வராஹபுராணம்

ஒரு காலத்தில், உலகத்தின் மீதான கருணையை கொண்ட பரமபிதா நாராயணனை, மனிதர்களில் சிறந்த நரனை மற்றும் சரஸ்வதி தேவியை வணங்கிய பிறகு, இந்த அழகான வராஹ புராணத்தின் தொடக்கம் ஆகிறது. அந்த வராஹனுக்கு வணக்கம், அவர் விளையாடி பூமியை எடுக்கின்றார்; அவரது கால் அண்டை மெரு மலைக்கு அடிக்கொடுத்தால், அது ஒலிக்கிறது. அவர், தனது துருத்தி மூலமாக பூமியை எடுத்து, அதை மலைகள் மற்றும் ஆறுகளால் சூழ்ந்த ஒரு மண் பந்து போல உயர்த்தினார். அவர் பரந்த வடிவம் கொண்டவர், கம்சன், முரா, நரகா மற்றும் பத்து தலைவனான ராவணனை அழிக்கும் சக்தி கொண்டவர், அவர் க்ருஷ்ணன், விஷ்ணு, தேவன், வராஹன் — என் எதிரிகளை அகற்றவும். உலகின் அலைகளில் உள்ள பயங்கரமான மூர்க்கங்களை, முதுமை மற்றும் நோய்களை தடுக்க, பக்தர்களை காப்பாற்றும் படி, அவர் கப்பலாக இருக்கிறார். அவர் முறைபடுத்திய முறைப்படி, எங்கள் மனம் உறுதியாக இருக்கும்போது, அவர் எங்களை காப்பாற்றுகிறார். பூமியின் ராஜா, எதிரிகளை வெற்றிகரமாக அடக்கியவர், பாவம் இல்லாமல் மோக்ஷம் அடைய வேண்டும். ஒரு காலத்தில், விஷ்ணு வராஹமாக உருப்பெற்ற போது, பூமி, தனது பக்தியால், பரமபிதாவை கேள்வி கேட்டாள். "ஓ ஆண்டவா, ஒவ்வொரு யுகத்திலும், நீங்கள் என்னை காப்பாற்றுகிறீர்கள்; ஆனால் உங்கள் உண்மையான வடிவம் மற்றும் உங்களின் தோற்றத்தை நான் அறியவில்லை." அப்போது பூமி நினைவுகூர்ந்தாள், "வேதங்கள் இழக்கப்பட்ட போது, நீங்கள் மீன் ஆகி, ஆழத்தில் சென்று அவற்றைப் பெறினீர்கள். மீண்டும், தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்கள் கடலை உருளும் போது, நீங்கள் குருவி ஆகி, மந்தர மலைக்கு ஆதரவு அளித்தீர்கள். மீண்டும், வராஹமாக, நீங்கள் என்னை எடுத்து, நான் பெரும் கடலில் மூழ்கிய போது, ஒரு துருத்தியால் என்னை உயர்த்தினீர்கள்." "ஒரு வேளை, ஹிரண்யகசிபு, பெற்ற ஆசையால் பெருமைபடும் போது, பூமியை அச்சுறுத்தினான்; நீங்கள் அவரை அடித்தீர்கள்; மேலும், வாமனராக நீங்கள் பாலியை கட்டுக்கோப்பில் வைத்தீர்கள். மீண்டும், ராமராக, ஜமதக்னியின் மகனாக, நீங்கள் பூமியை க்ஷத்ரியர்களால் விலக்கினீர்கள். ராவணனை நீங்கள் அழித்தீர்கள்; ஆனால், உங்கள் செயல்களைப் பற்றிய நான் எதையும் அறியவில்லை." "என்னை உயர்த்திய பிறகு, நீங்கள் உலகத்தை எப்படி உருவாக்குகிறீர்கள்? யார் அதை பராமரிக்கிறார்கள்? எப்படி உருவாக்கம் தொடங்குகிறது, முடிகிறது? யுகங்களின் கணக்கீடு