வராஹபுராணம்

பிரம்மா, தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்களுடன் விரைவாக அங்கு சென்றார். அவர்கள் அனைவரும் பிரம்மாவுடன் சேர்ந்து, சந்திரனைப் போல பிரகாசமாக, காளையாக அலங்கரித்து நடமாடும் தர்மனைக் கண்டார்கள். அந்த தர்மனைப் பார்த்தபின், பிரம்மா தேவர்களிடம் உரையாடினார்: “இவர் என் முதல்வந்த மகன் தர்மன். இவர் மிகவும் துன்புறுத்தப்பட்டவர்; காரணம், சோமன் தன் சகோதரனின் மனைவியை கைப்பற்ற முயன்றான்.” பிரம்மா தொடர்ந்து கூறினார்: “அனைவரும், தேவர்களும் அசுரர்களும், இவரை சமாதானப்படுத்துங்கள். அப்படி செய்தால், உங்கள் நிலை சமமாக நிலைபெறும்.” பிரம்மாவின் வார்த்தைகளால் உணர்ந்து, அனைவரும் மகிழ்ச்சியுடன் அந்தத் தெய்வத்தைப் போற்றி பாடினர். அவர்கள் கூறினார்கள்: “சந்திரனைக் போன்றோனே! உலகத்திற்குத் தலைவனே! தெய்வீக வடிவுடையோனே! சொர்க்கத்துக்கு வழிகாட்டும், கர்ம மார்க்கத்தின் வடிவானவனே! எங்கும் நிறைந்தவனே! மீண்டும் மீண்டும் உமக்குப் போற்றி!” “உம்மால் தான் இந்த பூமி பாதுகாக்கப்படுகிறது; மூவுலகும் உம்மால் மட்டுமே நிலைபெறுகிறது. மனிதர், முனிவர், சத்தியத்தின் உலகங்கள் எல்லாம் உம்மால் காத்து வருகின்றன. உம்மைத் தவிர அசையும், அசையாத எதுவும் இவ்வுலகில் இல்லை; உம்மை இழந்தால் உலகம் உடனே அழிந்து விடும். நீங்கள் எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆத்மா, நற்குணத்தின் சுருதி; ரஜஸ் குணம் கொண்டவர்களுக்கு நீங்கள் அதே வடிவில், தமஸ் குணம் கொண்டவர்களுக்கு அதே வடிவில்.” “நீங்கள் நாலு காலை உடையவர், நான்கு கொம்பு, மூன்று கண்கள், ஏழு கரங்கள், மூன்று பந்தங்கள் கொண்டவர், காளை வடிவம் கொண்டவரே, உமக்குப் போற்றி! உம்மை இழந்தால் நாங்கள் அனைவரும் தவறான பாதையில் செல்லும்; எங்களை உண்மை பாதைக்கு அழைத்து செல்லுங்கள். நீங்கள் எங்கள் பரம இலக்கு.” இவ்வாறு தேவர்கள் புகழ்ந்தபோது, ப்ரஜாபதி தர்மன் காளை வடிவில் அமைதியுடன், மனம் அமைதியோடு, கருணையுடன் அவர்கள் மீது பார்வை விட்டார். அவரை ஒருமுறை பார்த்தவுடன், தேவர்கள் உடனே குழப்பம் நீங்கி, உண்மையான தர்மத்தில் நிலைபெற்றார்கள். அப்படியே அசுரர்களும் நிலைபெற்றனர். பிறகு பிரம்மா தர்மனை நோக்கி கூறினார்: “இன்றிலிருந்து, பதிமூன்றாம் சந்திர தினம் உமக்கு புனிதமானதாக இருக்கட்டும்.” “அந்த நாளை விரதமாகக் கொண்டு, உம்மை அடைவோன், தன் பாவங்களைச் சேர்த்து வந்தாலும், அவன் பாவங்கள் நீங்கும். இந்த தர்ம வனம் நீண்ட காலமாக