वराहपुराणम्

तत्र वैमानिको भूत्वा कल्पमेकं निवत्स्यति

बहुदानरतो नित्यं सर्वभूतानुकम्पकः

अस्मै पूजा भवेद्देया मयादिष्टा महात्मने

प्रेतवासं समुत्सृज्य हीतो यातु त्रिविष्टपम्

शङ्खतूर्यनिनादेन तत्र वै विजयेन च

अयं गच्छतु भद्रं चापीन्द्रदेशं दुरासदम्

गुणैश्च शतसंख्याकैः शक्र एनं प्रतीक्षते

तावत्स मोदते स्वर्गे यावद्धर्मोऽनुमीयते

रत्नवेणुप्रदश्चैव सर्वधर्मैरलंकृतः

अयं यातु महाभागो देवदेवं सनातनम् 205.

सर्वशक्त्या समेतेन द्विजेभ्य उपपादिताः

तेन कल्पं वसिष्यन्ति रुद्रकल्पा मनोरमाः

तेन दत्तं द्विजातिभ्यो मधुखण्डपुरःसरम्

तरुणी क्षीरसम्पन्ना गौः सुवर्णयुता शुभा

अस्य लेख्यं मया दृष्टं तिस्रः कोट्यस्त्रिविष्टपे

सुवर्णस्य प्रदाता च त्रिदशेभ्यो निवेद्यताम्

तत्रैष वै महातेजा यथेष्टं काममाप्नुयात्

प्रयातु पितृभिः सार्द्धं तर्पिता येन पूर्वजाः

अयं भद्रो महाकामं सर्वभूतहिते रतः

क्षितिप्रदो द्विजातिभ्यो ह्ययं यातु त्रिविष्टपम् 205.

विविधैः कामभोगैस्तु सेव्यमानो नरोत्तमः

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे संसारचक्रे शुभाशुभफलानुकीर्त्तनं नाम पञ्चाधिकद्विशततमोऽध्यायः

अथ शुभकर्मफलोदय प्रकरणम् चित्रगुप्तस्य सन्देशो वदतो यो मया श्रुतः

इमं सर्वातिथिं दान्तं सर्वभूतानुकम्पकम्

मुञ्च मुञ्च महाभृत्य चैष धर्मस्य निर्णयः

मम स्थास्यन्ति पार्श्वेषु पापा वै विकृतास्तथा

दीयतामासनं दिव्यं तथान्यद्यानमेव च । अन्यान्यान्कामयेत्कामान्मनसा यानि चेच्छति

तत्तु शीघ्रं प्रदातव्यं धर्मराजस्य शासनात्

प्रेक्षतां च महाभागो भोक्तुं चैव सहानुगः