वराहपुराणम्

यातनाः सप्तकास्तस्य निष्क्रान्तस्य त्रियोजने

समुत्तीर्य तु कृच्छ्रेण दह्यमानस्त्वचेतनः

दीर्घिकां मोक्षते कान्तां शीतोदां शीतकाननाम्

भक्ष्यं भोज्यं च सर्वैस्तु पापिभिस्तत्र लभ्यते

ततः शूलवहो नाम पर्वतः शतयोजनः 200.

तत्र वर्षति पर्जन्यस्तत्र तप्तजलं सदा

शृङ्गारकवनं नाम तत्र पश्यन्ति शाद्वलम्

यैस्तु स्पृष्टश्च दष्टश्च कृमिरूपश्च जायते

ततोऽन्यल्लभते चैव यातनार्थं प्रयत्नतः

मातरं पितरं चैव पुत्रान्दारांस्तथा प्रियान्

हा त्राहि त्राहि पुत्रेति क्रन्दमानस्ततस्ततः

मुष्टिभिश्च कशाभिश्च व्यालैरङ्कगतैरपि

एवमेवात्मकर्माणि पर्यायेण पुनः पुनः

पातकानि च चत्वारि समाचारेण पंचमम्

तदादिषु च सर्वेषु गुणान्तरपथं गतः 200.

तदा वा स्थावरे तेषु जातस्य हि भवेन्नरः

षष्टिवर्षसहस्राणि षष्टिवर्षशतानि च

ततो निवृत्तकर्मा तु स्वेदजः सम्भवेत्पुनः

ततश्च पक्षिणां योनिं सर्वां संतरते पुनः

मानुषे शूद्रतां याति लब्ध्वा यदि तु तुष्यति

वैश्यात्क्षत्रियतां याति तस्माच्च ब्राह्मणो भवेत्

दुःशिक्षितेन मनसा ह्यात्मद्रोग्धा भवेत्तदा

उपयुक्तो नरो जातः पूर्वकर्मभिरन्वितः

सुरापः श्यावदन्तश्च पूतिगन्धश्च पापकृत्

सुवर्णहर्ता च नरो ब्रह्मघ्नेन समो हि सः

यावद्भिः कर्मभिस्तैस्तैस्तेषु निर्याणवेश्मसु

व्याप्तं महीतलं सर्वमापगाश्चापि निर्गताः

समुत्तस्थौ महानादो हाहाकारसमाकुलः

लौहयष्टिप्रहारैश्च आयुधैश्च सुदारुणैः