வராஹபுராணம்

புராணக் கதையின் தொடர்ச்சியில், ஒரு நாள் ருத்ரர் பிரமனை நோக்கி கூறினார்: “நீயே முன்பு என்னை உருவாக்கினாய்; ஆனாலும், இச்சடங்குகளில் எனக்கு ஏன் பாகம் வழங்கப்படவில்லை? இதனால்தான், பரம தேவனே, இந்த யாகத்தில் பிறந்த தேவர்கள் கோபத்தால் மயங்கி, வழிதவறி விட்டார்கள்.” அப்போது பிரமா தேவர்களை நோக்கி கூறினார்: “ஓ தேவர்களே! ஞானத்திற்காக ஸம்புவை ஸ்தோத்திரங்களால் போற்றி வணங்குங்கள்; அசுரர்களும் கூட. யாரை ஆனந்தரூபியான ருத்ரர் திருப்திப்படுத்துகிறாரோ, அவருக்கு சர்வஞானமும், திருப்தியின் பலனும் கிடைக்கும்.” பிரமாவின் வார்த்தைகளை கேட்டு, தேவர்கள் அந்த மகாத்மாவை புகழ்ந்து பாடத் தொடங்கினர். அவர்கள் கூறினர்: “தேவர்களுக்கு மேலான தேவனுக்கு வணக்கம்; மூன்று கண்கள் உடைய மகாத்மாவுக்கு, சிவந்தும் மஞ்சளும் கலந்த கண்கள் கொண்டவருக்கு, ஜடாமுடி அணிந்தவருக்கு வணக்கம்.” “பூதகணங்களும், பிசாசுகளும் சுற்றியிருக்கும் உமக்கு வணக்கம்; பெரிய பாம்பை யஜ்ஞோபவீதமாக அணிந்தவருக்கு, பயங்கர சிரிப்புடன் அகலம் கொண்ட வாயை உடையவருக்கு, ஜடாதாரி, அசையாதவருக்கு வணக்கம்.” “பூஷணின் பல்லை உடைத்தவருக்கு, பகாவின் கணை எடுத்து விட்டவருக்கு, எருது குறியுடன் தோன்றப்போகும் பெருமாளுக்கு, உயிர்கள் அனைத்துக்கும் ஆண்டவருக்கு வணக்கம்.” “திரிபுரத்தை அழிக்கப்போகும் வருங்கால நாயகனுக்கு, அந்தகனை வதம் செய்தவருக்கு, கைலாச பரம்பரையில் தங்குபவருக்கு, யானைத் தோலை உடையாக அணிந்தவருக்கு வணக்கம்.” “பிசுபிசுப்பான கூந்தலை உடைய பயங்கரருக்கு, பைரவனுக்கு, தீப்போல் கொதிக்கும் கோபத்துடன் இருப்பவருக்கு, சந்திரனை கிரீடமாக அணிந்தவருக்கு, மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.” “உயர்ந்த ஆண்டவருக்கு, வருங்கால கபாலதாரியுக்கு, விரதம் காத்தவருக்கு, தருகாவனத்தை அழித்தவருக்கு, கூர்மையான குண்டிகைக் கம்பை ஏந்துபவருக்கு வணக்கம்.” “பாம்புகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவருக்கு, நீலக்கண்டனுக்கு, திரிசூலம் ஏந்துபவருக்கு, பயங்கரமான கம்பு வைத்தவருக்கு, சமுத்திராக்னி வாயை உடையவருக்கு வணக்கம்.” “வேதாந்தத்தில் அறியப்படுபவருக்கு, யாகரூபனுக்கு, தக்ஷயாகத்தை அழித்தவருக்கு, உலகத்திற்கு பயம் தருபவருக்கு வணக்கம்.” “பிரபஞ்சத்தின் ஆண்டவருக்கு, தேவனுக்கு, சிவனுக்கு, ஸம்புவுக்கு, பவனுக்கு, ஜடாதாரியுக்கு, கொடுமையுடன் இருப்பவருக்கு, மகாதேவருக்கு வணக்கம்.” இவ்வாறு தேவர்கள் புகழ்ந்ததும், சாஸ்வதமான வலிமைமிகு வில்லையுடைய ஸம்பு கூறினார்: “தேவர்களே! நானே தேவாதி