என்ன, மற்றும் கதிரியுகத்தில் உள்ள எண்ணிக்கை என்ன? யுகங்களில் உள்ள வேறுபாடுகள் என்ன, ஒவ்வொன்றிலும் நிலை என்ன?" இந்த கேள்விகளை கேட்டபோது, பரமபிதா வராஹா சிரித்தார். அவர் சிரித்தபோது, பூமி அவரது வயிற்றில் உலகத்தைப் பார்த்தாள். அவர் அந்த வயிற்றில் சந்திரன், சூரியன், கிரகங்கள் மற்றும் ஏழு உலகங்களைப் பார்த்தாள், எல்லாம் தங்களது கடமைகளை நிறைவேற்றிக் கொண்டிருந்தன. இதைக் காணும்போது, பூமி trembled in every limb. பெரிய ஆன்மா தனது வாயை திறந்த போது, பூமி, ஒவ்வொரு பகுதியிலும் தூய்மையாக, அவரைப் பார்த்தாள்; பின்னர், நான்கு கைகளுடன், அவர் பெரிய கடலில் உறங்கியபோது, பூமி அதை கண்டு, கையுகள் ஒன்றாக சேர்த்து, படைப்பாளிக்கு ஒரு உபதேசம் கூறினாள். "ஓ லோசு கண்கள் கொண்டவரே, உங்களுக்கு வணக்கம்; மஞ்சள் உடையில் உட்கார்ந்தவரே, உங்களுக்கு வணக்கம்; தேவர்களின் எதிரிகளை அழிக்கும் உங்களுக்கு வணக்கம், உன்னுடைய மகா ஆன்மாவே. நீங்கள் ஷேஷாவின் படுக்கையில் உறங்கும் போது, உங்கள் மார்பில் ஒளி வெளிப்படுகிறது; எல்லா தேவர்களின் ஆண்டவரே, உங்களுக்கு வணக்கம்; நீங்கள் மோக்ஷத்தை அளிக்கும் ஆண்டவரே, உங்களுக்கு வணக்கம்." "நீங்கள் வில்லும், வாள் மற்றும் சக்கரத்தையும் கையில் வைத்துள்ளவரே; பிறப்பும் மரணமும் இல்லாதவரே; உங்களுக்கு வணக்கம், உங்கள் நாவிலிருந்து எழும் பெரிய லோசில் பிறந்தவரே. உங்கள் உதடுகள் முத்துகளுக்குப் போல சிவப்பு; உங்கள் கைகள் மென்மையான இலைகளுக்குப் போல பிரகாசிக்கின்றன; நான் உங்களிடம் காத்திருக்கிறேன், நான் மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கிறேன் — எனைக் காப்பாற்றுங்கள், ஓ ஆண்டவா, பெண்கள் மற்றும் பாம்புகளின் துன்பத்திலிருந்து." "உங்கள் வராஹ வடிவத்தைப் பார்த்து, ஓ ஜனார்தன, முழு நீலமாக, நான் மீண்டும் பயந்தேன்; உலகம் உங்கள் உடலால் சூழப்பட்டு உள்ளது; இப்போது, ஓ ஆண்டவா, எனக்கு கருணை காட்டு மற்றும் பெரிய பயத்திலிருந்து என்னைக் காப்பாற்று." "கேசவா என் கால்களைப் பாதுகாக்க, நாராயணா என் கால், மாதவா என் இடுப்பு, கோவிந்தா என் ரகசிய பகுதிகளைப் பாதுகாக்கட்டும். விஷ்ணு என் நாவலைப் பாதுகாக்க, மாதுசூதனா என் வயிற்றை, திரிவிக்ரமா என் மண்டலங்களை, வாமனா என் இதயத்தைப் பாதுகாக்கட்டும். ஸ்ரீதரா என் கழுத்தை, ஹிரிஷிகேசா என் வாயை, பட்மநாபா என் கண்களை, தாமோதரா என் தலைவனைப் பாதுகாக்கட்டும்." இந்த முறையில், ஹரியைப் பாதுகாப்பு