वराहपुराणम्

प्राणायामैश्च निर्गृह्य त्वधः सन्धारणानि च

निराशः सर्वतस्तिष्ठेदिष्टार्थेषु न लोलुपः

श्रद्दधानो जितक्रोधः परद्रव्यविवर्जकः

गुरुशुश्रूषया युक्तस्त्वहिंसानिरतश्च यः

प्रशस्तानि च यः कुर्यादप्रशस्तानि वर्जयेत्

योऽभिगच्छति तीर्थानि विशुद्धेनान्तरात्मना

उत्थाय ब्राह्मणं गच्छेन्नरो भक्त्या समन्वितः 210.

नारद उवाच उपपन्नं च युक्तं च तत्त्वया समुदाहृतम्

विविधैः कारणोपायैः सम्यक्तत्त्वार्थदर्शितैः

ततोऽप्यल्पतरश्चेत्स्यादुपायो योगवित्तम

दुष्करं पूर्वमुक्तं हि योगधर्मस्य साधनम्

अल्पोपायकरं चैव सुखोपायं च सर्वशः

आत्मायत्ताश्च ये नित्यं न च विस्तारविस्तरः

कर्मणामशुभानां च विविधोत्पत्तिजन्मनाम्

यम उवाच तदहं भावयिष्यामि नमस्कृत्य स्वयम्भुवम्

लोकानां श्रेयसोऽर्थं तु पापानां तु विनाशनम्

कैवल्यमभिसम्पन्ने श्रद्दधानो भवेन्नरः 210.

प्राप्नुयादीप्सितान्कामान्पापैर्मुक्तो यथासुखम्

यस्तु कारयते रूपं शिशुमारं प्रजापतिम्

यदा तस्य शरीरस्थं सोमं पश्येत्समाहितः

ललाटे तूत्थितं दृष्ट्वा मुच्यते च स पातकैः

मनसा कर्मणा वाचा यत्किंचित्कलुषं कृतम्

वाङ्मनोभिः कृतानां तु पापानां विप्रमोक्षणम्

तदा स दुष्कृतान्सर्वान्विनाशयति मानवः

ध्यायेत ह्यक्षयं यस्तु स पापेभ्यः प्रमुच्यते

सौम्यरूपो यदा चन्द्रः कुरुते च प्रदक्षिणाम्

तदा निर्मलतां याति चन्द्रमाः शारदो यथा 210.

जघनस्थं शुचिर्दृष्ट्वा नरश्चन्द्रमसं मुने

आर्द्रस्थमार्द्रकर्मा तु ध्यात्वा चाष्टशताक्षरम्