वराहपुराणम्

एतत्ते कथितं सर्वं मया विस्तरतो मुने

दक्षिणस्य च विप्रर्षे तथा शृंगेश्वरस्य च

व्युष्टिः क्षेत्रस्य महती तीर्थानां च समुद्भवः

इति श्रीवराहपुराणे गोकर्णशृंगेश्वरादीनां माहात्म्यं नाम षोडशाधिकद्विशततमोऽध्यायः

; अथ धरणीवराहसंवादफलश्रुतिवर्णनम् उक्तं भगवता सर्वं यथावत्परमेष्ठिना

भगवद्विश्वरूपस्य स्थाणोरप्रतिमौजसः

यथा शरीरं शृङ्गं च पुण्यक्षेत्रे प्रतिष्ठितम्

तन्मे ब्रूहि महाभाग यथातत्त्वं जगत्पते पुलस्त्यो वक्ष्यते शेषं यदतोऽन्यन्महामुने

सर्वेषामेव तीर्थानामेषां फलविनिश्चयम्

पुत्रो मे मत्समः सम्यग्वेदवेदांगतत्त्ववित्

यशस्वी कीर्त्तिमान्भूत्वा वन्द्यते प्रेत्य चेह च

मंगल्यं च शिवं चैव धर्मकामार्थसाधकम्

धन्यं यशस्यं पापघ्नं स्वस्तिकृच्छान्तिकारकम्

कीर्तयित्वा व्रजेत्स्वर्गं कल्यमुत्थाय मानवः इत्युक्त्वा भगवान्देवः परमेष्ठी प्रजापतिः ।। 217.

सनत्कुमारं सन्दिश्य विरराम महायशाः

वराहभूमिसंवादं सारमुद्धृत्य सत्तमाः

सर्वपापविनिर्मुक्तः स याति परमां गतिम्

प्रयागे ब्रह्मतीर्थे च तीर्थे चामरकण्टके

कपिलां द्विजमुख्याय सम्यग्दत्त्वा तु यत्फलम्

श्रुत्वाऽस्यैव दशाध्यायं शुचिर्भूत्वा समाहितः

यः पुनः सततं शृण्वन्नैरन्तर्येण बुद्धिमान्

सर्वयज्ञेषु यत्पुण्यं सर्वदानेषु यत्फलम्

तत्प्राप्नोति न सन्देहो वराहवचनं यथा

अपुत्रस्य भवेत्पुत्रः सपौत्रस्य सुपौत्रकः 217.

तस्य नारायणो देवः सन्तुष्टः स्याद्धि सर्वदा

श्रुत्वा तु पूजयेच्छास्त्रं यथा विष्णुं सनातनम्

यथाशक्ति नृपो ग्रामैः पूजयेच्च वसुन्धरे

सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुसायुज्यमाप्नुयात्

अथ पुराणपठनादिविषयानुक्रमणिकाध्यायः वीरेश्वरेण सह माधवभद्रनाम्ना काश्यां वराहकथितं लिखितं पुराणम्