வராஹபுராணம்

மன்னனே, அதன் பிறகு நான் தியானத்தில் மனதை நிலைநிறுத்தி, புஷ்கரமாகும் சரஸ்வதா என்ற ஏரிக்குச் சென்றேன். அங்கு நான் பக்தியுடன் நாராயண மந்திரத்தை உச்சரித்து, ஆதிகாலத்து, சுபமான, நித்தியமான விஷ்ணுவை ஆராதனை செய்தேன். அந்த பரமப் பரம்பொருளை அடைய வழிகாட்டும் உயர் ஸ்தோத்ரத்தை நான் பாடியபோது, அந்த புனிதமான பகவான் என்மீது திருப்தியடைந்து என் முன்னிலையில் நேரடியாகத் தோன்றினார். பிரியவ்ரதன் அப்போது கேட்டான்: "அந்த பரம்பொருளை அடையும் உயர்ந்த ஸ்தோத்ரம் எது? அதை நான் கேட்க விரும்புகிறேன், அருமையுள்ள தேவர்ஷி! தயவுசெய்து, உங்கள் தூய மனதுடன் எனக்குச் சொல்லுங்கள்." நாரதர் கூறினார்: "நான் எப்போதும் மரியாதையுடன் வணங்குகிறேன், அந்த பரமனையும், அமரர்களுக்குள் அமரரான, ஆதிகாலத்து, எல்லாவற்றையும் தாண்டிய, அளவற்ற சக்தியுடைய, நித்தியமான, ஆதாரமான, எல்லாவற்றையும் கடந்த விஷ்ணுவையும். நான் ஹரியை வணங்குகிறேன், அந்த ஆண்டவரை, ஒப்பற்ற, ஆதிகாலத்து கடவுளை, தன்னை மறைத்து வெளிப்படுத்தும், எல்லாவற்றையும் கடந்த, தீவிரமான பிரகாசமுள்ள, ஆழ்ந்த ஞானிகளுக்குள் முதல்வனை. நான் நாராயணனைப் போற்றி பாடுகிறேன், பரமர்களுக்குள் பரமனாகவும், உயர்ந்தவராகவும், தூயவிடமாகவும், பரந்தவனாகவும், எல்லாவற்றையும் கடந்த ஆண்டவராகவும், ஆதிகாலத்து புருஷனாகவும், தூய மனதுடன். மிகப் பழங்காலத்தில் இந்த உலகம் வெறுமையாக இருந்தபோது, அவன் அதை உருவாக்கினான்; பின்னர், முதல் புருஷனாக நிலைநிறைந்தான். மக்கள் மத்தியில் புகழ்பெற்ற அந்த தூய, ஆதிகால நாராயணன் எனக்கு அடைக்கலம் ஆகட்டும். நான் எப்போதும் பரமனாகிய, எல்லையற்ற வடிவுடைய, ஆதிகாலத்து, ஞானிகளுக்குள் முதல்வனாகவும், பொறுமையில் நிலைத்திருப்பவனாகவும், அமைதிக்கு ஆதரவாகவும், பூமிக்குத் தலைவனாகவும், நித்தியமாக மங்களகரமான, மகத்தான புகழுடைய விஷ்ணுவை போற்றுகிறேன். நான் நாராயணனைப் போற்றி பாடுகிறேன், அவர் மரணமற்ற பரம்பொருள், ஆயிரம் தலைகளும், முடிவில்லா கால்களும், பல கரங்களும் உடையவர், சந்திரனும் சூரியனும் கண்களாக உடையவர், நாசமடைந்ததும், அழியாததும், பாற்கடலில் உறங்குபவர். நான் நாராயணனை வணங்குகிறேன், அவர் மூன்று வேதங்களாலும் அறியப்படுபவர், மூன்று, ஒன்பது, ஒன்றாக வடிவங்கள் கொண்டவர், மூன்று வகை தூய்மையில் நிலைநிற்பவர், மூன்று வகை அக்னியாகவும், மூன்று தத்துவங்களின் இலட்சியமாகவும், மூன்று யுகங்களின் தலைவனாகவும், மூன்று கண்கள் உடையவராகவும், அளவிட