வராஹபுராணம்

பிரம்மாண்டத்தில், பிராமணர்களிடையே இறைவன் ஆறு வடிவங்களில் உறைகிறார்; க்ஷத்திரியர்களிடையே மூன்று, வைஷ்யர்களிடையே இரண்டு, சுத்ரர்களிடையே ஒன்றாகத் திகழ்கிறார். அந்த ஆண்டவர் எல்லா உலகங்களிலும், அனைத்துக் கண்டங்களிலும், பிரதேசங்களிலும் எங்கும் நிறைந்திருக்கிறார். அவர் நான்கு கால்கள் கொண்டவர் – பொருள், குணம், செயல், வகை என்ற நான்கு அம்சங்களாக உள்ளவர். சம்ஹிதையின் வரிசைப்படி, ஞானிகள் அவரை மூன்று கொம்புகள் உடையவராக நினைவுகூர்கிறார்கள். இந்த ஆதிகாலத்திலிருந்து நிலைத்திருக்கும் ஓம், இரண்டு தலைகளும், ஏழு கரங்களும் கொண்டவன், மூன்று விதமான பந்தங்களால் கட்டப்பட்டு, பிராமணர்களில் தலைவனாக இருந்து உலகை காப்பாற்றுகிறான். அந்த தர்மம், ஒருகாலத்தில் அதிசய செயல்கள் கொண்ட சோமனால் துன்புறுத்தப்பட்டான்; சோமன் தன் சகோதரன் அங்கிரசனின் மனைவி தாரையை அபகரிக்க முயன்றான். அந்த சக்திவாய்ந்த, கொடூரமானவரால் பயமுற்று, தர்மம் அடர்ந்த, பயங்கரமான காட்டுக்குள் புகுந்தான். தர்மம் அங்கிருந்து மறைந்தபோது, அசுரர்களின் எல்லா மனைவிகளும் தர்மமின்றி திகைத்து, தேவர்களின் வாசஸ்தலங்களை கைப்பற்ற விரும்பி அலைந்தனர்; அசுரர்களும் கூட தேவர்களின் வாசஸ்தலங்களில் சுற்றி திரிந்தனர். இப்படியாக ஒழுங்கு குலைந்தது, தர்மம் அழிந்தது, ராஜா! சோமனின் குற்றத்தால் கோபமுற்று, பெண்களைப் பெறும் ஆசையால், தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்கள் பல்வேறு ஆயுதங்களை எடுத்துக் கொண்டு போரிட்டனர். அப்போது, தேவர்களும் அசுரர்களும் கோபத்துடன் போரிடுவதைப் பார்த்த நாரதர் மகிழ்ச்சியுடன் தந்தை பிரம்மாவை அணுகி அவரிடம் கூறினார். பிறகு, உலகங்களின் முதல்வர் பிரம்மா, தன் அன்னப்பறவை வாகனத்தில் ஏறி, அவர்களை அடக்கி, "இந்தப் போர் யாருக்காக?" என்று கேட்டார். அனைவரும் "சோமனுக்காக" என்று தெரிவித்தனர். பிரம்மா, தன் மகன் துன்புறுத்தப்பட்டு அடர்ந்த காட்டில் ஒளிந்திருப்பதை உணர்ந்தார். உடனே, பிரம்மா, தேவர்களும் அசுரர்களும் சேர்ந்தே அந்த இடத்திற்குச் சென்றார்கள். அங்கு தேவர்களுடன், சந்திரனைப் போல் பிரகாசிக்கும், காளையாகத் திரியும் தர்மத்தைப் பார்த்தார்; அவரைப் பார்த்து பிரம்மா தேவர்களிடம் கூறினார்: "இவர் என் முதல்வன் மகன் தர்மன்; சோமனால் மிகுந்த துன்பம் பெற்றவர். சோமன் தன் சகோதரனின் மனைவியை அபகரிக்க விரும்பினான், மகா முனிவரே! இப்போது, எல்லா தேவர்களும், அசுரர்களும், இவரை சமாதானப்படுத்துங்கள், உங்கள் நிலை சமமாக நிலைத்திருக்கட்டும்." அனைவரும் மகிழ்ச்சியுடன் அந்த ஆண்டவரை பாராட்டினர்; அவர் பூரண சந்திரனைப் போல இருப்பதை