वराहपुराणम्

समये कृतहर्त्तारो लोकपीडाकरा नराः

भूतनिष्ठाभियोगज्ञा व्यवहारेष्वनर्थकाः

न्यासार्थहारका ये च सम्मोहनकराश्च ये

निरयेष्व प्रतिष्ठेषु दारुणेषु ततस्ततः 203.

कर्मक्षयो यदा तेषां मानुष्यं प्राप्नुवन्ति ते

यस्मिंश्चौरभयं देशे क्षुद्भयं राजतो भयम्

ईतयो यत्र देशेषु लुब्धेषु नगरेषु च

बहुदुःखपरिक्लिष्टा गर्भवासेन पीडिताः

शिराविवृतगात्राश्च हीनाङ्गा वातरोगिणः

तेषामपत्यं न भवेत्तद्रूपं च सुलक्षणम्

संसारे च यथा पक्वं कृपणं भैरवस्वनम्

रूपतो गुणतो हीनो बलतः शीलतस्तथा

कर्मान्तकारका ह्येते तृणीभूता भवन्ति ते 203.

कर्मकल्याणकृच्छ्रेषु भृशं चापि विमुह्यति

यद्यत्कुर्वन्ति ते कर्म सर्वत्र क्षयभागिनः

यत्किञ्चिदशुभं कर्म तस्मिन्देशे समुच्छ्रितम्

सुवृष्ट्यामपि तेषां वै क्षेत्रं तं तु विवर्जयेत्

न सुखं नापि निर्वाणं तेषां मानुषता भवेत्

स्तेयकर्मप्रयुक्तानां मुक्त्वा क्लेशपरम्पराम्

तिर्यङ्मानुषदेहेषु यान्ति विक्षिप्तमानसाः

तांस्तेनैव प्रदानेन संग्रहेत्तु ग्रहेण वा

प्रसह्य वा प्रकृत्या वै ये चरन्ति कुलाङ्गनाः

शीलशौचादिसम्पन्नं ये जनं धर्मलक्षणम् 203.

निरयं पापभूयिष्ठा अनुभूय महाभयम्

कर्मक्षये यदा भूयो मानुष्यं यान्ति दारुणम्

वेश्यालङ्घककूटानां शौण्डिकानां तथैव च

निर्ल्लज्जपुण्ड्रकाः केचिद्बद्धपौरुषगण्डकाः

स्त्रीणां चानुप्रवृद्धा ये स्त्रीभोगपरिभोगिनः

तद्भावास्तत्कथालापास्तद्भोगाः परिभोगिनः