वराहपुराणम्

प्रबद्धः सुचिरं कालं मम लोकं गतो नरः 202.

तीव्रक्षुधापरिक्लिष्टो बद्धो बन्धनयन्त्रितः

सप्तधा सप्त चैकां च जातिं गत्वा स पच्यते

ततः कुक्कुटतां यातु विड्भक्षश्च दुरात्मवान्

जातिकर्म सहस्रं तु ततो मानुषतां व्रजेत्

वर्षाणां च सहस्रं तु धावमानं ततस्ततः

तस्माद्देशात्ततो मुक्तस्ततः सूकरतां व्रजेत्

यां यां याति पुनर्जातिं तत्र भक्ष्यो भवेत्तु सः

प्राप्य मानुषतां पश्चात्पुनर्व्याधो भविष्यति

उच्छिष्टान्नप्रदातारं पापाचारमधार्मिकम्

भिन्नचारित्रदुःशीला भर्त्तुर्व्यलीककारिणी 202.

ततः शुनी भवेत्पश्चात्सूकरी च ततः परम्

न च सौख्यमवाप्नोति तेन दुःखेन दुखिता

भक्ष्यं भोज्यं च पानं च न तेषामुपपादितम्

एवं कुरुत भद्रं वो मम पार्श्वे तु दुर्मतिः

सर्वकर्माणि कुर्वाणं क्षपयध्वं दुरासदम्

प्रक्षिप्यतामयं पश्चाद्दस्युजातौ दुरात्मवान्

ततः पश्चाद्भवेत्पापश्चेतरः सर्वपापकृत्

हस्त्यश्वश्च शृगालश्च सूकरो बक एव च

वर्षाणामयुतं साग्रं ततो मानुषतां व्रजेत्

अपौगण्डो म्रियेत्पंच कर्मशेषक्षये तु सः 202.

पापस्य सुकृतस्याथ प्रजानां विनिपातने

अतः स्वयम्भुवा पूर्वं कर्मपाको यथार्थवत्

इति श्रीवराहपुराणे संसारचक्रे नारकिदण्डकर्मविपाक वर्णनं नाम द्व्यधिकद्विशततमोऽध्यायः

अथ पापसमूहानुक्रमवर्णनम् अन्यान्यपि च पापानि चित्रगुप्तो दिदेश ह

शीलसंयमहीनानां कृष्णपक्षानुगामिनाम्

राजद्विष्टा गुरुद्विष्टाः सर्वे ते वै विगर्हिताः

हिंसाविहारिणः क्रूराः सूचकाः कार्यदूषकाः

दावाग्निं ये च मुंचन्ति ये च सौकरिकास्तथा