உம்மால் நிரம்பியிருப்பதால், இது ‘தர்மாரண்யம்’ என அழைக்கப்படும். உம்மை உலகங்கள் நான்கு, மூன்று, இரண்டு, ஒரு காலை உடையவராக, யுகங்களின் படி அறிகின்றன. கர்ம பூமி மற்றும் சொர்க்கங்களில் உமது இருப்பைக் காத்து, உலகத்தையும் உமது இருப்பையும் பாதுகாப்பாயாக.” இவ்வாறு கூறியதும், பிதாமகன் (பிரம்மா) தேவர்கள், அசுரர்கள் முன்னிலையில் மறைந்தார். தேவர்கள் தர்ம காளையுடன் தங்கள் தம்பதிகளுக்கு திரும்பி, கவலையின்றி சென்றார்கள். இந்த தர்ம உருவம் பற்றிய கதையை யார் யாரும் ஸ்ராத்த நிகழ்வில் வாசித்து, பதிமூன்றாம் நாளில் பித்ருக்களுக்கு பால் சாதம் படைத்தால், அவர் சொர்க்கத்தை அடைந்து தேவர்களோடு சேர்வார். பிறகு, ஸ்ரீவராஹர் கூறினார்: “அரசே, இப்போது நீ ருத்ரரின் முதற்காலப் பிறப்பைப் பற்றிய கதையை கேள்.” அவர் இப்படிக் கூறினார்—அவர் பெரிய தவசீ, திருப்தி கொண்டவர், தர்மத்தில் நிலைத்தவர், பொறுமையுடையவர், தீவிரமான சக்தி கொண்ட முனிவர். அவர் உயிர்களின் தலைவனாக, பேரழல் கொண்டவராக, பரம ஞானத்தை உணர்ந்து, உண்மை நிலையை அறிந்து பிறந்தார். படைப்பை விரும்பி, உலக விரிவடையும் நேரத்தில் மிகுந்த கோபத்துடன் கலங்கினார். அவர் தவம் செய்தபோது, பிரசித்தி பெற்றவர், பழமையானவர், ரஜஸ், தமஸ் ஆகியவற்றை கடந்தவர், வரங்களை வழங்குபவர், வரம் பெறத் தகுதியானவர், அருள் வழங்குபவர், சக்தி மிகுதியானவர், கருஞ்சிவப்பு நிறமுடையவர், மஞ்சள் கண்கள் கொண்டவர். அவர் அழுதபோது, பிரம்மா அவரை நோக்கி கூறினார்: “அழாதே! நீ ருத்ரன். அதனால் நீ பழங்காலத்திலிருந்து இருப்பவன். பல வடிவங்கள் கொண்ட படைப்பை உருவாக்கு; நீ ஆற்றலுள்ளவன்.” அப்படிக் கேட்டவுடனே, அவர் நீரில் முழுகினார்; தன்னிலிருந்து தக்க்ஷனை உருவாக்கினார். அப்போது, பிரம்மாவின் மனத்திலிருந்து பிறந்த சிறந்த தேவர்கள், காடுகளில் படைப்பை விரிவாக்கினர். அந்த விரிவான படைப்பில், பிதாமகர் (பிரம்மா) உயர்ந்த யாகத்தை நடத்தினார்; அந்தக் காலத்தில், நீரில் முழுகிய ருத்ரர், தேவர்களை உருவாக்க விரும்பி, உலகத்தை விட்டுவிட்டார். அவர் யாகத்தை வெளிப்படுத்தினார்; அப்போது தேவர்கள், சித்தர்கள், யக்ஷர்கள் அருகில்வந்து சேர்ந்தனர். ஆனால், அவர் கோபத்தில் ஆட்பட்டு விட்டார். “யார் இந்த உலகத்தை என்னைத் தாண்டி, மயக்கத்தால் உருவாக்கினார்கள்?” என்று எண்ணினார். அவர் “ஹா! ஹே!” என்று கத்தியபோது, தீப்பொறிகள் எழுந்தன; சிறிய பிசாசுகள், வேடாலங்கள், பூதங்கள், மற்றும் யோகிகள் குழுக்கள் தோன்றின. ஆகாயம், பூமி, எல்லா