वराहपुराणम्

भिन्नेन्द्रनीलविमलैर्धौतैः प्रस्रवणाम्बुभिः

शक्रचापनिभै रम्यैः कुबेरभवनद्युतौ

क्रीडद्भिर्देवमिथुनेर्नृत्यद्भिश्चाप्सरोगणैः 213.

कल्हारकुसुमोपेते हंससारससेविते

गजयूथानुकीर्णाभिर्जुष्टाभिर्मृगपक्षिभिः

किन्नरोद्गीतकुहरे परपुष्टनिनादिते

धारापातैश्च तोयानां विस्फुलिङ्गैः सहस्रशः

सर्वर्तुकवनोद्याने पुष्पाकरसुशोभिते

तस्मिन्गिरिवरे रम्ये सेवितव्ये सुशोभने

वरदस्तत्र भगवान्स्थाणुर्नाम महेश्वरः

भक्तानुकम्पी स श्रीमान्गिरीन्द्रसुतया सह

विमानयायिनः सर्वे तं देवमजमव्ययम्

अन्ये देवनिकायाश्च सेवितुं प्रपतन्ति तम् 213.

आरिराधयिषुः शर्वं तपस्तेपे सुदारुणम्

ऊर्ध्वबाहुर्निरालम्बस्तोयाऽनिलहुताशनैः

जपपुष्पोपहारैश्च कालेकाले मुनिः सदा

उग्रेण तपसात्मानं योजयामास सुव्रतः

क्षामोऽभूत्कृष्णवर्णश्च ततः प्रीतश्च शङ्करः

अदृश्यं पश्य मे रूपं वत्स प्रीतोऽस्मि ते मुने

सहस्रसूर्यकिरणं ज्वालामालिनमूर्जितम्

जटाजूटतटाश्लिष्टं चन्द्रालंकृतशेखरम्

प्रादेशमात्रं रुचिरं शतशीर्षं शतोदरम् 213.

अणीयसामणीयांसं बृहतां तु बृहत्तरम्

दृष्ट्वा देवं महादेवं हृष्टरोमा महातपाः

प्राञ्जलिः प्रणतो भूत्वाऽगृणाद्ब्रह्म सनातनम्

जगद्भोक्त्रे त्रिनेत्राय शंकराय शिवाय च

नीलकण्ठाय भीमाय भूतभव्यभवाय च

गणानां पतये स्रष्ट्रे संक्षेप्त्रे भीषणाय च

प्रेतावासनिवासाय रुद्राय वरदाय च