वराहपुराणम्

अथान्ये बहवस्तत्र बहुभिश्चापि दूतकैः 198.

असिशक्तिप्रहारैश्च ताडयन्ति पुनःपुनः

कूष्माण्डा यातुधानाश्च लंबमाना भयानकाः

वेदनार्त्तास्तु वेगेन शीघ्रं शाखा उपारुहन् ।। तत्र ते निहता घोरा राक्षसाः पिशिताशनाः

घ्नन्ति चारूढगात्राणि निःशङ्कं तमसा वृतम्

यथा च कुक्कुटं खादेत् कश्चिन्म्लेच्छो निराकृतः

पक्वमाम्रफलं यद्वन्नरः खादेद्यथा वने

चूषयित्वा तु तान्सर्वांस्ते च तस्मिन्नगोत्तमे

ततो जवेन संयुक्ता वनस्थाश्चूषिताः पुनः

अधस्तात्तु पुनस्तत्र पश्यन्तः पापकर्मिणः

भो देव पाहि मुञ्चेति वदन्तः पुरुषं वचः 198.

पाषाणवर्षैः केचित्तु पांसुवर्षैश्च विद्रुताः

द्रवन्ति च पुनस्तत्र दूतैश्चापि दृढं हताः

वारिपूर्णं ततः कुम्भं शीतलं च जलं पुनः

ततः पानीयरूपेण जलं तप्तं तु दीयते

आलिङ्ग्यालिङ्ग्य दुःखार्त्ताः केचित्तत्र पतन्ति वै

अन्नानां च सुमिष्टानां भक्ष्याणां च विशेषतः

दधिक्षीररसांश्चैव कृसरान्पायसं तथा

माध्वीकस्य च पानस्य सीधोर्जातीरसस्य च

गोरसस्य च पानानि भाजनानि च नित्यशः

माल्यानि धूपं गन्धाश्च नानारससमायुताः 198.

भोजनेषु च सर्वेषु स्त्रियः कान्ता मनोहराः

फलानि कुण्डहस्ताश्च पात्रहस्तास्तथापराः

अन्नदानरताश्चैव भोजयन्ति सहस्रशः

उपस्थाप्य महायोग्यमत्र काले च योषितः

निघ्नन्तश्च हसन्तश्च दूता निष्ठुरवादिनः

पापाशया निष्कृतिकाः सर्वदानविवर्जिताः

निर्लज्जा गृहका देया याचितुं मनसा हिताः

पानीयमथ काष्ठानि यद्यन्नं सुखमागतम्