वराहपुराणम्

वैश्यात्क्षत्रियतां याति तस्माच्च ब्राह्मणो भवेत्

दुःशिक्षितेन मनसा ह्यात्मद्रोग्धा भवेत्तदा

उपयुक्तो नरो जातः पूर्वकर्मभिरन्वितः

सुरापः श्यावदन्तश्च पूतिगन्धश्च पापकृत्

सुवर्णहर्ता च नरो ब्रह्मघ्नेन समो हि सः

यावद्भिः कर्मभिस्तैस्तैस्तेषु निर्याणवेश्मसु

व्याप्तं महीतलं सर्वमापगाश्चापि निर्गताः

समुत्तस्थौ महानादो हाहाकारसमाकुलः

लौहयष्टिप्रहारैश्च आयुधैश्च सुदारुणैः

श्रान्ताः कर्मकरा दूता मोहेनायत्तचेतसः

विज्ञापयेत्तदा दूताश्चित्रगुप्तं महौजसम्

इति श्रीवराहपुराणे संसारचक्रे नरकयातनास्वरूपवर्णनं नाम द्विशततमोऽध्यायः

अथ राक्षसकिंकरयुद्धम् ततस्ते सहिताः सर्वे चान्योऽन्याभिरताः सदा

दूता ऊचुः वयमन्यत्करिष्यामः स्वामिन्कार्यं सुदुष्करम्

अन्ये हि तावत्तत्कुर्युर्यथेष्टं तव सुव्रत

ततो विवृत्तरक्ताक्षस्तेन वाक्येन रोषितः

अदूरे दृष्टवान्कंचित्पुरुषं स ह्यनाकृतिम्

निःसृतः स च रोषेण चित्रगुप्तेन धीमता

नानारूपधरा घोरा नानाभरणभूषिताः

चित्रगुप्तो महाबाहुः सर्वलोकार्थचिन्तकः

ततस्ते विविधाकारा राक्षसा पिशिताशनाः

बद्धगोधाङ्गुलित्राणा नानायुधधरास्तथा 201.

ब्रुवन्तश्च पुनर्हृष्टाः शीघ्रमाज्ञापय प्रभो

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा चित्रगुप्तो ह्यभाषत

भो भो मन्देहका वीराः मम चित्तानुपालकाः

एवं हत्वा च बद्ध्वा च ह्यागच्छत पुनर्यथा

हत्वा वै पापकानेतान्मम विप्रियकारिणः

राक्षसा ऊचुः अमात्या एव ज्ञातव्या भृत्याः शतसहस्रशः

एते वधार्थं निर्दिष्टास्त्वयैव च महात्मना