தேவன். என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லுங்கள்.” அப்போது தேவர்கள் பணிவுடன் கூறினர்: “பவனே! தயங்காமல் வேதங்கள், சாஸ்திரங்கள், ஞானம் ஆகியவற்றை எங்களுக்கு அருளுங்கள்; யாகரகசியத்தையும் காட்டுங்கள்; நீங்கள் திருப்தியடைந்தால்.” மகாதேவன் பதிலளித்தார்: “நீங்கள் அனைவரும் என் பசுக்கள் ஆக வேண்டும்; நானே உங்கள் ஆண்டவராக இருப்பேன்; இதன்மூலம் நீங்கள் மோக்ஷத்தை அடைவீர்கள்.” தேவர்கள் 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று ஒப்புக்கொண்டார்கள். அப்பொழுது அவர் பசுபதி என அழைக்கப்பட்டார். பிரமா ஆனந்தமுடன் பசுபதியை நோக்கி சொன்னார்: “தேவர்களின் ஆண்டவரே! நிச்சயமாக, பதினான்காவது சந்திர தினம் உமக்கு உரியது.” அந்த தினத்தில், உன்னை விரதமிருந்து, விசுவாசத்துடன் பூஜை செய்யும் அனைவரும், இருமுறை பிறந்தவர்களுடன் கூட்டு முறையில் கோதுமை உணவு சாப்பிட வேண்டும். அப்போது விரதமிருந்து இருந்த ருத்ரருக்கு, பிரமா—அவ்யக்தத்திலிருந்து பிறந்தவர்—பகவும், பூஷனும் யாகத்தில் இழந்த பல்லும், கணும், பலனும் தந்தார்; மேலும், ருத்ரருக்கு தேவர்களில் முழு ஞானமும் கிடைத்தது. இவ்வாறு ருத்ரரின் தோற்றம் பிரமாவிலிருந்து பழங்காலத்தில் நிகழ்ந்தது; இதே முறையால் அவர் தேவாதி தேவன் என அழைக்கப்படுகிறார். இதை காலை எழுந்தவுடன் தினமும் கேட்பவர்கள் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, ருத்ரரின் உலகத்தை அடைவார்கள். பின்னர், அந்த மகா முனிவர் கூறினார்: “அரசே! இப்போது பித்ருக்களின் (முன்னோர்கள்) தோற்றத்தை விளக்குகிறேன். காலத்தினில், பிரமா—பிராணிகளின் ஆண்டவர்—பலவகை உயிரினங்களை உருவாக்க விரும்பினார்.” அவர் தனது மனதை முழுமையாக ஒருமைப்படுத்தி, அனைத்து சூக்கும பொருட்களையும் மனத்திலிருந்து வெளியே வைத்து, படைப்பு விரும்பி, பரம பிரம்மத்தை தீவிரமாக தியானித்தார். அப்போது, அந்த பரம்பொருள் தன்னுள் தானே இணைய, அவரது உடலில் இருந்து புகைமயமான நிறத்திலும், வடிவிலும், சூக்கும பொருட்கள் தோன்றின. அவர்கள் “நாம் அமிர்தம் (சோமம்) அருந்துவோம்” என்று கூறி, தேவதைகளை 'சோமா' என்று அழைத்தனர்; மேலே செல்ல விரும்பி, ஆகாயத்தில் தவம் மேற்கொண்டனர். அவர்களைப் பார்த்த பிரமா, மேலே நோக்கி படுத்திருந்த அவர்களிடம், “நீங்கள் எல்லா க்ருஹஸ்தர்களின் முன்னோர்களாக இருப்பீர்கள்” என்று கூறினார். அவர்களில் முகம் மேலே இருந்தவர்கள் 'நாண்டீமுகர்' என்ற முன்னோர்களாக அறியப்படுகிறார்கள்; அவர்கள் எப்போதும் ஐஸ்வர்யம் தரும் ஹோமங்களில் சாஸ்திர விதிகளின்படி போற்றப்பட வேண்டும். யஜ்ஞோபவீதம் அணிந்த இருமுறை பிறந்தவர்கள், அவ்வப்போது, விருப்பத்திற்கேற்ப, பன்னிரண்டு