வராஹபுராணம்

நாராயணன் இந்த உலகில் அனைத்திலும் நிறைந்திருக்கிறார் என்று நான் உமக்கு முன்பே கூறியுள்ளேன், அன்பே! இனி இன்னும் என்ன கேட்க விரும்புகிறாய்? அப்போது பூமாதேவி கேட்டாள்: "நாரதர் இப்படிச் சொன்னபோது, மன்னன் பிரியவ்ரதன் என்ன செய்தான்? தயவுசெய்து, பரமபுருஷனே, அதை எனக்குத் தெரிந்து சொல்லுங்கள்." அதற்கு ஸ்ரீவராகர் பதிலளித்தார்: "நாரதரின் வார்த்தைகளால் ஆச்சரியப்பட்ட பிரியவ்ரதன், உன்னை ஏழு பாகங்களாகப் பிரித்து தன் மகன்களுக்கு அளித்தான்; பின்னர் கடும் தவம் செய்தான்." அதன்பின்னர், நாராயணரால் வெளிப்பட்ட பரமபிரம்மத்தை ஜபித்துச், ஸ்வயம்புவ மனநிறைவுடன் உத்தம மோட்சத்தை அடைந்தார். "அழகியவளே! இப்போது நீ இன்னும் கேள். பழங்காலத்தில் ஒருமுறை ஒரு மன்னன் பரமேஷ்டியின் பூஜைக்காக முயன்றபோது நடந்த மற்றொரு நிகழ்வை நான் உனக்குச் சொல்கிறேன்." அப்போது அஸ்வசிரா எனும் ஒரு மன்னன் இருந்தான்; அவன் மிக உயர்ந்த தர்மசீலியாய், அஸ்வமேத யாகம் செய்து, ஏராளமான தானங்கள் வழங்கினான். யாகம் முடிந்ததும், புனித நீராடி, வேதபாராயண ப்ராமணர்களால் சூழப்பட்டு, அந்த ராஜரிஷி அமர்ந்திருந்தான். அப்போது பிரகாசமாகத் தோன்றிய யோகிச் சிறந்தவர் கபிலரும், யோகிகளில் தலைவனான ஜைகீஷவ்யரும் அங்கு வந்தனர். அவர்கள் வந்ததும், மன்னன் விரைவாக எழுந்து, மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் அவர்களுக்கு வரவேற்பு நிகழ்வுகளைச் செய்தான். பின்னர், அவர்கள் மரியாதையுடன் அமர்ந்ததும், அந்த வீரமான மன்னன், யோகத்தில் சிறந்த அறிவுடைய அந்த இருவரையும் சந்தேகமின்றி கேட்டான். "பிரகாசமான முனிவர்களே! மனிதர்களில் சிறந்தவர்களே! உங்களுக்கு நான் ஒரு கேள்வி கேட்கிறேன்: பரமானந்தமான நாராயணனை எப்படி வழிபட வேண்டும்?" அதற்கு அந்த முனிவர்கள் பதிலளித்தனர்: "மன்னா! நீ நாராயணன் என்று அழைக்கும் குரு நாங்கள் இருவரும், நாராயணராகவே உன் முன்னால் வந்துள்ளோம்." அஸ்வசிரா கேட்டான்: "நீங்கள் இருவரும் தவத்தால் தூய்மையடைந்த, பாவமற்ற பிரம்மணர்கள். நீங்கள் நாராயணர்கள் என்கிறீர்கள்; இது எனக்கு மிகவும் ஆச்சரியமாக உள்ளது." "சங்கு, சக்கரம், கடாயும் ஏந்தி, பீதாம்பரம் அணிந்து, கருடனின் மீது அமர்ந்திருக்கும் ஜனார்த்தனன் தான் மகாதேவன்; பூமியில் அவருக்கு சமமானவர் யார்?" மன்னனின் இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட அந்த இரு பிரம்மணர்களும், தங்கள் விரதத்தில் உறுதியுடன் இருந்தவர்கள், சிரித்துப் பின்வருமாறு கூறினர்: "விஷ்ணுவை நீ காண்பாயாக, மன்னா!" அப்படிப் பேசியதும், கபிலர் தானே விஷ்ணுவாகவும், ஜைகீஷவ்யர் உடனே கருடனாகவும் மாறினர். அந்த தருணத்தில், ராஜசபையிலுள்ள அனைவரும், கருடனின் மீது அமர்ந்துள்ள நித்ய நாராயணனை பார்த்து ஆச்சரியக் கூச்சலிட்டனர். அஸ்வசிரா, அஞ்சலியுடன் பணிந்து, "முனிவர்களே, தயவு செய்து அமைதியாயிருங்கள்; இது நாம் அறிந்த விஷ்ணுவாக இல்லை," என்று கூறினான். "யாருடைய நாபிக்கமலத்தில் பிரம்மா தோன்றினார், பிரம்மாவிலிருந்து ருத்ரர் தோன்றினார், அந்த விஷ்ணுவே பரமபதி," எனவும் கூறினான். மன்னனின் இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட அந்த இரு முனிவர்களும், அதன்பின், உயர்ந்த யோகத்தை, அதிசயமான யோகமாயையை நிகழ்த்தினர். கபிலர் பத்மநாபராகவும், ஜைகீஷவ்யர் ப்ரஜாபதியாகவும் மாறினர்; அவர்கள் தாமே தாமரை மீது அமர்ந்தனர்; அவர்களது மடியில் ஒரு சிறு குழந்தை தோன்றியது. அப்போது மன்னன், சிவந்த கண்களுடன், காலாக்னிபோல் பிரகாசிக்கும் ஒருவரை பார்த்தான்; இவ்வாறு யோகிகளின் மாயையால் உலகநாதன் வெளிப்படுகிறார். "ஹரி எப்போதும் இவ்வாறு பிரபலமாய், எல்லாவற்றிலும் நிறைந்திருக்கிறார்," என்று மன்னன் கூறினான். அந்த மன்னன் பேசும் போது, அவன் சபையில் திடீரென கொசுக்கள், பூச்சிகள், ஈ, தேனீ, பறவைகள், பாம்புகள் ஆகியவை தோன்றின. அதேபோல் குதிரைகள், மாடுகள், யானைகள், சிங்கங்கள், புலிகள், நரி, மான் மற்றும் பல்வேறு விலங்குகள், உள்நாட்டு, காட்டு பூச்சிகள் என கோடிக்கணக்கான உயிரினங்கள் அந்த அரண்மனையில் தோன்றின. அவ்வளவு உயிரினங்களை பார்த்த மன்னன் மிகுந்த ஆச்சரியத்தில் மூழ்கினான்; இது என்னவென்று எண்ணிக்கொண்டபோது, ஜைகீஷவ்யர், கபிலர் ஆகியோரின் மகத்துவத்தை உணர்ந்தான். பின்னர், அஸ்வசிரா மன்னன், அஞ்சலியுடன், அந்த இரு முனிவர்களை பக்தியுடன் கேட்டான்: "இது என்ன, பிரம்மணர்களில் சிறந்தவர்களே?" அந்த இரு முனிவர்களும் பதிலளித்தனர்: "நீ எங்களை விஷ்ணுவை எவ்வாறு வழிபட வேண்டும், எவ்வாறு அடைய வேண்டும் என்று கேட்டாய், அதற்காகவே இதை உனக்குக் காட்டினோம், மன்னா." "இவை அனைத்தும் சர்வஜ்ஞனின் (அனைத்தும் அறிந்தவரின்) லட்சணங்கள்; அந்த நாராயணன் அனைத்தையும் அறிந்தவன், எந்த