வராஹபுராணம்

பிரம்மரிடம், “மூன்று மகா வேதங்கள் இவைதான், பிராமணனே. அவை மூன்று தேவர்களாகவும் நினைவுகூரப்படுகின்றன. அவை 'அ' எனும் எழுத்திலிருந்து ஆரம்பிக்கின்றன; யாகங்கள், உன்னத ஜாதியில் பிறந்தவரே, அவற்றோடு தொடர்புடையவை,” என்று கூறப்பட்டது. “இதையெல்லாம் சுருக்கமாக உனக்குச் சொன்னேன், பிராமணர்களில் சிறந்தவரே. வேதங்களையும், சாஸ்திரங்களையும், எல்லாம் அறிந்த ஞானத்தையும் ஏற்று, நாரதா,” என்று அந்த தேவீ சொன்னாள். “இந்த வேதங்களின் ஏரியில் நீ நீராடு, விரதம் மேற்கொண்டவனே. இங்கு நீராடினால், உனது முந்தைய பிறவிகளை நினைவுகூர்வாய், மகனே,” என்று கூறினாள். அவ்வாறு சொன்னவுடன் அந்த கன்னிகை மறைந்துவிட்டாள், அரசனே. நான் அங்கே நீராடி, உன்னைப் பார்க்கும் ஆசையோடு இங்கு வந்தேன். அப்போது பிரியவ்ரதன், “முனிவரே, எனது முந்தைய பிறவியில் என்ன நடந்தது என்று அனைத்தையும் சொல்லுங்கள். எனக்கு மிகுந்த ஆவல் உள்ளது,” என்று கேட்டான். நாரதர் பதிலளித்தார்: “அரசனே, அந்த வேத ஏரியில் நான் நீராடி, சாவித்ரியின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், உடனே ஆயிரம் பிறவிகளை நினைத்தேன். என் முன் பிறவி கதையை கேள். அவன், அவந்தி என்னும் நகரத்தில், அந்தக் காலத்தில் நான் சரஸ்வதன் எனும் பிராமணராகவே பிறந்தேன். வேதங்களிலும், அவற்றின் அங்கங்களிலும் தேர்ந்தவன். பல சேவகர்கள் சூழ, நிறைய தானியங்களை உடையவன், அந்தக் குற்ற யுகத்தில், உன்னத ஞானத்துடன் வாழ்ந்தேன். ஒரு நாள் தனிமையில் சிந்தித்து, ‘இதையெல்லாம் என்ன செய்வேன்?’ என்று எண்ணி, எல்லாவற்றையும் என் மகன்களுக்கு விட்டுவிட்டு, துறவறம் மேற்கொள்வதற்காக விரைவாக சரஸ்வதா ஏரிக்குச் சென்றேன். அங்கு, கேசவனை யாகங்களால் வணங்கி, பித்ருக்களுக்கு, தேவர்களுக்கு, மற்ற உயிர்களுக்கு ஸ்ராத்தம் செய்து வழிபட்டேன். பின்னர், மனதை தவத்தில் நிலைநிறுத்தி, புஷ்கரமாக அறியப்படும் அந்த சரஸ்வதா ஏரிக்குச் சென்றேன். அங்கே, நாராயண மந்திரத்தைச் சொல்லி, ஆதிகாலத்திலிருந்து இருக்கும் புண்ணியமான விஷ்ணுவை பக்தியுடன் வழிபட்டேன். அரசனே, அந்த பரம ப்ரஹ்மத்தை அடையச் செய்யும் உன்னத ஸ்தோத்ரத்தை உச்சரித்ததனால், பகவான் என்மீது திருப்தியடைந்து நேரில் தோன்றினார். பிரியவ்ரதன் கேட்டான்: “அந்த பரம ஸ்தோத்ரம் எது? அதை நான் கேட்க விரும்புகிறேன், தேவர்ஷி. தயவுசெய்து, உன் புனிதமான மனதோடு அதை எனக்குச் சொல்.” நாரதர் கூறினார்: “நான் எப்போதும் பரம்பொருளான, அமரர்களுக்கே அமரனான, ஆதிகாலத்து, எல்லாவற்றையும் கடந்த, எல்லா சக்திகளும் உடைய, நித்தியனான, ஆதாரமான, உன்னத விஷ்ணுவை வணங்குகிறேன். ஹரியை, ஆதிபுருஷனை, ஒப்பற்றவரை, எல்லாவற்றையும் கடந்தவரை, தீவிரமான பிரகாசம் உடையவரை, ஆழ்ந்த ஞானிகளுக்குள் முதல்வனை வணங்குகிறேன். நான் பரமன், பரமர்களில் பரமன், தூயதான இடம், விசாலமானவன், எல்லாவற்றையும் கடந்தவன், ஆதிபுருஷன் ஆகிய நாராயணனை தூய மனதுடன் போற்றுகிறேன். முன்னொரு காலத்தில், இந்த உலகம் வெறுமையாக இருந்தபோது, அவன் அதை உருவாக்கினான்; பிறகு, ஆதிபுருஷனாக நிலைபெற்றான். மக்களிடையே புகழ்பெற்ற அந்த தூய ஆதிநாராயணன் எனக்கு அடைக்கலமாக இருப்பாராக. நான் எப்போதும் பரம்பொருளான, எல்லா ரூபங்களும் உடைய, ஆதிகாலத்து, ஞானிகளுக்குள் முதல்வன், பொறுமையில் நிலைத்திருப்பவன், அமைதியின் தரணி, பூமியின் அதிபதி, எப்போதும் மங்களகரமான, மகா புகழுடைய விஷ்ணுவை போற்றுகிறேன். நான் அமரனான, பரம்பொருளான, ஆயிரம் தலைகளும், முடிவில்லா கால்களும், பல கரங்களும் உடைய, நிலா, சூரியன் ஆகிய கண்களாகவும், நாசமில்லாதவராகவும், பாற்கடலில் உறங்குபவராகவும் இருக்கும் நாராயணனை போற்றுகிறேன். மூன்று வேதங்களாலும் அறியப்படுபவரை, மூன்று, ஒன்பது, ஒன்றாகும் ரூபங்களை உடையவரை, மூவகை தூய்மையில் உறைவவரை, மூவகை அக்னியாகவும், மூவகை தத்துவங்களின் இலக்காகவும், மூன்று யுகங்களின் ஆண்டவராகவும், மூன்று கண்கள் உடையவராகவும், அளவிட முடியாதவராகவும் இருக்கும் நாராயணனை வணங்குகிறேன். கிருத யுகத்தில் வெண்மையானவன்; திரேதா யுகத்தில் சிவந்த உடலை உடையவன்; த்வாபர யுகத்தில் தூயவன், பழமைவாய்ந்தவன்; கலியில், தன் சுயம் கருப்பாக மாறும் ஹரியை வணங்குகிறேன். அவன் தன் வாயிலிருந்து பிராமணர்களை, கரங்களிலிருந்து க்ஷத்திரியர்களை, தொடைகளிலிருந்து வைஷ்யர்களை, கால்களில் இருந்து சுத்ரர்களை உருவாக்கினான். அந்த எல்லாரூபம் உடைய ஆதிபுருஷனை வணங்குகிறேன். பரமனுக்கும் மேலான பரம்பொருளான, எல்லாவற்றையும் கடந்த, அறிவின் இலக்கான, வீரர்களின் ஆண்டவனான, கரிய காலத்தில் கிருஷ்ணராக அவதரித்து, களப்பாயும் கவசமும் ஏந்திய, உயர்ந்த கரங்களும் உடைய, அளவிட முடியாத நாராயணனை வணங்குகிறேன். இவ்வாறு நான் போற்றியபோது, தேவர்களில் சிறந்தவர் மகிழ்ச்சி கொண்டு, இடிமழை போன்ற குரலில், “ஒரு வரம் தேர்ந்தெடு,” என்று சொன்னார். நான் மீண்டும் மீண்டும், அவருடைய