वराहपुराणम्

वेणुयष्टिप्रहारैश्च प्रहरन्ति ततोऽधिकैः 198.

रुदन्ति करुणं घोरं त्रातारं नाप्नुवन्ति ते

केचिच्च तेषु पच्यन्ते दह्यन्ते पावकेन्धनम्

पतन्ति ते दुरात्मानस्तत्र तत्र च कर्मभिः

केचिद्यन्त्रमुपारोप्य संपीड्यन्ते तिला इव

ततो वैतरणी घोरा संभूता निम्नगा तथा

अथान्ये शूल आरोप्य दूताः पादेषु गृह्य वै

नानुष्णे रुधिरे तत्र फेनमालासमाकुलाः

अनुत्तार्य तदा तस्या उच्छ्रिता विकृतावशाः

तत्र शुष्यन्ति ते पापाः सर्वदोषसमन्विताः

अथान्ये बहवस्तत्र बहुभिश्चापि दूतकैः 198.

असिशक्तिप्रहारैश्च ताडयन्ति पुनःपुनः

कूष्माण्डा यातुधानाश्च लंबमाना भयानकाः

वेदनार्त्तास्तु वेगेन शीघ्रं शाखा उपारुहन् ।। तत्र ते निहता घोरा राक्षसाः पिशिताशनाः

घ्नन्ति चारूढगात्राणि निःशङ्कं तमसा वृतम्

यथा च कुक्कुटं खादेत् कश्चिन्म्लेच्छो निराकृतः

पक्वमाम्रफलं यद्वन्नरः खादेद्यथा वने

चूषयित्वा तु तान्सर्वांस्ते च तस्मिन्नगोत्तमे

ततो जवेन संयुक्ता वनस्थाश्चूषिताः पुनः

अधस्तात्तु पुनस्तत्र पश्यन्तः पापकर्मिणः

भो देव पाहि मुञ्चेति वदन्तः पुरुषं वचः 198.

पाषाणवर्षैः केचित्तु पांसुवर्षैश्च विद्रुताः

द्रवन्ति च पुनस्तत्र दूतैश्चापि दृढं हताः

वारिपूर्णं ततः कुम्भं शीतलं च जलं पुनः

ततः पानीयरूपेण जलं तप्तं तु दीयते

आलिङ्ग्यालिङ्ग्य दुःखार्त्ताः केचित्तत्र पतन्ति वै

अन्नानां च सुमिष्टानां भक्ष्याणां च विशेषतः

दधिक्षीररसांश्चैव कृसरान्पायसं तथा

माध्वीकस्य च पानस्य सीधोर्जातीरसस्य च