நாட்கள் ஒரு முறை, மற்றும் பாக்ஷிக ஹோமங்களால் அவர்களை திருப்திப்படுத்த வேண்டும். வெளி ஆடைகளை அணிந்த க்ஷத்திரியர்களும் அவர்களை திருப்திப்படுத்த வேண்டும்; நெய் அருந்தும் அந்த முன்னோர்கள் எப்போதும் மக்களால் போற்றப்பட வேண்டும். சூத்ரர்கள், பிராமணர்களால் அனுமதிக்கப்பட்டு, தங்கள் முன்னோர்களை உரிய முறையில், ஆனால் மந்திரங்களும், விரதங்களும் இல்லாமல், போற்ற வேண்டும். யஜ்ஞோபவீதம் இல்லாத பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர்களும், தங்கள் இல்லக்கினறியில், உரிய நேரத்தில், முன்னோர்களை எப்போதும் போற்ற வேண்டும். இவ்வாறு நீங்கள் வழிபடப்பட்டால், நீங்கள் வாழ்நாள், புகழ், செல்வம், புதல்வர், ஞானம், உன்னத வம்சம், நினைவாற்றல் போன்ற விருப்பங்களை அளிக்கிறீர்கள். இவ்வாறு கூறி, பிரமா அவர்களுக்கு 'தக்ஷிணாயண மார்க்கம்' எனும் பாதையை நிறுவினார்; அவர் பித்ருக்களின் பெரியவராக ஆனார். பின்னர், அவர் அமைதியாக உயிரினங்களை உருவாக்கினார்; முன்னோர்கள் அவரிடம், “ஓ ஆண்டவரே! எங்களுக்கு வாழ்வதற்கான வழி அருளுங்கள்; அதனால் நாங்கள் மகிழ்ச்சி அடையலாம்” என்று வேண்டினர். பிரமா கூறினார்: “அமாவாசை தினம் உங்களுக்குரியது; அந்த நாளில், மனிதர்கள் தர்பை, எள்ளுடன் நீர் அர்ப்பணித்து உங்களை திருப்திப்படுத்தினால், உங்களுக்கு பேரதிருப்தி கிடைக்கும்; வேறு எந்த வழியிலும் கிடையாது.” அந்த நாளில், விரதமிருந்து, பித்ருக்களுக்கு பக்தியுடன் எள் வழங்க வேண்டும்; அவர்கள் மிகுந்த திருப்தியுடன் விரைவில் வரம் அளிப்பார்கள். பின்பு, அந்த மகா முனிவர் தொடர்ந்தார்: “பிரமாவின் மனத்திலிருந்து தோன்றிய மகானாகிய அத்ரி முனிவர், பெரிய தவசியாக இருந்தார்; அவருடைய மகன் சோமன், தக்ஷனின் மருமகனாக ஆனான்.” தக்ஷனின் இருபத்தேழு மகள்கள் புகழ்பெற்றவர்கள்; அவர்கள் அனைவரும் சோமனின் பத்தினிகளாக கருதப்படுகிறார்கள்; அவர்களில் ரோகிணி சிறந்தவளாக இருந்தாள். சோமன், ரோகிணியிலேயே மட்டும் மகிழ்ந்து, மற்றவர்களிடம் சமம் காட்டவில்லை என நாம் கேட்டுள்ளோம்; ஏனெனில், மற்ற பெண்கள் ஒன்றாகச் சேர்ந்து, சமத்துவம் இல்லையென தக்ஷனிடம் புகார் கூறினார்கள். தக்ஷனும் பலமுறை வந்து, அவனிடம் சமத்துவம் காட்டுமாறு கூறினான்; ஆனாலும் சோமன் சமமாக நடக்கவில்லை. எனவே, தக்ஷன் சோமனை, “அறியப்படாமல் மறைந்துவிடு” என்று சபித்தான். அந்த சாபத்தால் சோமன் தனது உடலை விட்டு விலகப் போனான்; அப்போது சோமன் தக்ஷனிடம், “இதேபோல் உனக்கும் நடக்கும்: பல புத்திரர்களை பெற்ற பிறகு, நீ இந்த நித்யமான பிரம்ம தேகம் விட்டு விலகுவாய்” என்று கூறினான்.