वराहपुराणम्

तदैवोत्तिष्ठ तिष्ठेति क्षम्यतां क्षम्यतां प्रभो

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे संसारचक्रे राक्षसकिंकरयुद्धं नामैकाधिकद्विशततमोऽध्यायः

अथ नारकिदण्डनकर्मविपाकवर्णनम् विस्मयस्तु मया दृष्टस्तस्मिन्नद्भुतदर्शनः

प्राप्नुवन्ति फलं ते वै ये च क्षिप्ताः पुरा जनाः

सन्तप्ता बहवो ये ते तैस्तैः कर्मभिरुल्बणैः

दुराचारं पापरतं निर्घृणं पापचेतसम्

पितृघ्नो मातृगोघ्नस्तु सर्वदोषसमन्वितः

एनं पाचय तैलस्य घृतक्षौद्रस्य वा पुनः ६ !। नराधममिमं क्षिप्त्वा प्रदीप्ते हव्यवाहने

शयनासनहर्त्तारमग्निदायी च यो नरः

पापकर्मायमत्यर्थं सर्व तीर्थविनाशकः

आदेश्य चोभयोरस्य कर्णयोः कूटसाक्षिकः 202.

ग्रामयाजनकं विप्रमध्रुवं दांभिकं शठम्

जिह्वाऽस्य छिद्यतां शीघ्रं वाचा दुष्टस्य पापिनः

कृतं लोभाभिभूतेन कामसम्मोहितेन च

इमं तु खलकं कृत्वा दुरात्मा पापकारिणम्

इमं वार्धुषिकं विप्रं सर्वत्रांगेषु भेदय

सुवर्णस्तेयिनं पापं कृतघ्नं च तथा नरम्

अस्थि च्छित्वा ततः क्षिप्रं क्षारमग्निं च दापय

पिशुनं हि महाव्याघ्राः पंच घोराः सुदारुणाः

येनाग्निरुज्झितः पूर्वं गृहीत्वा च न पूजितः

कर्कटस्य तु घोरस्य नित्यक्रुद्धस्य मोचय 202.

सर्वेषां तु पशूनां यो नित्यं धारयते जलम्

अदानव्रतिनो विप्रा वेदविक्रयिणस्तथा

तोयभाजनहर्त्तारं भोजनं योऽनिवारयन्

वेणुदण्डकशाभिश्च लोहदण्डैस्तथैव च

तस्मा अन्नं च पानं च न दातव्यं कदाचन

ब्रह्मदेयं हृतं येन तं वै शीघ्रं विपाचय

समुत्तीर्णं ततः पश्चात्तिर्यग्योनौ प्रपातये

क्लिष्टो जातिसहस्रैस्तु जायते मानुषस्ततः