வராஹபுராணம்

தேவர்கள் அனைவரும் ப்ரஜாபதி அவர்களைப் புகழ்ந்து பாடினர். அதனைக் கேட்டு, ப்ரஜாபதி, ஒரு மாடு வடிவில், மனம் நிம்மதியுடன், அமைதியான பார்வையுடன் அவர்களை நோக்கினார். அவரைத் தரிசித்த உடனேயே, தேவர்கள், தர்மத்தின் திருவருளால், தங்கள் குழப்பம் அனைத்தையும் நீக்கிக் கொண்டு, உண்மையான தர்மத்தில் நிலைபெற்றனர். அதுபோல் அசுரர்களும் அமைதி அடைந்தனர். அப்போது பிரம்மா சொன்னார்: "இனிமேல், பதிமூன்றாம் சந்திர தினம் உனக்கு புனிதமானதாக இருக்கட்டும், ஓ தர்மா! அந்த நாளில் விரதமிருந்து உன்னை அடைவோர், தங்கள் பாவங்களைச் சேர்த்து வந்தாலும், அவை அனைத்தும் நீங்கும்." மேலும், "ஓ பிரபுவே! நீயே இத்தரும வனத்தைக் காலம் தொட்டுக் காத்திருக்கின்றாய். எனவே இது 'தர்மாரண்யம்' என்று பெயர் பெறும். உலகங்கள் நான்கு, மூன்று, இரண்டு, ஒரு கால் கொண்டவனாக உன்னை அறிகின்றன, யுகங்களின் தன்மைக்கேற்ப. அதுபோல், கர்மவலயத்திலும், சுவர்க்கத்திலும், நீ உன் இருப்பிடத்தையும், உலகத்தையும் பாதுகாப்பாய்," என்றார். இதுபின்னர், பிரம்மா, தேவர்களும் அசுரர்களும் முன்னிலையில், கண் காணாமல் மறைந்தார். தேவர்கள், அந்த மாடு வடிவ தர்மத்துடன், தங்கள் தலையிடங்களுக்கு மகிழ்ச்சியுடன் திரும்பினர். யார் இந்த தர்மத்தின் தோற்ற வரலாற்றை ஸ்ராத்த நிகழ்வில் வாசித்து, பதிமூன்றாம் நாளில் பித்ருக்களுக்கு தங்களால் முடிந்த அளவு பால் பாயசம் அர்ப்பணிக்கிறார்களோ, அவர்கள் சுவர்க்கத்தை அடைந்து தேவர்களுடன் சேர்வர். இப்போது, ஸ்ரீவராக பகவான் சொன்னார்: "மன்னா, இப்போது ருத்ரரின் முதன்மை அவதார வரலாற்றை கேள். அவர் தபஸில் சிறந்து, திருப்தியுடன், தர்மநெறியில் நிலைத்து, பொறுமையுடன், மகா யோகியாக, தீவிர சக்தியுடன் இருந்தார். அவர் சக்தி மிகுந்த பிராணியாதிபதியாக, பரம்ஞானத்தை உணர்ந்து, இந்த உலகம் விரிவடையும் பொழுது, படைப்பை விரும்பி, கோபத்துடன் கலங்கினார். அவர் கடும் தவம் செய்து, புகழ் பெற்றவர்கள் வரிசையில், பண்டையவர், ரஜஸ், தமஸ் குறையாது, வரங்களை வழங்கும் சக்தியுடன், வரம் பெறத் தகுதியுடன், கருஞ்சிவப்பு நிறத்துடன், பிங்கண்கள் கொண்ட கண்களுடன் தோன்றினார். அவர் அழுதபோது, பிரம்மா அவரை அணுகி, "அழாதே; நீ ருத்ரன். நீ பண்டையவன். பல வடிவங்களுடன் படைப்பை நடத்துவாய்; நீ அதற்கு தகுதி வாய்ந்தவன்," என்றார். அதை கேட்டவுடன், அவர் நீரில் முழுகினார்; தக்க்ஷன் அவரிலிருந்து