ரூபத்தையும் எடுத்துக்கொள்ளும் சக்தியுடையவன்." "அவன், மென்மையான இயல்புடையவன், எங்கோ இருக்கிறான் என்றும், மனிதர்கள் வழிபாட்டால் அடையக்கூடியவன் என்றும் கூறப்படுகிறான்; அவனது மொழிகள் அர்த்தமுள்ளவை." "ஆனால், அந்த பரமாத்மா, உலகநாதன், எல்லா உடல்களிலும் குடிகொண்டிருக்கிறான்; அவன் பக்தியால் தன் உடலிலேயே காணப்படுகிறான், ஆனால் ஒரே இடத்தில் மட்டும் இருக்கிறவன் அல்ல." "ஆகையால், பரமபிரபுவின் இந்த ரூபத்தை உனக்குக் காட்டினோம், மன்னர்களில் தலைவனே! நீ நம்பிக்கையுடன் இருக்க வேண்டும்; விஷ்ணு எங்கும் நிறைந்தவனாக, உன் உடலிலும் இருக்கிறான், ஜனநாயகனே!" "உன் அமைச்சர்கள், சேவகர்கள், தேவர்கள் மற்றும் பிறர், விலங்குகள், பூச்சிகள், எல்லோரும் விஷ்ணுவால் நிரம்பியவர்களே." "ஹரி எங்கும் நிறைந்திருக்கிறார் என்று உறுதியான தியானம் செய்ய வேண்டும்; அவரைப் போன்ற வேறு யாரும் இல்லை; இந்த உணர்வுடன் அவரை வழிபட வேண்டும்." "இதேயே உண்மையான ஞானம், மன்னா, உனக்குத் தெளிவாகக் கூறப்பட்டது: முழு பக்தியுடன் நாராயணனை, ஹரியை நினைவு கூர்வதன் மூலம்." "நாராயணனை, குருவை, முழுமையான பக்தியுடன் நினைவில் கொள்; புஷ்பம், தூபம், பிராமணர்களை திருப்திப்படுத்துதல் ஆகியவற்றால், நிலையான தியானத்தால், பரமபதி விரைவில் அடையப்படுவார்." அஸ்வசிரா மன்னன் கேட்டான்: "இங்கே எனக்கு ஒரு சந்தேகம் உள்ளது; அதை நீங்கள் இருவரும் தீர்த்து எனது பந்தத்திலிருந்து விடுதலை பெற உதவ வேண்டும்." அப்பொழுது, யோகிகளில் சிறந்தவர், தர்மசீலியான கபிலர், அந்த யாகசாலையில் இருந்த மன்னனை நோக்கி சொன்னார்: "மன்னா! உன் மனதில் உள்ள சந்தேகம் என்ன? நீ விரும்புவதைச் சொல்; அதை நான் கேட்டவுடன் தீர்த்து வைப்பேன்." மன்னன் கேட்டான்: "மஹரிஷி! மோட்சம் கர்மத்தால் கிடைக்குமா, அல்லது ஞானத்தால் கிடைக்குமா? தயவு செய்து, எனது சந்தேகத்தை நீக்க வேண்டும்." கபிலர் சொன்னார்: "மன்னா! இந்தக் கேள்வியை முன்பே ரைப்யன் என்ற பிரம்மபுத்திரரும், மன்னன் வசுவும், ப்ரஹஸ்பதியிடம் கேட்டனர். வசு பழங்காலத்தில் உயர்ந்த மன்னனாகவும், ஞானியும், தானதருமானவராகவும் இருந்தார்." "சாக்ஷுஷ மனுவின் காலத்தில், வசு, பிரம்மாவின் வம்சத்தை விரிவாக்கியவன், பிரம்மாவைப் பார்க்கும் ஆசையுடன் அவருடைய லோகத்திற்குப் போனான்." இவ்வாறு அந்த வருணபுராணத்தின் புனிதமான நிகழ்வுகள் தொடர்கின்றன.