वराहपुराणम्

ज्ञानिनां च सहस्रेषु जातं जातं तथा स्त्रियः

वृषलीर्बहुलैर्दुःखैः किं क्रन्दसि पुनः पुनः

दशधा त्वं मया पाप नीयमानः पुनःपुनः

न मोक्ष्यसे मया पाप कुतो गच्छसि मूढ वै 199.

तत्र तत्रैव पाप त्वां न त्यक्ष्ये पारदारिकम्

गोपाला इव दण्डेन कालयन्तो मुहुर्मुहुः

भक्ष्यन्ते श्वापदैरन्यैः श्वभिः काकैस्तथाऽपरे

दावाग्निसदृशाकारं प्रदीप्तं सर्वतोऽर्चिषा

दह्यमानान्सुतप्तांश्च संश्रयन्ते द्रुमान्पुनः

तत्र छिन्नाश्च दग्धाश्च हन्यमानाश्च सर्वशः

असितालवनद्वारि ये तिष्ठन्ति महारथाः

भो भो पापसमाचारा धर्मसेतुविनाशकाः

भोगैश्च पीडिता नित्यं उत्पत्स्यथ सुदुर्गताः 199.

पक्षिणश्चायसैस्तुण्डैर्व्याघ्राश्चैव सुदारुणाः

खादंति रुषितास्तत्र बहवो हिंसका नरान्

असितालवने विप्रा बहुदुःखसमाकुले

असिपत्र सुभग्नाङ्गाः शूललग्नास्तथाऽपरे

पुष्करिण्यश्च वाप्यश्च ह्रदा नद्यस्तथैव च

पूतिमांसकृमीणां च अमेध्यस्य तथैव च

तत्र क्लिश्यन्ति ते पापास्तस्मिन्मध्ये सहस्रशः

अस्थिपाषाणवर्षाणि रुधिरस्य बलाहकाः

धावतां प्लवतां चैव हा हतोऽस्मीति भाषिणाम्

क्रन्दतां करुणोन्मिश्रं दिशोऽपूर्यन्त सर्वशः 199.

क्वचित्स्थूलैस्तथा बद्धः उद्बद्धश्च क्वचित्तथा

अपश्यं पुनरन्यत्र यत्स्मृत्वा चोद्विजेन्नरः

इति श्रीवराहपुराणे संसारचक्रे यातनास्वरूप वर्णनं नाम नवनवत्यधिकशततमोऽध्यायः

पुनः नरकयातनास्वरूपवर्णनम् तप्तं चैव महातप्तं महारौरवरौरवौ

अन्धकारश्च नरको अन्धकारवरस्तथा

प्रथमे प्रथमं विद्याद्द्वितीये द्विगुणं तथा