முடியாதவராகவும். கிருதயுகத்தில் அவர் வெண்மையாகவும், திரேதாயுகத்தில் சிவந்த உடலுடனும், துவாபரயுகத்தில் தூயவனாகவும், ஆதிகாலத்தவராகவும், கலியுகத்தில் தன்னை இருண்டவனாக மாற்றும் ஹரியை நான் வணங்குகிறேன். அவரது வாயிலிருந்து பிராமணர்கள், கரங்களிலிருந்து க்ஷத்திரியர்கள், தொடைகளிலிருந்து வைஷ்யர்கள், கால்களில் இருந்து சூத்திரர்கள் தோன்றினார்—அந்த எல்லா வடிவங்களும் கொண்ட ஆதிகாலத்து ஒருவரை நான் வணங்குகிறேன். நான் நாராயணனை வணங்குகிறேன், பரமர்களுக்குள் பரமனாகவும், எல்லாவற்றையும் கடந்தவராகவும், அறிவின் இலட்சியமாகவும், வீரர்களுக்குத் தலைவனாகவும், செயற்காக கிருஷ்ணராக அவதரித்தவராகவும், படை மற்றும் கேடயம் ஏந்தியவராகவும், உயர்த்திய கரம் உடையவராகவும், அளவிட முடியாதவராகவும். இவ்வாறு நான் போற்றியபோது, அந்த தேவாதிதேவன், மகிழ்ச்சியுடன், இடிமழைபோல் ஒலிக்கும் குரலில், "ஒரு வரம் தேர்ந்தெடு" என்று சொன்னான். நான் மீண்டும் மீண்டும், அவனுடைய சுயத்துடன் ஒன்றாகக் கலந்துவிட வேண்டும் என விரும்பினேன். அப்போது அந்த நித்யமான தேவாதிதேவன், "பிராமணா, நீ இந்தக் கழிவில்லா இயல்பிற்குள் நுழை" என்று அருளினார். பிரம்மாவின் ஆயிரம் யுகம் கழிந்தபின், நீ அதிலிருந்து எழுந்து வருவாய்; அப்போது உன் பெயரும், செயலும் ஏற்படும். நீ எப்போதும் பித்ருக்களுக்கு 'நார' எனும் நீரை வழங்குவதால், உனக்கு 'நாரதன்' என்ற பெயர் கிடைக்கும். இவ்வாறு கூறியவுடன் அந்த தேவன் மறைந்து சென்றான்; பின்னர் நான் தவம் செய்து, காலம் வந்தபோது என் உடலை விட்டேன். பிரம்மாவின் உடலில் நான் லயித்தேன், மன்னனே, பிறகு அந்த நாள் தொடங்கும் போது, பத்து மகன்களுடன் மீண்டும் பிறந்தேன். அந்த அபிமானத்தில் பிறக்கும் பிரம்மாவின் நாள், எல்லா உயிரினங்களுக்கும்—தேவர்கள் முதலியவர்களுக்கும்—பிரபஞ்சம் உருவாகும், அழியும் காலமாகும்; இதில் சந்தேகம் இல்லை. இது தான் தெய்வீக நியதியின்படி இந்த உலகம் உருவான வரலாறு; இது என் இயற்கைப் பிறப்பாகும், நீ கேட்டதற்கு இவ்வாறாக விளக்கம். அதனால், நான் நாராயணனைத் தியானித்து, பரம பதவை அடைந்தேன், மன்னனே; அதுபோல், நீயும், அரசர்களில் சிறந்தவரே, விஷ்ணுவைத் தியானிக்க வேண்டும். அப்போது பூமி கேட்டாள்: "அந்த நாராயணன், பரமமான, நித்திய ஆன்மா—அவரை முழுமையான அர்ப்பணிப்புடன் வழிபட வேண்டுமா, இல்லையா? உண்மையைச் சொல்லுங்கள், ஆண்டவரே." அதற்கு ஸ்ரீ வராகன் சொன்னான்: "மத்ஸ்யா, கூர்மா, வராகா, நரசிம்மா, வாமனா, இராமா, இராமா, கிருஷ்ணா, புத்தா, கல்கி—இவை அவனுடைய பத்து அவதாரங்கள். இந்த அவதாரங்கள், உயிரினங்களை ஏந்தும் பூமியே, அவனை நேரில் காண விரும்புவோருக்கு படிக்கட்டுகளாக விளங்கும் எனக் குறிப்பிடப்படுகின்றன. அவன் பரம வடிவத்தை தேவர்கள் காண முடியாது; அவர்கள் நம்மைப் போல் வடிவங்களை ஏற்று, தங்களை வலிமைப்படுத்துகிறார்கள். பிரம்மா, ஆண்டவரின் வடிவத்தாலும், அதுபோல் ராஜஸ், தமஸ் குணங்களாலும், பிரபஞ்சத்தை நிலைநிறுத்தி, இயக்குகிறார். மலைபோல் நிற்கும் நீயே ஆண்டவரின் முதல் வடிவம்; இரண்டாவது நீர், மூன்றாவது தீயாகக் கூறப்படுகிறது. நான்காவது காற்று வடிவம், ஐந்தாவது ஆகாயம்; இவை அவனுடைய வடிவங்கள், 'க்ஷேத்திரஞ்ஞன்' எனும் ஞானம் எனது கருத்து. இவ்வாறு மூன்று வடிவங்களும், எட்டு வடிவங்களும் அவனுடையவை. இந்த உலகம் முழுவதும் நாராயணனால் ஊடுருவப்பட்டுள்ளது; இது உனக்குச் சொல்லப்பட்டது, தேவி—இன்னும் எதை அறிய விரும்புகிறாய்?" பூமி கேட்டாள்: "நாரதர் இவ்வாறு அறிவுரை வழங்கியபோது, அரசன் பிரியவ்ரதன் என்ன செய்தான்? அதை எனக்கு அருள்கூரும், பரமேஷ்டி!" அதற்கு ஸ்ரீ வராகன் சொன்னான்: "அவன் உன்னை ஏழு பாகங்களாகப் பிரித்து, தன் மகன்களுக்கு வழங்கினான்; நாரதரின் வார்த்தைகளால் ஆச்சரியமடைந்த பிரியவ்ரதன் தவம் செய்தான். பரம நாராயண வடிவமான பரம்பொருளை உச்சரித்து, ஸ்வயம்புவன் மனநிறைவுடன் உயர் முக்தியை அடைந்தான். அழகியவளே, பரமேஷ்டியின் சம்பவத்தைப் பற்றிய மற்றொரு கதையை நீ கேள்; ஒரு காலத்தில் ஒரு மன்னன், அவரை வழிபட முயன்றான். அசுவசிரா என்ற ஒரு அரசன் இருந்தான், மிக உயர்ந்த தர்மத்துடன், அசுவமேத யாகம் செய்து, பெரும் தானங்கள் வழங்கினான். யாகம் முடிந்ததும், தீர்த்தம் செய்து, பிராமணர்களால் சூழப்பட்டு அமர்ந்திருந்தான்; அப்போது, பிரகாசமான யோகி கபிலரும், யோகிகளில் முதல்வனான ஜெய்கீஷவ்யனும் அங்கு வந்தனர். அப்போது, வேகமாக எழுந்த அரசன், அரசர்களில் சிறந்தவன், பெரும் மகிழ்ச்சியுடன் அவர்களுக்கு வரவேற்பு ஏற்பாடுகளைச் செய்தான். அவர்களை மரியாதையுடன் அமர வைத்ததும், அந்த வீரியசாலி அரசன், தானாக வந்த அந்த இருவரையும், யோகத்தில் தேர்ந்த, கூர்மனதையுடையவர்களையும் கேட்டான். "முனிவர்களே, மனிதர்களில் சிறந்தவர்களே, நான் உங்களிடம் ஒரு கேள்வி கேட்க விரும்புகிறேன்: ஹரியை, பரம நாராயணனை எவ்வாறு வழிபட வேண்டும்?" என்றான். இவ்வாறு அந்த நிகழ்வுகள் அருளும், பரம்பொருளின் மகிமை வெளிப்படும்.