சொரூபத்திலேயே லயிக்க விரும்பினேன். அப்போது, அந்த நித்யனான தேவர்களின் ஆண்டவன், “பிராமணனே, இந்தக் குறையாத சுபாவத்திற்குள் நீ புகுந்து விடு,” என்று சொன்னான். பிரம்மாவின் ஆயிரம் யுகங்கள் கடந்த பிறகு, நீ அதிலிருந்து எழுந்து வருவாய்; உனது பெயரும், உன்னுடைய பணி பற்றியும் அவ்வாறு வழங்கப்படும். நீ எப்போதும் பித்ருக்களுக்கு ‘நார’ எனும் நீரை அர்ப்பணிப்பதால், உன் பெயர் நாரதன் என்று அழைக்கப்படும். இவ்வாறு கூறி, அந்த இறைவன் உடனே மறைந்துவிட்டார்; பின்னர், தவத்தால், என் உடலை தக்க காலத்தில் விட்டேன். பிரம்மாவின் உடலுக்குள் லயித்து, அரசனே, பத்து மகன்களுடன் பிறகு பிறந்தேன், அந்த பிரபஞ்சத்தின் படைப்பின் ஆரம்பத்தில். அந்த பிரம்மாவின் ஒரு நாள் என்பது, எல்லா உயிர்களுக்கும், தேவர்களுக்கும், பிறருக்கும் படைப்பு மற்றும் லயிப்பு காலமாகும்; இதில் ஐயம் இல்லை. இது தெய்வீக விதியால் இந்த உலகத்தின் படைப்பாகும்; இது என் இயல்பான பிறவியாகும், நீ கேட்டதைப்பற்றி, அரசனே. எனவே, நாராயணனை தியானம் செய்து, நான் உன்னத நிலையை அடைந்தேன், அரசனே; நீயும், அரசர்களில் சிறந்தவனே, விஷ்ணுவை முழுமையாகத் துதிப்பாயாக. பூமி தேவியும் கேட்டாள்: “அந்த நாராயணன், பரமாத்மா, நித்யனான ஆன்மா—அவரை முழுமையுடன் வழிபட வேண்டுமா, வேண்டாமா, உண்மையைக் கூறுங்கள், பிரபுவே?” அதற்கு ஸ்ரீ வராஹன் பதிலளித்தார்: “மத்ஸ்யா, கூர்மா, வராஹா, நரசிம்மா, வாமனா, இராமா, இராமா, கிருஷ்ணா, புத்தா, கல்கி—இவை அவனது பத்து ரூபங்கள். இந்த அவதாரங்கள், உயிர்கள் அவரை காண விரும்பும் போது, ஒளிப்படிகட்டையாக விளங்கும் படிகள் என விவரிக்கப்படுகின்றன. அவரது பரம சொரூபத்தை தேவர்களே காணமுடியாது; அவர்கள் நம்மைப் போல் ரூபங்களை ஏற்று, சக்தியைப் பெறுகின்றனர். பிரம்மா, ஆண்டவரின் ரூபத்தாலும், ராஜஸ், தமஸ் ஆகிய குணங்களாலும், இந்த பிரபஞ்சத்தை உருவாக்கி இயக்குகிறார். நீயே, மலைதாங்குபவளே, ஆண்டவரின் முதல் ரூபம்; இரண்டாவது நீர், மூன்றாவது அக்கினி எனக் கூறப்படுகிறது. நான்காவது வாயு, ஐந்தாவது ஆகாயம்; இவை அவருடைய ரூபங்கள்; ‘க்ஷேத்திரஞ்ஞன்’ எனும் அறிவும் என் கருத்து. இவ்வாறு, மூன்று ரூபங்களும், இந்த எட்டு ரூபங்களும் அவருடையவை.” இவ்வாறு அந்த பரம்பொருளின் மகிமையும், நாரதரின் முன் பிறவியும், அவரால் பெற்ற அருள் வரங்களும், பூமி கேட்ட கேள்விக்கும் வராஹரின் பதிலும், ஒரு புனிதமான தொடர் கதையாக நிகழ்ந்தது.