वराहपुराणम्

सा चाप शुभकर्माणि पतिभक्ता पतिव्रता

सोऽपि राजा महाभागः सर्वभूतहिते रतः 208.

य इमां पृथिवीं सर्वां धर्मेण परिपालयन्

ववर्ष सततं देवस्तस्य राष्ट्रे महाद्युतेः

न कश्चिद् दृश्यते मर्त्यो रुजार्त्तो दुःखितोऽपि वा

उवाच राज्ञी विप्रेन्द्र विनयात्प्रश्रितं वचः

राज्ञ्युवाच यदस्ति द्रविणं किंचित्पृथिव्यां यद्गृहे च ते

विनियुक्तं तु तत्सर्वं सान्निध्यं तु तथा त्वया

नास्ति तन्नियमः कश्चित्पुष्पमूल्यं च नास्ति नः

न चैव वार्षिकः कश्चिद्विद्यते भाजनस्य च

यत्कर्तव्यं मया वापि तन्मे ब्रूहि नराधिप

राजोवाच न च पश्याम्यहं देवि तव चैव जनस्य च ।। 208.

तद्ब्रवीमि यथाशक्त्या यदि मे मन्यसे प्रिये

कुद्दालेन हि काष्ठेन क्षेत्रं वै कुर्महे प्रिये

एवमुक्ता ततो राज्ञी राजानमिदमब्रवीत्

देव्युवाच अश्वानां च गजानां च सैरिभानां तथैव च

उष्ट्राणां महिषाणां च खराणां च महायशाः

राजोवाच सर्वकर्माणि कुर्वन्ति ये भृत्या मे वरानने

बलीवर्दाः खरा अश्वा गजा उष्ट्रा ह्यनेकशः

आयसं त्रापुषं ताम्रं राजतं कांचनं तथा

ननु पश्याम्यहं देवि किंचिद्धैमं न चायसम्

एवमुक्ता महादेवी तेन राज्ञा सुशोभना 208.

गच्छ राजन्यथाकाममनुयास्यामि पृष्ठतः

ततो राजा च देवी च क्षेत्रं मृगयतस्तदा

इदं भद्रं मम क्षेत्रमास्स्वात्र वरवर्णिनि

अहं छिनद्मि वै देवि त्वमेताञ्छोधय प्रिये

एवमुक्ता महादेवी तेन राज्ञा तपोधन

वृक्षोऽत्र दृश्यते पार्श्वे सौवर्णो गुल्म एव च

कथं क्षेत्रं करिष्यावो हृद्रोगस्य तु कारकम्