பிறந்தான். அப்போது பிரம்மாவின் மனதில் இருந்து பிறந்த சிறந்த தேவர்கள், காடுகளில் படைப்பை விரிவுபடுத்தினர். அந்த விரிவான படைப்பில், பிரம்மாவின் உத்தம யாகம் நடைபெற்றது. ஆனால் ருத்ரன், நீரில் முழுகி, தேவர்களை படைக்க விரும்பி, உலகை விட்டு விலகி இருந்தார். அப்போது அவர் யாகத்தை வெளிப்படுத்தினார்; தேவர்கள், சித்தர்கள், யக்ஷர்கள் அருகே வந்தனர். ஆனால் அவர் கோபத்தால் ஆட்பட்டார். "யாரால், என் மேல் மாயையால், இந்த உலகம் படைக்கப்பட்டிருக்கிறது?" என்று எண்ணி, "ஹா! ஹே!" என்று அழைத்தார். உடனே, தீப்பொறிகள் எழுந்து, பிசாசுகள், வேதாளங்கள், பூதங்கள், யோகிகள் ஆகியோர் பெருமளவில் தோன்றினர். அவர்கள் ஆகாயம், பூமி, எல்லா திசைகள், உலகங்களை நிரப்பினர். அப்போது, தனது சர்வஜ்ஞத்தால், இருபத்து நான்கு முழங்கள் கொண்ட வில்லொன்றை உருவாக்கினார். கோபத்தால், மூன்று மடங்கு திரிக்கப்பட்ட வில் நூலை செய்து, அந்த தெய்வீக வில், நூலை எடுத்தார். பின்னர், பூஷனின் பல்லை, பாகனின் கண்களை, கிரதுவின் விருட்சணத்தை எடுத்து வீழ்த்தினார். அந்த யாககாரர், அவரது பீஜம் குத்தப்பட்டு, உயிரின் ஓட்டத்தைத் தூக்கி, காற்றைப் போல் அந்த யாகத்திலிருந்து விலகினார். எல்லா தேவர்களும் பசுபதியை அணுகி, பவனை வணங்கினார்கள். அப்போது, பிரம்மா மகிழ்ச்சியுடன் அங்கு வந்து, பவனையும், பக்தியில் நிறைந்த தேவர்களையும் கட்டிப்பிடித்து, தேவர்களின் இறைவனை நோக்கி, "ஓ வலிமைமிக்கோனே, உள் ஞானத்தை அறிந்துகொள்," என்றார். அப்போது ருத்ரன் கூறினார்: "நீயே என்னை முன்பு படைத்தாய். ஆனால் இந்த யாகங்களில் எனக்குப் பாகம் ஏன் வழங்கப்படவில்லை? இதனால், இந்த யாகத்தில் பிறந்த தேவர்கள், கோபத்தால் குழப்பமடைந்துள்ளனர்," என்றார். அதற்கு பிரம்மா சொன்னார்: "ஓ தேவர்களே! ஞானத்திற்காக, சம்புவை ஸ்தோத்திரங்கள் மூலம் புகழுங்கள்; அசுரர்களும் கூட. யார் பாக்கியசாலியான ருத்ரரை திருப்திப்படுத்துகிறார்களோ, அவர்களுக்கு சர்வஜ்ஞத்தும், திருப்தி பலனும் கிடைக்கும்." இதைக் கேட்ட தேவர்கள், அந்த மகாத்மாவை புகழ்ந்தனர். அவர்கள் கூறினார்கள்: "தேவர்களில் மேலான தெய்வமான உமக்கு வணக்கம்; மூன்று கண்கள், சிவப்பும் பிங்கும் கொண்ட கண்கள், ஜடாமுடி சூடியோனே! பிசாசுகள் மற்றும் பூதங்கள் சூழ்ந்து நிற்கும், பெரிய பாம்பு பூணாக அணிந்தோனே! பயங்கரப் புன்னகையோடு அகன்ற