வராஹபுராணம்

பிரம்மன், நான்கு முகங்களுடன் நீண்ட காலம் நீரின் வெளியில் இருந்தபோது, அந்தக் காலம் முழுவதும் தேவியை நீரின் வெளியில் பார்த்தார். தேவியின் செயல் நிறைவேறியதை அறிந்து, பிரம்மன், உலகத்தின் பெரியோர், தேவியை எதிர்கொண்டு, இன்னும் நிகழ வேண்டியவற்றைப் பற்றி பேசினார். பிரம்மா கூறினார்: “இந்த உயர்ந்த வடிவமுள்ள தேவி பனிமலையில் செல்லட்டும்; அங்கே, எல்லா தேவர்கள் விரைவாக சென்று மகிழுங்கள்.” மேலும், “ஒன்பதாம் நாளில், இந்த தேவியை எப்போதும் மனம் ஒருமித்துப் பூஜிக்க வேண்டும்; அவள் உலகங்களுக்கு வரங்களை அளிப்பவள், இதில் சந்தேகம் இல்லை. எந்த ஆண் அல்லது பெண், அந்த நாளில் அரிசி மாவு உண்பார்களோ, அவர்களின் மனதில் உள்ள ஆசைகள் நிறைவேறும். மஹாதேவா, நீ உருவாக்கிய இந்த ஸ்தோத்திரத்தை, யார் காலை மற்றும் மாலை பாராயணம் செய்வார்களோ, அவர்கள் தேவியுடன் இணைவார்கள். பரமவரங்களை அளிப்பவனே, அவர்களை எல்லா துயரங்களிலிருந்து ரட்சிக்க வேண்டும்,” என்று கூறி, பிரம்மா மீண்டும் தேவியை நோக்கி உரையாற்றினார். “தேவி, இன்னும் ஒரு பெரிய செயல் உனக்காக உள்ளது: எதிர்காலத்தில் மகிஷாசுரனை அழிக்க வேண்டும்.” இவ்வாறு கூறி, ராஜா, பிரம்மா மற்றும் எல்லா தேவர்கள், வந்தபடி திரும்பி, அந்த தேவியை பனிமலை மீது நிலைநிறுத்தி விட்டனர். அவள் மகிழ்ச்சியுடன் நிலைநிறுத்தப்பட்டதால், 'நந்தா' என அழைக்கப்பட்டாள். யார் இந்த தேவியின் பிறப்பை பற்றிய கதையை கேட்கிறார்களோ அல்லது பாராயணம் செய்கிறார்களோ, அவர்கள் எல்லா பாவங்களிலிருந்து விடுபட்டு, உயர்ந்த முக்தியை அடைவார்கள். மகாதபா கூறினார்: “ராஜா, மக்கள் பாதுகாப்பாளரே, இந்த கதையை கவனமாக கேளுங்கள்—எப்படி திசைகள் பிரம்மாவின் காதிலிருந்து எழுந்தன என்பதை.” படைப்பின் ஆரம்பத்தில், பிரம்மா உலகை உருவாக்கும் போது, அவருக்குள் ஒரு கவலை எழுந்தது: “என் படைப்புகளில் யார் சந்ததியை காப்பாற்றுவார்கள்?” அவர் இப்படியெல்லாம் சிந்தித்த போது, அவரது காதிலிருந்து பத்து பிரகாசமான பெண்கள் வெளிப்பட்டனர்; அவை உயிர்களுக்கு இடம் அளித்தன. அவர்களில் கிழக்கு, தெற்கு, மேற்கு, வடக்கு, மேலே, கீழே—இந்த ஆறு பெண்கள் அந்த நேரத்தில் முக்கியமானவர்கள். மற்ற நான்கு பெண்கள் மிக அழகானவர்கள், வடிவம், அதிர்ஷ்டம், ஆழமான பண்புகள் கொண்டவர்கள். அவர்கள், பாவமில்லாத உயிர்களின் ஆண்டவனை அன்புடன் கேட்டனர்: “எங்களுக்கு இடம் அளிக்க வேண்டும், உயிர்களின் ஆண்டவனே, தேவ தேவனே, எங்கே நாங்கள் கணவர்களுடன் மகிழ்ச்சியாக வாழலாம்; எங்களுக்கு புகழ்பெற்ற கணவர்களையும் வழங்க வேண்டும்.” பிரம்மா கூறினார்: “அழகான இடுப்புகள் கொண்டவர்களே, இந்த பிரபஞ்சம் நூறு கோடி அகலத்தில் விரிந்துள்ளது; அதன் முடிவில், நீங்கள் விரும்பும் இடத்தில் வாழுங்கள், ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்களே, தாமதம் செய்ய வேண்டாம். நான் உங்களுக்கு வடிவம் கொண்ட, பாவமில்லாத கணவர்களையும் உருவாக்கி வழங்குவேன்; இப்போது, உங்கள் விருப்பப்படி செல்லுங்கள்.” அவ்வாறு கூறியதும், அந்த பெண்கள் தங்கள் விருப்பப்படி சென்றனர்; பிரம்மா விரைவாக உலகங்களின் காவலாளிகளை உருவாக்கினார். உலகங்களின் காவலாளிகளை உருவாக்கிய பிறகு, பிரம்மா அந்த பெண்களை மீண்டும் அழைத்து, அவர்களின் திருமணங்களை