வராஹபுராணம்

பிராணிகளைப் பாதுகாக்கும் அந்த பெருமகன் கேட்டார்: “அருமகனே, கருடனுக்காக விதிக்கப்பட்டிருந்த பாம்புகள் எவ்வாறு உடலைப் பெற்றன? ஏன் அவை வளைந்த வடிவம் கொண்டன? இதை நீ கூற வேண்டும்.” அதற்கு மகா தவசு பதிலளித்து கூறினார்: “பிரம்மா உலகத்தை உருவாக்கியபோது, மரீசி என்பது பிறப்பின் காரணமாக இருந்தார்; முதலில் மனதில் தோன்றிய அவரது புதல்வன் கஷ்யபர் ஆவார். அவரது மனைவி தக்ஷனின் மகளான, புனிதமான புன்னகை கொண்ட கட்ரூவாக இருந்தாள். மரீசி, கட்ரூவின் வழியாக பெரும் வல்லமையுடைய மகன்களைப் பெற்றார். அந்த மகன்களில் அனந்தன், வாசுகி, வலிமைமிக்க கம்பலன், கர்கோடகன், மற்றும் பத்மன் எனும் மற்றொரு பாம்பு, மேலும் மகாபத்மன், சங்கன், வெல்ல முடியாத குளிகன் ஆகியோரே கஷ்யபரின் முக்கியமான சந்ததிகள் ஆவார்கள். இவர்களின் பிறப்பால் உலகம் பாம்புகளால் நிரம்பியது; அவை வளைந்த வடிவில், தீய செயல்களில் ஈடுபட்டவை, கூரிய பல்லும், நஞ்சும் கொண்டவையாக இருந்தன. மனிதர்களைக் கண்டதும் கடித்து, கண நேரத்தில் அவர்களை சாம்பலாக்கும் வல்லமை பெற்றிருந்தன. மன்னா, ஒலி தொடுவதைப் போலவே, மனிதர்களிடையே நாள்தோறும் மிகப்பயங்கரமான அழிவுகள் நிகழ்ந்தன. தங்கள் அழிவைக் கண்டு, அனைத்து உயிரினங்களும் எல்லா இடங்களிலும் பரிதாபத்துடன், இறுதி தாங்கும் இடமான அந்த பரம்பொருளிடம் புகலிடம் தேடின. அந்த காரணத்தினால், மன்னா, அனைத்து உயிரினங்களும் தாமரைப் பிறந்த விஷ்ணுவை, பழமையான பிரம்மாவை, வேண்டிக் கொண்டனர். தேவர்கள் கூறினர்: “தேவர்களின் தலைவனே, உலகங்களின் ஆதியாவே, பரமபரனே, கூரிய பல்லும் கொண்ட பெரிய பாம்புகளிடமிருந்து எங்களை ரட்சிக்க வேண்டும். ஐயா, ஒவ்வொரு நாளும், பாம்புகள் மனிதர்களையும், பிற உயிரினங்களையும் பார்த்தவுடன், அவர்கள் அனைவரும் சாம்பலாகிறார்கள். தேவனே, நீயே இந்த உலகை உருவாக்கினாய், ஆனால் இப்போது பாம்புகள் காரணமாக அழிவடைந்து வருகிறது; இந்த தீமை அறிந்து, நீ செய்ய வேண்டியதை செய், மகா புத்திசாலியே.” அதற்கு பிரம்மா கூறினார்: “நிச்சயமாக உங்களுக்கு பாதுகாப்பு அளிப்பேன்; உங்கள் வீட்டிற்குத் திரும்புங்கள், உயிரினங்களே, பயப்பட வேண்டாம்.” இவ்வாறு கூறி, உருவமில்லாத பிரம்மா உயிரினங்களை அனுப்பினார்; அவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் நான்கு முகத்தவரை வணங்கி, சென்றனர். உயிரினங்கள் சென்றபின், பிரம்மா பாம்புகளை அழைத்து, வாசுகி முதலியவர்களை மிகக் கோபத்துடன் சபித்தார்: “நீங்கள் என்னிடமிருந்து பிறந்தவர்களாக இருந்தும், மனிதர்களுக்கு தொடர்ந்து அழிவை ஏற்படுத்துகிறீர்கள்; மற்றொரு யுகத்தில், உங்கள் தாயாரின் கொடிய சாபத்தால், ச்வாயம்புவ மன்வந்தரத்தில் ஒரு மிகப்பயங்கரமான அழிவு நிச்சயமாக நிகழும்.” இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், தலைசிறந்த பாம்புகள் நடுங்கி, பிரம்மாவின் பாதத்தில் விழுந்து, “ஓ ஆண்டவரே, நீங்களே எங்கள் இயல்பை வளைந்ததாக உருவாக்கினீர்; கூரிய நஞ்சும், கொடுமையும், பயங்கரமான பார்வையும் எங்களுக்கு அளித்துள்ளீர். இப்படிச் செய்துள்ளீர்—இப்போது, அச்யுதா, தயை செய்து இதை கட்டுப்படுத்து,” என்று வேண்டினர். பிரம்மா பதிலளித்தார்: “நான் உங்களை வளைந்த மனதுடன் உருவாக்கியிருந்தால், ஏன் நீங்கள் பயமின்றி எப்போதும் மனிதர்களை விழுங்க முடியாது?” பாம்புகள் கேட்டன: “தேவர்களின் தலைவனே, மனிதர்களுக்கும் எங்களுக்கும் எல்லைகள் அமைத்து, தனித்தனியான இருப்பிடங்களை வழங்கி, ஒவ்வொருவருக்கும் தனித்தனியான விதிகளை நிறுவ வேண்டும்.” பாம்புகளின் இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட பிரம்மா கூறினார்: “நான் பாம்புகளுக்கும் மனிதர்களுக்கும் ஒப்பந்தம் ஒன்றை