வராஹபுராணம்

எப்போதும் நான்தான் ஒலி கடந்தவர், அவன் உருவம் ஆகாசம், உருவமற்றவன், செய்பவர்களில் மங்களமான சுருதி, தேட வேண்டியவன், புறாணங்களில் உபமானமாக கூறப்படும் சக்கரம் மற்றும் தாமரை கைபடுவான் — அவனை நான் எப்போதும் வணங்குகிறேன். அனந்த வடிவம் கொண்ட விஷ்ணுவை, மூன்று உலகங்களை மூன்று படிகளால் அளந்தவனை, நான்கு வடிவங்கள் கொண்டவனை, அனைத்திலும் பரவி இருக்கிறவனை, பூமியின் அதிபதியை, சாம்புவை, அனைத்திலும் பரவியுள்ளவனை, ஜீவர்களின் அதிபதியை, தேவர்கள் அதிபதியை நான் வணங்குகிறேன். ஓ இறைவா, நீயே எல்லா சஞ்சரிக்கும் மற்றும் அசஞ்சரிக்கும் உயிர்களை உருவாக்கி, அவற்றை அழிக்கிறாய்; விடுதலை விரும்பும் எனக்கு, யோகிகள் அடைந்து மீண்டும் பிறவாத அந்த நிலையை, விரைவாக கொண்டு செல்ல வேண்டும் என்று உன்னிடம் வேண்டுகிறேன். கோவிந்தா, உனக்கு ஜெயம்! விஷ்ணுவுக்கு ஜெயம்! பத்மநாபா, உனக்கு ஜெயம்! எல்லாம் அறிந்தவனே, அளவுக்கடந்தவனே, உனக்கு ஜெயம்! உலகத்தின் வடிவாகிய உலகத்தின் அதிபதியே, உனக்கு ஜெயம்! இவ்வாறு புகழப்பட்டபோது, அரசன் தன் உடலை விட்டு, கோவிந்தா எனும் பரமாத்மாவுடன், நித்தியமான தன்னிலக்குவில் கலந்தான். பூமி தேவியானாள் கேட்டாள்: "ஓ இறைவா, உம்மை பக்தியுள்ள ஆண்கள் அல்லது பெண்கள் எப்படி வழிபடுகிறார்கள்? இதனை முழுமையாக கூறுங்கள், ஜீவர்களின் உருவாக்கியவரே!" ஸ்ரீ வராகன் பதிலளித்தான்: "ஓ தேவி, நான் பக்தியினால் பெறப்படுகிறேன், செல்வத்தாலும், ஜபங்களாலும் அல்ல; இருப்பினும், பக்தர்களுக்கு ஏற்ற உடல் தவங்களை கூறுகிறேன்." "யார் எனது மீது தம் செயல், மனம், வாக்கால் முழுமையாக மனம் செலுத்துகிறார்களோ, அவர்களுக்கு நான் வகுத்துள்ள பல விரதங்களை இப்போது கூறுகிறேன்." "அஹிம்சை, சத்தியம், திருடாமை, மற்றும் பிரம்மச்சரியம் — இவை மன விரதங்கள் என்று கூறப்படுகின்றன, பூமி தாங்கும் தேவியே." "ஒருமனதாக பக்தி, இரவு உண்ணாமை, மற்றும் இதர உடல் தவங்கள் — இவை ஆண்களுக்கு உடல் விரதங்கள்; வேறு விதமாக இல்லை." "மௌனம், வேதம் படித்தல், தேவர்களை புகழ்வதற்காக ஜபம், மற்றும் பழி பேசாமை — இவை உயர்ந்த வாக்கு விரதங்கள்." இதில், இன்னொரு கதை கேட்கப்படுகிறது: முன்பு, மற்றொரு யுகத்தில், அருணி என்ற முனி, பிரம்மாவின் மகன், கடுமையான தவம் கொண்டவன். அந்த சிறந்த த்விஜன், தவம் நாடி காட்டிற்கு சென்றான்; அங்கு உண்ணாமை தவம் மேற்கொண்டான். அந்த பிராமணன், தேவிகா நதியின் அழகான கரையில் வாழ்ந்தான்; ஒருநாள், நீராடுவதற்காக பெரிய நதிக்கு சென்றான். அங்கு, நீராடி, ஜபம் செய்த பிறகு, அவன் முன் ஒரு வேட்டக்காரன் வந்து கொண்டிருந்தான்; அவன் பயங்கரமானவன், பெரிய வில்லுடன், பயங்கர கண்கள் கொண்டவன். அந்த வேட்டக்காரன், பிராமணனை கொல்ல விரும்பி, அவன் தோல் ஆடையை ஆசைப்படி வந்தான்; அவனை பார்த்த பிராமணன், பிராமணனைக் கொல்லும் பாவத்துக்காக பயந்து, நாராயணனை தியானித்தான். அந்த பிராமணனில் ஹரியை பார்த்த வேட்டக்காரன், பயந்து போனது போல், வில் மற்றும் அம்புகளை விட்டுவிட்டு, இவ்வாறு பேசினான். வேட்டக்காரன் சொன்னான்: "நான் உன்னை கொல்ல வந்தேன், பிராமணா; ஆனால் இப்போது உன்னை பார்த்ததும், என் மனம் வேறு இடத்திற்கு போய்விட்டது." "நான் ஆயிரக்கணக்கான பிராமணர்களையும், பத்தாயிரம் அவர்களின் மனைவியையும், மற்றும் வீடுகளில் வாழும் பலரை கொன்றுள்ளேன்." "எப்போதும், நரகத்தில் எனது