பிரம்மாவின் வார்த்தைகளால் அறிந்தனர். தேவர்கள் கூறினார்கள்: "சந்திரனைப் போல் பிரகாசிக்கின்றவரே! உலகத்தின் ஆண்டவரே! தெய்வீகமான வடிவம் கொண்டவரே! சொர்க்கத்திற்கு வழிகாட்டும் பெருமையுள்ளவரே! கர்ம மார்க்கத்தின் வடிவமே! எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்தவரே! மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்!" "உன்னாலே இந்த பூமி பாதுகாக்கப்படுகிறது; மூன்று உலகங்களும் உன்னாலே மட்டும் பாதுகாக்கப்படுகின்றன. மனிதர்களின், முனிவர்களின், சத்தியத்தின் உலகங்கள் அனைத்தும் உன்னால் பாதுகாக்கப்படுகின்றன. உன்னைத் தவிர இந்த உலகில் எதுவும் – அசையும், அசையாததும் – இல்லை; உன்னை இழந்தால் உலகம் உடனே அழிந்துவிடும்." "நீ எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆத்மா, நற்குணத்தின் சாரமே; ரஜஸ் கொண்டவர்களிடையே நீ ரஜஸ், தமஸ் கொண்டவர்களிடையே நீ தமஸ். நீ நான்கு கால்கள், நான்கு கொம்புகள், மூன்று கண்கள், ஏழு கரங்கள், மூன்று பந்தங்கள் கொண்ட காளை வடிவில் உள்ள தேவனே, வணக்கம்!" "உன்னை இழந்தால், தேவனே, நாங்கள் எல்லோரும் சரியான வழியில் செல்லமுடியாமல் திசைதிரிகிறோம்; இந்த மயங்கியவர்களை உண்மை வழியில் நடத்தும் உன்னால்தான், ஏனெனில் நீயே எங்கள் பரம இலக்கு." இவ்வாறு தேவர்கள் புகழ்ந்தபோது, அந்த பிரஜாபதி காளை வடிவில், மகிழ்ச்சியுடன், அமைதியான மனத்துடன், கருணை பார்வையுடன் அவர்களை நோக்கினார். அவரை பார்த்த அந்தக் கணமே, தேவர்கள் தர்மத்தைப் பார்த்தவுடன், அவர்கள் குழப்பம் நீங்கி, உண்மையான தர்மத்தில் நிலைபெற்றனர். அசுரர்களும் அதுபோலவே ஆனார்கள். பிறகு, பிரம்மா அவரிடம் கூறினார்: "இன்றுமுதல், திரயோதசி திதி உனக்காக புனிதமானதாக இருக்கட்டும், தர்மனே!" அந்த நாளை அனுஷ்டிப்பவர், தங்கள் பாவங்களைச் சேர்த்து உன்னைச் சேரும்போது, அந்த பாவங்கள் அவரிடமிருந்து விலகும். "இந்த காட்டில் நீ நீண்ட காலமாக இருப்பதால், இது இனிமேல் 'தர்மாரண்யம்' என்று பெயர் பெறும்." "உலகங்கள் உன்னை நான்கு, மூன்று, இரண்டு, அல்லது ஒரு கால்கள் உடையவனாக யுகங்களின் தொடக்கமான க்ருதயுக முதலாக அறிகின்றன; இவ்வாறு கர்மத்தின் வெளியில், சொர்க்கத்திலும், உன் இருப்பிடத்தையும் உலகத்தையும் பாதுகாப்பாயாக." இவ்வாறு கூறியவுடன், பிரம்மா, தேவர்களும் அசுரர்களும் முன்னிலையில், கண்மறைந்தார். தேவர்கள், அந்த காளையுடன், தங்கள் வாசஸ்தலங்களுக்கு மகிழ்ச்சியுடன், கவலையின்றி சென்றார்கள். இந்த தர்மம் தோன்றிய வரலாற்றை யார் ஸ்ராத்த நிகழ்ச்சியில் ஓதி, தம் திறமையைப் பொறுத்து திரயோதசி நாளில் பால்-அரிசி நிவேதனம் செய்து பித்ருக்களை