वराहपुराणम्

त्रिधा यस्तु नरः स्नायात्सर्वपापैः प्रमुच्यते

कार्त्तिकेऽमलपक्षे तु स्मृता ह्येकादशी तिथिः

या सा विष्णोः परा मूर्त्तिरव्यक्तानेकरूपिणी 211.

ये उपोष्यन्ति विधिवन्नारायणपरायणाः

एकादशीं समाश्रित्य पुरा पृष्टो महेश्वरः

धरण्युवाच ब्रह्मस्वहरणे युक्ता तथा ब्राह्मणघातकाः

गुरुद्रोहरता देव मित्रद्रोहरतास्तथा

परद्रव्यापहरणे संसक्ताश्च सुरेश्वर

दाम्भिका भिन्नमर्यादा नायमस्तीति वादिनः

एतैश्चान्यैश्च पापैश्च संसक्ता ये नरा विभो

श्रीवराह उवाच रहस्यं ते प्रवक्ष्यामि लोकानां हितकाम्यया

महापातकयुक्ता ये नराः सुकृतवर्जिताः

या सा विष्णोः परा शक्तिरव्यक्तानेकरूपिणी 211.

तामुपोष्य नरा भद्रे महापापरताश्च ये

उपायोऽतःपरो नान्यो विद्यते हि वसुन्धरे

यथा शुक्ला तथा कृष्णा ह्युपोष्या सा प्रयत्नतः

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन कर्त्तव्या द्वादशी सदा

मनसा वचसा चैव कर्मणा समुपार्जितम्

दहन्तीह पुराणानि भूयोभूयो वरानने

यदीच्छथ नरा गन्तुं तद्विष्णोः परमं पदम्

ऊर्ध्वबाहुर्विरौम्येष प्रलापं मे शृणुष्व तम्

न शंखेन पिबेत्तोयं न हन्यान्मत्स्यसूकरौ

स ब्रह्महा सुरापश्च स स्तेयी गुरुतल्पगः 211.

किं तेन न कृतं पापं दुर्वृत्तेनात्मघातिना

एकादशीं च यः शुक्लामसमर्थं उपोषितुम्

एकभक्तेन दानेन कर्त्तव्यं द्वादशीव्रतम्

महापातकभागी स्यात्सुगतिं नाप्नुयात्क्वचित्

एका सा द्वादशी पुण्या उपोष्या सा प्रबोधिनी

प्राप्नोति सकलं चैतद्द्वादशद्वादशीफलम्