वराहपुराणम्

स्नानस्य तद्दशगुणं भवेदत्र न संशयः

तदक्षयं भवेद्दातुर्दानपुण्यफलं महत्

वरिष्ठं क्षेत्रमेतस्मान्नान्यदेव हि विद्यते

यत्र यत्र मया देवाश्चरता मृगरूपिणा

तत्र तत्राभवत्सर्वं पुण्यक्षेत्रं च सर्वशः 215.

गोकर्णेश्वर इत्येतत्पृथिव्यां ख्यातिमेष्यति

अदृश्य एव विबुधैः प्रययावुत्तरां दिशम्

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे भगवद्गोकर्णेश्वरमाहात्म्ये जलेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम पंचदशाधिकद्विशततमोऽध्यायः

; अथ गोकर्णशृंगेश्वरादिमाहात्म्यम् तस्मात्स्थानादपक्रान्ते त्र्यम्बके मृगरूपिणि

त्रिधाविभक्तं तच्छृङ्गं पृथक्पृथगवस्थितम्

स्थापितं देवि नीत्वा वै शृंगाग्रं वज्रपाणिना

देवैर्देवर्षिभिश्चैव सिद्धैर्ब्रह्मर्षिभिस्तथा

विष्णुना देवतीर्थेन तन्मूलं स्थापितं ततः

thumb|Gokarna Atmalinga तत्र तत्रैव भगवांस्तस्मिन्शृंगे त्रिधा स्थिते

शतं तेन तु भागानामात्मनो निहितं मृगे

मार्गेण तच्छरीरेण निर्ययौ भगवान्विभुः

शतसंख्या स्मृता व्युष्टिस्तस्मिञ्छैलेश्वरे विभोः

ततः सुरासुरगुरुर्देवं भूतमहेश्वरम् 216.

देवदानवगन्धर्वाः सिद्धयक्षमहोरगाः

तीर्थयात्रां पुरस्कृत्य प्रादक्षिण्यं च चक्रतुः

यथास्थानानि ते तस्मान्निवृत्ताश्च सुरादयः

पौलस्त्यो रावणो नाम भ्रातृभिः सह राक्षसैः

शुश्रूषया च परया गोकर्णेश्वरमव्ययम्

तदा त्रैलोक्यविजयं वरं वव्रे स राक्षसः

अवाप्य च दशग्रीवस्तदिष्टं परमेश्वरात्

त्रैलोक्यं स विनिर्जित्य शक्रं च त्रिदशाधिपम्

शृंगाग्रं यत्पुरा नीत्वा स्थापितं वज्रपाणिना

तद्यावद्रावणः स्थाप्य मुहूर्त्तमुदधेस्तटे 216.

न शशाक यदा रक्षस्तदुत्पाटयितुं बलात्