திருப்திப்படுத்துகிறாரோ, அவர் சொர்க்கத்தை அடைந்து தேவர்களுடன் சேர்ந்திருப்பார். இப்போது ஸ்ரீ வராகர் கூறினார்: "இப்போது, ராஜா, ருத்ரனின் முதல் பிறப்பின் வரலாற்றை கேள். அவர் தவத்தில் சிறந்து, மகிழ்ச்சி பெற்ற, தர்மத்தில் நிலைபெற்ற, பொறுமையுள்ள, தீவிர சக்தி கொண்ட முனிவர்." அவர் சக்திவாய்ந்த பிராணிகளின் இறைவனாக பிறந்தார்; பரம ஞானத்தையும், உண்மை தத்துவத்தையும் உணர்ந்தார்; படைக்க விரும்பி, உலகம் விரிவடைந்த வேளையில், கோபத்தில் மிகுந்த கலக்கத்துடன் ஆனார். அவர் தவம் செய்தபோது, புகழ்பெற்றவராக, பண்டையவராக, ரஜஸ், தமஸ் ஆகியவற்றைத் தாண்டி நடந்தவராக இருந்தார்; வரம் வழங்குபவர், பெறத் தகுதியானவர், ஆசீர்வாதம் அளிப்பவர், வலிமைமிக்கவர், செம்மை நிறம் கொண்டவர், மஞ்சள் கண்கள் உடையவர். அவர் அழுதபோது, பிரம்மா கூறினார்: "அழாதே; நீ ருத்ரன்." இவ்வாறு அவர் பண்டையவர் ஆனார். "பல வடிவங்களுடன் படைப்பை நடத்து; நீயே இதற்குத் தகுதியானவன்." இவ்வாறு கூறியவுடன், அவர் நீரில் மூழ்கினார்; தன்னிலிருந்து தட்சன் பிறந்தான், படைப்பை உருவாக்கினான். அப்போது, பிரம்மாவின் மனதில் இருந்து பிறந்த சிறந்த தேவர்கள், மரங்களில் படைப்பை விரிவாக்கினர். அந்த விரிவாக்கப்பட்ட படைப்பில், உலகங்களின் முதல்வரின் உன்னத யாகம் நடைபெற்றது; ருத்ரன் நீரில் முழுகி, உலகத்தை விட்டு விலகி, தேவர்களை உருவாக்க விரும்பினார். அவர் யாகத்தைச் செய்தார்; தேவர்கள், சித்தர்கள், யக்ஷர்கள் வந்தனர். ஆனால் அவர் கோபத்தால் ஆட்பட்டார். "என்னை மீறி, இந்த உலகை யார் மயக்கத்தால் உருவாக்கினார்கள்?" என்று எண்ணினார். அவர் "ஹா! ஹே!" என்று கரைய, தீப்பொறிகள் எழுந்தன; அப்போது, சிறிய பிசாசுகள், வேதாள்கள், பூதங்கள், யோகிகள் என பல கூட்டங்கள் தோன்றின. ஆகாயம், பூமி, எல்லா திசைகளும், உலகங்களும் அவற்றால் நிரம்பின. அப்போது, அவர் தன்னுடைய அனைத்தையும் அறிந்த ஞானத்தால், இருபத்து நான்கு முழங்கள் நீளமான வில்லொன்றை உருவாக்கினார். கோபத்தில், மூன்று மடங்கு திரிக்கப்பட்ட வில்லந்தையை உருவாக்கி, தெய்வீக வில்லையும் அந்தையும் எடுத்தார்; பிறகு, பூஷணின் பற்களை, பகாவின் கண்களை, கிரதுவின் விருஷணங்களை அழித்தார். அந்த யாகம் நடத்திய புரோகிதர், அவரது விந்து குத்தப்பட்டு, உயிரின் ஓட்டத்துடன், காற்றைப் போல் யாகவெளியை விட்டு சென்றார். எல்லா தேவர்களும் பசுபதியை அணுகி, பவாவிற்கு வணங்கி நின்றனர். அப்போது, பிரம்மா மகிழ்ச்சியுடன் அங்கு வந்து, பவாவையும், பக்தியில் நிரம்பிய தேவர்களையும் கட்டிப்பிடித்து, அந்த தேவாதிபதியை நோக்கி, "வலியுள்ளவனே, அந்தரங்க ஞானத்தை அறிக!" என்று கூறினார்.