वराहपुराणम्

देव्याः शिखरवासिन्या ज्ञेयं पूर्वोत्तरेण वै

तीर्थं ब्रह्मोदयं नाम पुण्यं पापप्रणाशनम्

मृत्युलोकं न पश्येत्स कृच्छ्रेषु च न सीदति

तत्र स्नात्वा भवेत्तोये रूपवानुत्तमद्युतिः

तत्र सन्ध्यामुपास्याथ द्विजो मुच्येत किल्विषात्

अहोरात्रं वसेद्यस्तु रुद्रजापो द्विजः शुचिः 215.

तारितं च कुलं तेन सर्वं भवति साधुना

यत्र यत्र च वाग्मत्यां स्नाति वै मानवोत्तमः

तिर्यग्योनिं न गच्छेत्तु समृद्धे जायते कुले

धीमान्गच्छेत्तु विधिना कामक्रोधविवर्जितः

स्नानस्य तद्दशगुणं भवेदत्र न संशयः

तदक्षयं भवेद्दातुर्दानपुण्यफलं महत्

वरिष्ठं क्षेत्रमेतस्मान्नान्यदेव हि विद्यते

यत्र यत्र मया देवाश्चरता मृगरूपिणा

तत्र तत्राभवत्सर्वं पुण्यक्षेत्रं च सर्वशः 215.

गोकर्णेश्वर इत्येतत्पृथिव्यां ख्यातिमेष्यति

अदृश्य एव विबुधैः प्रययावुत्तरां दिशम्

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे भगवद्गोकर्णेश्वरमाहात्म्ये जलेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम पंचदशाधिकद्विशततमोऽध्यायः

; अथ गोकर्णशृंगेश्वरादिमाहात्म्यम् तस्मात्स्थानादपक्रान्ते त्र्यम्बके मृगरूपिणि

त्रिधाविभक्तं तच्छृङ्गं पृथक्पृथगवस्थितम्

स्थापितं देवि नीत्वा वै शृंगाग्रं वज्रपाणिना

देवैर्देवर्षिभिश्चैव सिद्धैर्ब्रह्मर्षिभिस्तथा

विष्णुना देवतीर्थेन तन्मूलं स्थापितं ततः

thumb|Gokarna Atmalinga तत्र तत्रैव भगवांस्तस्मिन्शृंगे त्रिधा स्थिते

शतं तेन तु भागानामात्मनो निहितं मृगे

मार्गेण तच्छरीरेण निर्ययौ भगवान्विभुः

शतसंख्या स्मृता व्युष्टिस्तस्मिञ्छैलेश्वरे विभोः

ततः सुरासुरगुरुर्देवं भूतमहेश्वरम् 216.

देवदानवगन्धर्वाः सिद्धयक्षमहोरगाः