மனதை விட பாவமுள்ள மனம் இல்லை; இப்போது உன் அருகில் தவம் செய்ய விரும்புகிறேன். எனக்கு உபதேசம் செய்து, தயவு செய்ய வேண்டும்." இவ்வாறு கேட்டும், அந்த பிராமணன் பதில் அளிக்கவில்லை; ஏனெனில், அவன் பிராமணன் கொலை செய்தவன், தீய செயல்கள் செய்தவன் என்று எண்ணினான். பேசப்படாமல் இருந்தாலும், வேட்டக்காரன் தர்மத்தை விரும்பி அங்கு இருந்தான்; பிராமணன், நதியில் நீராடி, மரத்தின் அடியில் தங்கினான். ஒரு காலத்திற்குப் பிறகு, ஒரு புலி அந்த நதிக்கரையில் வந்தது; அது பசி கொண்டது, அமைதியான பிராமணனை கொல்ல விரும்பியது. புலி, நீரிலிருந்த பிராமணனை பிடிக்க முயன்ற போது, அந்த கணத்தில், வேட்டக்காரன் அம்பால் தாக்கி, புலி உடனே உயிரிழந்தது. அப்போது, புலியின் உடலில் இருந்து ஒரு மனிதன் எழுந்தான்; நீரில் மூழ்கியிருந்த பிராமணன், அந்த சத்தத்தை கேட்டு, "நாராயணா வணக்கம்!" என்று உரக்க கூறினான். அந்த மந்திரம், புலியின் உயிர் வெளியேறும்போது, அவன் தொண்டையில் ஒலித்தது; கேள்வியால் மட்டும், அவன் பாவம் விட்டு, புண்ணியமாக ஆனான். அவன் சொன்னான்: "நான் விஷ்ணு, நித்தியன், இருக்கும் இடத்திற்கு செல்கிறேன்; உன் தயவால், பிராமணா, பாவம் மற்றும் துயரத்திலிருந்து விடுபட்டேன்." இவ்வாறு கேட்ட பிராமணன்: "நீ யார், மனிதர்களில் சிறந்தவன்?" என்று கேட்டான். அவன் பதிலளித்தான்: "முன்னொரு பிறவியில், நான் வீரமான அரசன், தீர்கபாஹு என்று புகழ்பெற்றவன், எல்லா தர்மங்களையும் அறிந்தவன்." "நான் வேதங்களை அறிவேன்; நல்லது, கெட்டது என்ன என்பதை அறிவேன். பிராமணர்களுடன் என் தொடர்பு இல்லை — பிராமணர்களிடமிருந்து என்ன பெற முடியும்?" அவன் இவ்வாறு பேசும் போது, கோபம் கொண்ட பிராமணர்கள், பயங்கர சாபம் கூறினார்கள்: "நீ பயங்கரமான புலியாக மாறுவாய்!" "நீ பிராமணர்களை அவமதித்ததால், இந்த நினைவு உண்மையுடன் முடிவடையட்டும்; இறக்கும் நேரத்தில், கேசவனின் விருப்பத்தால், நீ புலியாக மாறுவாய்." இவ்வாறு, வேதங்களை அறிந்த பிராமணர்கள், எனக்கு அந்த முழு சாபத்தை வழங்கினார்கள். பிறகு, அந்த பிராமணர்கள், பெரிய முனிவனை வணங்கி, எனக்கு முன்பு, தயவு செய்வதற்காக, இவ்வாறு கூறினார்கள்: "ஆறாவது உணவு நேரத்தில், உன் முன் யாராவது நிற்கிறார்கள் என்றால், அந்தக் குறைந்த மனிதன், ஒரு காலத்திற்கு உன் உணவாக மாறுவான்." "ஒரு அம்பால் தாக்கப்பட்டு, உயிர் தொண்டையில் தங்கியபோது, ஒரு பிராமணன் வாயிலிருந்து 'நாராயணா வணக்கம்' என்ற வார்த்தையை கேட்பாயானால், நீ சொர்க்கத்தை அடைவாய் — இதில் சந்தேகம் இல்லை." "விஷ்ணுவின் பெயர், மற்றவரின் வாயிலிருந்தும் கேட்கப்பட்டாலும், பிராமணர்களின் கோபத்தை பெற்றவருக்கு அது வெளிப்படும் என்று நான் கேட்டுள்ளேன்." "யாராவது, பிராமணர்களை மதித்து, 'ஹரிக்கு வணக்கம்' என்று சொன்னபோது, உயிர் விட்டு விடுகிறார்களானால், அவர்கள் பாவம் விட்டு, முக்தியை அடைவார்கள்." "இது உண்மை, உண்மை, மீண்டும் மீண்டும் உண்மை — என் கை உயர்த்தி சொல்கிறேன்: நடமாடும் பிராமணர்கள் தேவதைகள்; பரமபுருஷன் நிலையானவன்." இவ்வாறு கூறி, பாவம் விட்டு, அரசன் சொர்க்கத்தை சென்றான்; பிராமணன், எப்போதும் நிலையானவன், வேட்டக்காரனை நோக்கி பேசினான். முனிவன் சொன்னான்: "புலி, எனை பிடிக்க முயன்ற போது, நீ என்னை காப்பாற்றினாய்; எனக்கு மகிழ்ச்சி, தர்மவான்; ஒரு வரம் கேள், அதனை நான் தருகிறேன்.