वराहपुराणम्

दूषयन्ति हि जल्पन्तोऽनृजवो निष्ठुराः शठाः

न मर्षयंति येऽन्येषां कीर्त्यमानाञ्छुभान्गुणान्

ततस्तिर्यक्प्रजायन्ते बहुधा कीट पक्षिणः

तत्र कालं चिरं घोरं पच्यन्ते पापकारिणः 203.

परिभूता अविज्ञाता नष्टचित्ता अकीर्त्तयः

त्यक्त्वा मित्राणि मित्रेषु ज्ञातिभिश्च निराकृताः

अन्यैरपि कृतं पापं तेषां पतति मस्तके

मिथ्याप्रलापिनामेषामुक्ता क्लेशपरम्परा

स्तेयकर्माणि कुर्वन्ति प्रसह्य हरणानि च

पीडयन्ति जनान् सर्वान्कृपणान्ग्रामकूटकान्

समये कृतहर्त्तारो लोकपीडाकरा नराः

भूतनिष्ठाभियोगज्ञा व्यवहारेष्वनर्थकाः

न्यासार्थहारका ये च सम्मोहनकराश्च ये

निरयेष्व प्रतिष्ठेषु दारुणेषु ततस्ततः 203.

कर्मक्षयो यदा तेषां मानुष्यं प्राप्नुवन्ति ते

यस्मिंश्चौरभयं देशे क्षुद्भयं राजतो भयम्

ईतयो यत्र देशेषु लुब्धेषु नगरेषु च

बहुदुःखपरिक्लिष्टा गर्भवासेन पीडिताः

शिराविवृतगात्राश्च हीनाङ्गा वातरोगिणः

तेषामपत्यं न भवेत्तद्रूपं च सुलक्षणम्

संसारे च यथा पक्वं कृपणं भैरवस्वनम्

रूपतो गुणतो हीनो बलतः शीलतस्तथा

कर्मान्तकारका ह्येते तृणीभूता भवन्ति ते 203.

कर्मकल्याणकृच्छ्रेषु भृशं चापि विमुह्यति

यद्यत्कुर्वन्ति ते कर्म सर्वत्र क्षयभागिनः

यत्किञ्चिदशुभं कर्म तस्मिन्देशे समुच्छ्रितम्

सुवृष्ट्यामपि तेषां वै क्षेत्रं तं तु विवर्जयेत्

न सुखं नापि निर्वाणं तेषां मानुषता भवेत्

स्तेयकर्मप्रयुक्तानां मुक्त्वा क्लेशपरम्पराम्