वराहपुराणम्

भिन्नचारित्रदुःशीला भर्त्तुर्व्यलीककारिणी 202.

ततः शुनी भवेत्पश्चात्सूकरी च ततः परम्

न च सौख्यमवाप्नोति तेन दुःखेन दुखिता

भक्ष्यं भोज्यं च पानं च न तेषामुपपादितम्

एवं कुरुत भद्रं वो मम पार्श्वे तु दुर्मतिः

सर्वकर्माणि कुर्वाणं क्षपयध्वं दुरासदम्

प्रक्षिप्यतामयं पश्चाद्दस्युजातौ दुरात्मवान्

ततः पश्चाद्भवेत्पापश्चेतरः सर्वपापकृत्

हस्त्यश्वश्च शृगालश्च सूकरो बक एव च

वर्षाणामयुतं साग्रं ततो मानुषतां व्रजेत्

अपौगण्डो म्रियेत्पंच कर्मशेषक्षये तु सः 202.

पापस्य सुकृतस्याथ प्रजानां विनिपातने

अतः स्वयम्भुवा पूर्वं कर्मपाको यथार्थवत्

इति श्रीवराहपुराणे संसारचक्रे नारकिदण्डकर्मविपाक वर्णनं नाम द्व्यधिकद्विशततमोऽध्यायः

अथ पापसमूहानुक्रमवर्णनम् अन्यान्यपि च पापानि चित्रगुप्तो दिदेश ह

शीलसंयमहीनानां कृष्णपक्षानुगामिनाम्

राजद्विष्टा गुरुद्विष्टाः सर्वे ते वै विगर्हिताः

हिंसाविहारिणः क्रूराः सूचकाः कार्यदूषकाः

दावाग्निं ये च मुंचन्ति ये च सौकरिकास्तथा

कर्मक्षयाद्यदा भूयो मानुष्यं प्राप्नुवन्ति ते

गर्भ एव विपद्यन्ते म्रियन्ते बालकास्तथा

काष्ठवंशे च शस्त्रे च वायुना ज्वलनेन च

मातापितृवधं कष्टं मित्रसम्बन्धिबन्धुजम्

प्राणातिपातनं ते वै प्राप्नुवन्ति यथा तथा 203.

मूलकर्मकरा ये च गरदाः पुरदाहकाः

पिशुनाः कलहाश्चैव ये च मिथ्याविदूषकाः

उद्वेजनकराश्चण्डाः पच्यन्ते नरकेषु ते

कर्मक्षयो यदा भूयो मानुष्यं प्राप्नुवन्ति ते

श्रवणच्छेदनं चैव नासाच्छेदनमेव च