வாயையுடையோனே, ஜடாதரனே, நிலைக்கடங்காதோனே! பூஷனின் பல்லை உடைத்தோனே, பாகனின் கண்களை எடுத்தோனே, எதிர்காலத்தில் ரிஷப வாகனத்தை ஏந்தப்போகும் பெருமையோனே, சகல புவனங்களின் அதிபதியே! திரிபுரனை அழிக்கப்போகும், அந்தகனை வதம் செய்யப்போகும், கைலாசத்தில் மேன்மையோடு குடியிருப்போனே, யானைத் தோலை அணிந்தோனே! சிதறிய ஜடையோடு, பயங்கரமான பைரவனே, தீயைப் போல பயங்கரமானோனே, சந்திரனை முடியில் சூடியோனே! பரமனே, கபாலம் சுமப்போனே, விரதம் காப்போனே, தரு வனத்தை அழிப்போனே, கூரிய வேல் ஏந்துபோனே! பாம்பு வளையல்கள் அணிந்தோனே, நீலக்கண்டனே, திரிசூலம் ஏந்துபோனே, பயங்கரக் கோல் பிடிப்போனே, சமுத்திரக் கிழங்கு அக்னி வாயையோனே! வேதாந்தத்தால் அறியப்படுபோனே, யாக உருவானோனே, தக்ஷ யாகத்தை அழித்தோனே, உலகிற்கு பயம் தருபோனே! உலகை ஆளுபவனே, சிவனே, சம்புவே, பவனே, ஜடாதரனே, உக்கிரனே, மகாதேவனே, உமக்கு எங்கள் வணக்கம்!" இந்தப் புகழ்ச்சியை கேட்ட சம்பு, அந்த நித்திய வில்லாளி, "ஓ தேவர்களே! நான் தேவர்களின் இறைவன். என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லுங்கள்," என்றார். தேவர்கள், "ஓ பவனே! வேதங்களையும், சாஸ்திரங்களையும், ஞானத்தையும் தாமதமின்றி அருளும்; யாகத்தின் ரகசியத்தையும் அருளும்; எங்கள் மீது திருப்தியடைந்தால்," என்று வேண்டினர். அப்போது மகாதேவன் சொன்னார்: "நீங்கள் அனைவரும் என் பசுக்கள் ஆவீர்கள்; நான் உங்கள் அதிபதி; இதனால் நீங்கள் மோக்ஷம் பெறுவீர்கள்." தேவர்கள் "அப்படியே ஆகட்டும்" என்று ஒப்புக்கொண்டனர். அதனால் அவர் பசுபதி என அழைக்கப்பட்டார். பிரம்மா மகிழ்ச்சியுடன் பசுபதியை நோக்கி, "ஓ தேவர்களின் தலைவனே! பதிநான்காம் சந்திர தினம் உனக்கு உரிமையாகும்," என்றார். அந்த நாளில், உன்னை விசுவாசத்துடன் வழிபடுவோர், விரதம் இருந்து, பண்டிதர்களுடன் கோதுமை உணவு உண்ண வேண்டும். அப்பொழுது, விரதமிருந்து இருந்த ருத்ரன், பிரம்மாவிடமிருந்து, பாகன் மற்றும் பூஷனின் யாகத்திலிருந்து பல், கண்கள், மற்றும் விருட்சண பலனையும், மேலும் தேவர்களில் முழு ஞானத்தையும் பெற்றார். இவ்வாறு, பண்டைக்காலத்தில், ருத்ரன் பிரம்மாவால் தோன்றினார்; அதனாலேயே அவர் தேவர்களின் தலைவனாக அழைக்கப்படுகிறார். யார் இந்த வரலாற்றை தினமும் காலையில் கேட்டோ, அவர்கள் அனைத்து பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, ருத்ரனின் உலகை அடைவார்கள்.