திசைகளும், உலகங்களும் அவற்றால் நிரம்பின. அப்போது, அவர் தன் ஞானத்தால், இருபத்து நான்கு முழம் அளவுள்ள வில்லொன்றை உருவாக்கினார். கோபத்தில், மும்மடங்கு திருப்பிய வில்லுக்கயிறு செய்தார்; அந்த தெய்வீக வில், வில்லுக்கயிறு எடுத்தார். பின்னர், பூஷணின் பல்லை உடைத்தார், பகாவின் கண்களை எடுத்தார், கிரதுவின் விருசணங்களை அழித்தார். அந்த யாக புரோகிதன், தன் விந்து குத்தப்பட்டு, உயிரோடு காற்றைப் போல யாக வேட்கையுடன் அங்கிருந்து புறப்பட்டார். எல்லா தேவர்களும் பசுபதியை நாடி, பவனை வணங்கினர். பிரம்மா அங்கு வந்து, ஆனந்தத்துடன் பவனை அணைத்து, பக்தி நிறைந்த தேவர்களையும் பார்த்து, “வலிமைமிக்கோனே, உள்ளார்ந்த ஞானத்தை அறிக!” என்று கூறினார். ருத்ரர் கூறினார்: “நீயே என்னை முன்பு உருவாக்கினாய். ஆனால் இப்பொழுது யாகங்களில் எனக்குப் பகுதி ஒதுக்கப்படுவதில்லை; அதனால், யாகத்தில் பிறந்த இந்த தேவர்கள் எல்லோரும் கோபத்தால் மயங்கி, வழிதவறி விட்டனர்.” பிரம்மா கூறினார்: “தேவர்களே, ஞானத்திற்காக ஸம்புவை ஸ்தோத்திரம் செய்யுங்கள்; அசுரர்களும் கூட. யார் பாக்கியசாலி ருத்ரரை திருப்திப்படுத்துகிறாரோ, அவருக்கு பரிபூரண ஞானமும், திருப்தியும் கிடைக்கும்.” இவ்வாறு பிரம்மா கூறியபோது, தேவர்கள் அந்த மகாத்மாவை ஸ்தோத்திரம் செய்தனர்: “தேவர்க்கு மேலான தெய்வமே, மூன்று கண்கள் கொண்ட மகாத்மா, சிவப்பும் மஞ்சளும் கலந்த கண்கள் உடையோனே, ஜடாமுடி அணிந்தோனே, உமக்குப் போற்றி! பேய், பிசாசுகள் சூழ்ந்தவரே, பெரிய பாம்பு பூணாக அணிந்தோனே, பயங்கரமான சிரிப்புடன் பெரிய வாய் உடையோனே, ஜடாமுடி, அசையாதோனே, உமக்குப் போற்றி! பூஷணின் பல்லை உடைத்தவரே, பகாவின் கண்களை எடுத்தவரே, காளைச் சின்னம் அணிவோனே, உயிர்களின் தலைவனே, உமக்குப் போற்றி! எதிர்காலத்தில் திரிபுரத்தை அழிப்பவரே, அந்தகனை கொல்வோனே, சிறந்த கயிலாயத்தில் தங்குபவரே, யானைத் தோல் போர்வை அணிவோனே, உமக்குப் போற்றி! பயங்கரமான ஜடை உடையோனே, பைரவரே, தீப்போல் பயங்கரமானவரே, சந்திரனை முடிக்கச்சின்னமாக அணிவோனே, உமக்குப் போற்றி! பரம ஈஸ்வரனே, எதிர்காலத்தில் கபாலம் தரிப்பவரே, விரதம் காக்கும் பெருமை உடையோனே, தாரு வனத்தை அழித்தவரே, கூரிய வேல் ஏந்தியோனே, உமக்குப் போற்றி! பாம்பு வளையல் அணிந்தோனே, நீலக்கண்டர், திரிசூலம் ஏந்தியோனே, கொடிய கோல் பிடித்தோனே, சமுத்திரக் கொள்ளிப் போல வாயை உடையோனே, உமக்குப் போற்றி!” இவ்வாறு தேவர்கள் பக்தியுடன் ருத்ரரைப் போற்றி, அவரை மகிழ்வித்தனர்.