாவதாக" என்று சொல்லி, ஒரு த்விஜனுக்கு தானமாக வழங்க வேண்டும். மாதத்தின் பெயரும், அவதார விதியும் சேர்த்து, "அவர் திருப்தியாவதாக" என்று கூறி, உலகமெங்கும் இது விதியாக்கப்பட்டுள்ளது. பண்டைய காலத்தில் ஹர்யஶ்வன் என்ற ராஜா இருந்தார்; அவர் பிள்ளையில்லாதவராக, மகன் வேண்டும் என்று தவம் செய்தார், ஓ முனிவரே. ஒரு இரவு, மகன் வேண்டி ஜாகரணம் செய்து கொண்டிருந்தபோது, ஹரி தானே முதலில், த்விஜ ரூபத்தில் வந்து, "உன் தவத்தால் என்ன விரும்புகிறாய், ராஜா?" என்று கேட்டார். ராஜா, "மகன் வேண்டும்" என்று பதிலளித்தார். அவர், "இது முறையாக, ராஜா, செய்" என்று சொல்லிவிட்டு, கணத்தில் மறைந்தார். ராஜா விரைவில் அந்த விரதத்தை மந்திரத்துடன் செய்து, அதை வறியவருக்கும், பண்டித ஜ்யோதிர்கர்கருக்கும் தானமாக அளித்தார். "பிறருடைய மகன் தன் மகனாக ஆனது போல, அந்த சத்தியத்தால் எனக்கும் ஒரு சிறந்த மகன் பிறக்கட்டும்" என்று விரதம் முடித்து வேண்டினார். அந்த முறையைப் பின்பற்றியதால், அவருக்கு ஒரு மகன் பிறந்தான்; அவன் குவலஶ்வன் என்று புகழ்பெற்ற சக்ரவர்த்தி ஆனான். மகன் இல்லாதவன் மகன் பெறுவான், வறியவன் செல்வம் பெறுவான், ராஜ்யம் இழந்தவன் மீண்டும் அதை பெறுவான், இறந்தவர்கள் விஷ்ணுலோகத்தை அடைவார்கள். இவ்வாறு துர்வாச முனிவர், அந்த துவாதசி விரதத்தின் மகத்துவத்தையும், அதனைச் செய்தவர்களுக்கு கிடைக்கும் பரிசுகளையும், புண்ணியங்களைப் பக்தியுடன் எடுத்துரைத்தார்.