நிறுவுவேன்; ஆகவே, அனைவரும் மனதை ஒன்றாக வைத்து, என் கட்டளையை கேளுங்கள். பாதாளம், விதலா, ஹர்ம்யம் என்ற மூன்றாவது இடம்—இந்த இனிய இருப்பிடங்கள் உங்களுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளன; அங்கே செல்லுங்கள். என் கட்டளையின்படி, அங்கே பலவகை இன்பங்களை அனுபவியுங்கள்; ஏழாவது இரவு வரைக்கும் அங்கே தங்குங்கள். பின்னர், வைவஸ்வத மன்வந்தரத்தின் தொடக்கத்தில், நீங்கள், கஷ்யபரின் சந்ததிகள், அனைத்து தேவர்களுக்கும், ஞானி சுபர்ணனுக்கும் வாரிசாக இருப்பீர்கள். அந்த நேரத்தில், உங்கள் அனைத்து சந்ததிகளும் சித்ரபானுவால் விழுங்கப்படுவார்கள்; இதில் உங்களுக்கு குற்றம் இல்லை—இதில் ஐயமில்லை. கொடுமை மற்றும் அடக்கமற்ற பாம்புகளுக்கு முடிவு நிச்சயமாகும், வேறு வழியில்லை. சரியான நேரத்தில், கடித்து விழுங்குங்கள், அல்லது மனிதர்களால் தீங்கு செய்யப்பட்டால் அப்படியே செய்யுங்கள். அதேபோல், மந்திரம், மூலிகை, கருட வட்டம் போன்றவற்றால் பாதுகாக்கப்பட்டு, அல்லது கட்டப்பட்டு, பாம்புகளால் காணப்பட்ட மனிதர்களை நீங்கள் பயத்துடன் நடத்த வேண்டும்; வேறு எண்ணம், செயல் செய்யக் கூடாது—அப்படி செய்தால் நீங்கள் அழிவீர்கள். இவ்வாறு பிரம்மா கூறியபின், அனைத்து பாம்புகளும் பூமியின் மேற்பரப்பில் சென்றனர்; அங்கே அவர்கள் இன்பங்களை அனுபவித்துப், ரசாதளத்தில் விளையாடி வாழ்ந்தனர். நான்கு முகத்தவரிடமிருந்து சாபமும், வரமும் பெற்ற அவர்கள் பாதாளத்தில் மகிழ்ச்சியுடன் தங்கினர். இந்தச் சம்பவம் அந்த மகான்மாக்கள் ஐந்தாம் திதியில் நடந்தது; ஆகவே, அந்த நாள் புனிதமானதும், சுபமானதும், பாவங்களை நீக்கும் தினமாகும். அந்த நாளில், எவர் தம்மை கட்டுப்படுத்தி, புளிப்புகளைத் தவிர்த்து, பாம்புகளை பாலும் நீராலும் அபிஷேகம் செய்கிறார்களோ, அவர்களுக்கு பாம்புகள் நண்பர்களாகி விடுவார்கள். இப்போது, ப்ரஜாபாலர் கேட்டார்: “கார்த்திகேயன் அஹங்காரத்திலிருந்து எவ்வாறு பிறந்தார், இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தவரே? எனது சந்தேகத்தை நீக்க வேண்டும், மகா முனிவரே.” அதற்கு மகா தபஸ்வி கூறினார்: “பரமபுருஷன், அனைத்து தத்துவங்களின் சாரமாக நினைவுகூரப்படுகிறார்; அவரிலிருந்து அவ்யக்தம் (உணரப்படாதது) தோன்றியது; அதிலிருந்து, தத்துவங்களின் தொடக்கமாக மூன்று வகைத் தத்துவங்கள் உருவானது. புருஷனுக்கும் அவ்யக்தத்துக்கும் இடையே மகத் எனும் பெரிய தத்துவம் தோன்றியது; அதையே அஹங்காரம் என்றும், பெரியதாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. புருஷன் விஷ்ணுவாகவும், அல்லது சிவன் என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்; அவ்யக்தம் உமாதேவியோ, அல்லது தாமரை போன்ற கண்கள் கொண்ட லக்ஷ்மியோ ஆவார். இவர்களின் சங்கமத்திலிருந்து அஹங்காரம் தோன்றுகிறது; அவரே தளபதி குகன். அவரது தோற்றம் குறித்து இப்போது சொல்கிறேன்—மிகப் பெரிய ஞானமுள்ள மன்னா, கேள். முதலில் நாராயணன் தோன்றினார்; அவரிலிருந்து பிரம்மா தோன்றினார்; பின்னர் அவரிலிருந்து, சுவாயம்புவன் மற்றும் சூரியனிலிருந்து பிறந்த மரீசிகள் போன்றோர் தோன்றினர். அவர்களிலிருந்து தேவர்கள், அசுரர்கள், கந்தர்வர்கள், மனிதர்கள், பறவைகள், மாடுகள் மற்றும் அனைத்து உயிரினங்களும் தோன்றினார்கள்—இதுவே சிருஷ்டி என அறிவிக்கப்பட்டது. பிறப்புகள் விரிவடைந்தபோது, வலிமையான தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்கள், போட்டி கொண்டு, வெற்றி பெற விரும்பி, போரிட்டனர். அசுரர்களில் வலிமை வாய்ந்த தலைவர்கள்: முதலில் ஹிரண்யகசிபு, பின்னர் வலிமைமிக்க ஹிரண்யாக்ஷன், விப்ரசித்தி, விசித்தி, பீமாக்ஷன், மற்றும் க்ரௌஞ்சன் ஆகியோர்.