வேண்டி பிரார்த்தனை செய்த பிறகு, பூமி "வணக்கம், ஓ ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட விஷ்ணு" என்று கூறி அமைதியாக இருந்தாள். பூமியின் பக்தியால் மகிழ்ந்த ஹரி, தனது மாயையை வெளிப்படுத்தி, வராஹ வடிவில் அங்கு நிலவினார். "ஓ அழகான இடுப்புடையவனே, என்னுடைய கேள்வி என்ன?" என்றார். "இந்த கேள்வி மிகவும் அரியதாகும்; நான் உனக்கு புராணத்தின் பொருளைப் சொல்லுகிறேன், அனைத்து வேதங்களில் இருந்து எடுத்தது." "புராணங்களில், இந்த வசனம் அனைத்திற்கும் பொதுவானது; இதை நிச்சயித்த பிறகு, ஓ பூமியே, மீண்டும் முழுவதும் கேளுங்கள். உருவாக்கம், அழிவு, குலங்கள், மனுவின் காலங்கள் மற்றும் அரசியல் வரலாறுகள் — இந்த ஐந்து பண்புகள் ஒரு புராணத்தை வரையறுக்கின்றன." "முதலில், நான் பெரிய வானம்; பின்னர், என்னிலிருந்து, நுண்மையான கூறு உருவானது — விழிப்புணர்வு ஒரு தனி அலகாக உருவானது; அந்த விழிப்புணர்வு, சத்த்வ, ரஜஸ் மற்றும் தாமஸ் மூன்று வகைகளால் பிரிக்கப்பட்டு, தனித்தனி கூறுகளின் வடிவங்களை எடுத்தது. அந்த மூன்றில், நான் 'மஹத்' என்ற இருட்டு; இது அனைத்தையும் அறிந்தவர்கள் முதன்மையாகக் கூறுவார்கள்; அதிலிருந்து, நிலத்தைப் பார்ப்பவன் உருவானது, அதிலிருந்து, புத்தி பிறந்தது." "அவைகளில், கேட்கும் மற்றும் பிற காரணங்கள் உருவானது; பின்னர், உலகிற்கான உணர்வுகளின் சங்கிலி நிறுவப்பட்டது; அந்த கூறுகள் மூலம், நான் என் சொந்தமாக உடலின் வடிவத்தை உருவாக்கினேன். காலம், ஒலிகள் மற்றும் இடம் இருந்தது; அதிலிருந்து காற்று, பிறகு ஒளி; அதிலிருந்து நீர், பின்னர், ஓ தேவியே, நீங்கள் உயிர்களை ஏற்றுக்கொள்வதற்காக எனது மூலம் உருவாக்கப்பட்டீர்கள்." "பூமியில், நீரில் போல, புழு, பின்னர் ஒரு குழாய், பின்னர் ஒரு முட்டை தோன்றியது; அது உருவாகி, உடைந்த பிறகு, நான் அங்கு நீரில் உள்ளேன், எனது உருவத்தில் தோன்றினேன். நீரை உருவாக்கிய பிறகு, நான் அங்கு இருந்தேன்; எனவே, எனது பெயர் நாராயணா; நான் நீரில் வசிக்கிறேன்; ஒவ்வொரு யுகத்திலும், நான் அங்குள்ளே திரும்புகிறேன், மற்றும் என் நாவிலிருந்து, முதலில் போல, நான் உறங்கும் போது ஒருவர் எழுகிறான்." "ஓ தேவியே, நான் இவ்வாறு இருந்தபோது, என் நாவிலிருந்து லோகேசன் உருவானான்; நான் அவருக்கு கூறினேன், 'உயிர்களை உருவாக்கு, ஓ அறிவாளியே.'" இந்த வகையில், வராஹ புராணத்தின் ஆரம்பம், உலகத்தின் படைப்பின் மையமாகும்.