वराहपुराणम्

अभवद्दारुणं युद्धं तुमुलं लोमहर्षणम्

बाहुभिः समनुप्राप्तः केशाकेशि ततः परम् 201.

ततस्ते राक्षसा भग्ना दूतैर्घोरपराक्रमैः

वध्यमानाः पिशाचास्ते ये निवृत्ता रणार्दिताः

तिष्ठ तिष्ठ क्व यासीति न गच्छामि दृढो भव

किन्तु मूढ त्वया शस्त्रं न मुक्तं मे रुजाकरम्

किं त्वं वदसि दुर्बुद्धे एषोऽहं पारगो रणे

तत्र ते सहसा घोरा राक्षसाः पिशिताशनाः

ततो भग्ना यदा ते तु राक्षसाः कामरूपिणः

अदृश्याश्चैव दृश्याश्च तद्बलं तमसावृताः

शूलपाणिं विरूपाक्षं सर्वप्राणिप्रणाशनम्

खादन्ति चैव घ्नन्ति स्म चित्रगुप्तेन चोदिताः 201.

वयमद्य महाभाग त्रायस्व जगतः पते

ज्वरः क्रुद्धो महातेजा योधानां तु सहस्रशः

विविधान्सन्दिदेशाऽत्र पुरुषानग्निवर्चसः

पच शीघ्रमिमान्पापान्योगेन च बलेन च

ज्वराज्ञया च ते सर्वे जीमूतघननिःस्वनाः

बहुशस्त्रप्रहारैश्च शस्त्रैश्च विविधोज्ज्वलैः

मोचयामास संग्रामं स्वयमेव यमस्ततः

गत्वा ज्वरं महाभागं विनयात्सान्त्वयन्मुहुः

प्रविवेश गृहं स्वं तु सम्भ्रमेणेदृशेन तु

धर्मराजोऽथ विश्रान्तं कालभूतं महाज्वरम् 201.

रोषायासकरं चैव सर्वलोकनमस्कृतः

शासेमहि यथाकामं यथादृष्टं यथाश्रुतम्

लोकान्सर्वानहं हन्मि सर्वघाती न संशयः

राक्षसानां हतास्तत्र षष्टिकोट्यो रणाजिरे

ततो ह्युपरतं युद्धं धर्मराजो यमः स्वयम्

सम्भाषन्ते ततो दूताश्चित्रगुप्तं तथैव च

स्वकर्मगुणभूतानि ह्यशुभानि शुभानि च