वराहपुराणम्

विज्ञापयेत्तदा दूताश्चित्रगुप्तं महौजसम्

इति श्रीवराहपुराणे संसारचक्रे नरकयातनास्वरूपवर्णनं नाम द्विशततमोऽध्यायः

अथ राक्षसकिंकरयुद्धम् ततस्ते सहिताः सर्वे चान्योऽन्याभिरताः सदा

दूता ऊचुः वयमन्यत्करिष्यामः स्वामिन्कार्यं सुदुष्करम्

अन्ये हि तावत्तत्कुर्युर्यथेष्टं तव सुव्रत

ततो विवृत्तरक्ताक्षस्तेन वाक्येन रोषितः

अदूरे दृष्टवान्कंचित्पुरुषं स ह्यनाकृतिम्

निःसृतः स च रोषेण चित्रगुप्तेन धीमता

नानारूपधरा घोरा नानाभरणभूषिताः

चित्रगुप्तो महाबाहुः सर्वलोकार्थचिन्तकः

ततस्ते विविधाकारा राक्षसा पिशिताशनाः

बद्धगोधाङ्गुलित्राणा नानायुधधरास्तथा 201.

ब्रुवन्तश्च पुनर्हृष्टाः शीघ्रमाज्ञापय प्रभो

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा चित्रगुप्तो ह्यभाषत

भो भो मन्देहका वीराः मम चित्तानुपालकाः

एवं हत्वा च बद्ध्वा च ह्यागच्छत पुनर्यथा

हत्वा वै पापकानेतान्मम विप्रियकारिणः

राक्षसा ऊचुः अमात्या एव ज्ञातव्या भृत्याः शतसहस्रशः

एते वधार्थं निर्दिष्टास्त्वयैव च महात्मना

यथा ह्येते समुत्पन्नाः सर्वधर्मानुचिन्तकाः

मा च मिथ्या प्रतिज्ञातं धर्मिष्ठस्य भवत्विति

परित्रायस्व नो वीर किंकराणां महाबलान् 201.

एवमुक्त्वा ततो घोरा व्याधयः कामरूपिणः

गजैरन्ये तथा चाश्वै रथैश्चापि महाबलाः

मृगैः सृगालैर्महिषैर्व्याघ्रैर्मेषैस्तथापरे

एवं वाहनसंयुक्ता नानाप्रहरणोद्यताः

तूर्यक्ष्वेडितसंघुष्टैर्बलितास्फोटितैरपि

ततः समभवद्युद्धं तस्मिंस्तमसि सन्तते

सकुण्डलैः शिरोभिश्च भ्राजते वसुधातलम्