तिर्यङ्मानुषदेहेषु यान्ति विक्षिप्तमानसाः
तांस्तेनैव प्रदानेन संग्रहेत्तु ग्रहेण वा
प्रसह्य वा प्रकृत्या वै ये चरन्ति कुलाङ्गनाः
शीलशौचादिसम्पन्नं ये जनं धर्मलक्षणम् 203.
निरयं पापभूयिष्ठा अनुभूय महाभयम्
कर्मक्षये यदा भूयो मानुष्यं यान्ति दारुणम्
वेश्यालङ्घककूटानां शौण्डिकानां तथैव च
निर्ल्लज्जपुण्ड्रकाः केचिद्बद्धपौरुषगण्डकाः
स्त्रीणां चानुप्रवृद्धा ये स्त्रीभोगपरिभोगिनः
तद्भावास्तत्कथालापास्तद्भोगाः परिभोगिनः
सौभाग्यपरमासक्ता नरा बीभत्सदर्शनाः
शारीरं मानसं दुःखं प्राप्नुवन्ति नराधमाः
अग्निक्षारनदीभ्यां तु प्राप्नुवन्ति न संशयः
सर्वं च निखिलं कार्यं यन्मया समुदाहृतम् ।। 203.
इति श्रीवराहपुराणे पापसमूहानुक्रमो नाम त्र्यधिकद्विशततमोऽध्याय
अथ दूतप्रेषणवर्णनम् इदं चैवापरं तस्य वदतो हि मया श्रुतम्
दूरेऽसाविति किं कार्यं न क्षयोऽस्त्यस्य कर्मणः
व्रीडितः किम्भवाञ्ज्ञातं किं तिष्ठति पराङ्मुखः
गच्छ गच्छ पुनस्तत्र शीघ्रं चैनमिहानय
किं त्वं वदसि दुर्बुद्धे विवाहस्तस्य वर्त्तते
किं त्वं वदसि गर्ह्यं च मुहूर्त्तं परिपालय
पतिव्रतेति साध्वीति रहस्यं भाषसे पुनः
आनीयते कथं ज्ञात्वा भोक्तुकामं कथं हरे
धार्मिका यूयमेवात्र अहमेको नृशंसवत्
शीघ्रं त्वं भव सर्पो हि व्याघ्रस्त्वं च सरीसृपः 204.
नरकानुगतस्त्वं हि व्याधिभूतः समाश्रयः ज्वरो भव महाघोरो जले ग्राहो दुरासदः
वातव्याधिस्तथा घोरस्तथैव त्वं जलोदरः
विभ्रमस्त्वं भवेच्छीघ्रं विष्टम्भश्च पुनर्भव
यथाकालं यथादृष्टं तावत्कालोऽत्र तिष्ठतु
यूयं च कृतकर्माणस्ततो मोक्षमवाप्स्यथ