ஏற்பாடு செய்தார். ஒரு பெண்ணை இந்திரனுக்கு, மற்றொன்றை அக்னிக்கு, ஒருவரை யமனுக்கு, ஒருவரை நிர்ருதிக்கு, ஒருவரை வருணனுக்கு வழங்கினார். வாயு, குபேரன், ஈசானன் ஆகியோருக்கும் மற்ற பெண்களை வழங்கினார்; பிரம்மா மேல்திசையை ஏற்க, கீழ்திசையை சேஷனுக்கு வழங்கினார். அவர்களை வழங்கிய பிறகு, பிரம்மா திசைகளுக்கு ஒரு திதியை வழங்கினார்—பத்தாம் திதி, அவர்களது கணவர்களின் பெயரில், தயிர் சாதம் உணவாக. அந்த நேரம் முதல், அந்த தேவிகள் இந்திரன் மற்றும் மற்றவர்களுடன் புகழ்பெற்றவர்களாக ஆனார்கள்; பத்தாம் திதி அவர்களுக்கு மிகவும் பிரியமானது. யார் அந்த நாளில் கட்டுப்பாடு கொண்டு தயிர் சாதம் உண்டார்களோ, அந்த தேவிகள் அவர்களின் பாவங்களை தினம் தினம் நீக்குவார்கள். யார் இந்த திசைகளின் பிறப்பை பற்றிய கதையை மனம் ஒருமித்து கேட்கிறார்களோ, அவர்கள் பிரம்மாவின் உலகில் உறுதியான இடத்தை அடைவார்கள்; இதில் சந்தேகம் இல்லை. மகாதபா கூறினார்: “செல்வத்தின் ஆண்டவனான குபேரனின் பிறப்பையும் கேளுங்கள்; அது பாவங்களை அழிக்கிறது—வாயு, உடலில் தங்கி, செல்வம் வழங்கும் ஆண்டவனாக எப்படி ஆனார் என்பதை.” வாயு முதன்முதலில் எந்த உடலில் தங்கியிருந்தாரோ, அந்த உடல், நோக்கத்தால், நிலத்தில் ஆண்டவனாக அமைக்கப்பட்டது. அங்கே, வாயுவின் உடல் வடிவில் தோன்றியதின் ஆரம்பத்தை புகழுக்காக நான் கூறுகிறேன்; அதைக் கேளுங்கள், பாவமில்லாதவரே. படைப்பை விரும்பிய பிரம்மாவின் வாயிலிருந்து, வாயு வெளிப்பட்டார்; அவர் கடுமையாக, கற்கள் பெய்தார். பிரம்மா, “உடல் கொண்டு அமைதியாக இரு,” என்று கட்டுப்படுத்தி, அவரை உடல் கொண்டவராக ஆக்கினார். “எல்லா தேவைகளுக்கு சொந்தமான செல்வம் மற்றும் பலன்கள், அவற்றை பாதுகாப்பு; இந்த கட்டளையால், நீ செல்வத்தின் ஆண்டவனாக வேண்டும்,” என்று பிரம்மா கூறினார். பிரம்மா மகிழ்ச்சியுடன், வாயுவுக்கு ஏகாதசி விரதத்தை வழங்கினார்; யார் கட்டுப்பாடு மற்றும் தூய்மை கொண்டு, அந்த நாளில் சுட்ட உணவு இல்லாமல் உண்பார்களோ— அவர்களுக்கு, செல்வம் வழங்கும் தேவன் குபேரன், விரைவாக எல்லாவற்றையும் வழங்குகிறார்; இது செல்வத்தின் ஆண்டவனின் வடிவம், எல்லா பாவங்களையும் அழிக்கிறவன். யார் இதை பக்தியுடன் கேட்கிறார்களோ அல்லது பாராயணம் செய்கிறார்களோ, அவர்கள் எல்லா ஆசைகளையும் அடைந்து, சுவர்க்கலோகத்திற்கு செல்வார்கள். மகாதபா கூறினார்: “மனு என்றும், மனு நிலை என்றும் கூறப்படுவது—அது அவசியமாக அந்த விஷ்ணுவே உடல் கொண்டு வந்தார்.” அந்த நாராயணன், எல்லாரையும் தாண்டி உயர்ந்த தெய்வம், படைப்பை குறித்து எண்ணினார். “இந்த படைப்பு என் மூலம் உருவானது; இதை நான் பாதுகாக்க வேண்டும். ஆனால், உடல் இல்லாதவர் யாகங்களை செய்ய முடியாது; எனவே, இந்த உலகை பாதுகாக்க, நான் ஒரு உடல் கொண்ட வடிவை உருவாக்க வேண்டும்,” என்று அவர் நன்கு சிந்தித்தார். அவர் உண்மையாக தீர்மானித்தபோது, அவரது முன், படைப்பிற்கு முன்பாக ஒரு உடல் கொண்ட உயிர் தோன்றியது. அந்த உயிர் அவரது முன் நிற்க, நாராயணன் அந்த உயிரை தனது உடலிலிருந்து மூன்று உலகங்களுக்குள் நுழைவதை பார்த்தார். இவ்வாறு, பிரம்மாவின் படைப்பும், தேவிகளின் பிறப்பும், திசைகளும், செல்வத்தின் ஆண்டவன் வாயுவும், மனுவாக உருவான விஷ்ணுவும், எல்லாம் சாந்தமாக, ஆன்மிக மகிழ்ச்சியுடன் நிகழ்ந்தன.