वराहपुराणम्

कालज्ञश्च कृतज्ञश्च सत्यवादी दृढव्रतः 198.

कर्म कारयिता चैव भूतभव्य भवत्प्रभो

दण्डपाणे विरूपाक्ष पाशहस्त नमोऽस्तु ते

कृष्णवर्ण दुराधर्ष तैलरूप नमोऽस्तु ते

हव्यकव्यवहस्त्वं हि प्रभविष्णो नमोऽस्तु ते

एकदृग्बहुदृग्भूत्वा काल मृत्यो नमोऽस्तु ते

क्वचिद्बालः क्वचिद्वृद्धः क्वचिद्रौद्रो नमोऽस्तु ते

प्रत्यक्ष्यं दृश्यते देव त्वां विना न च सिध्यति

जपानां परमं जप्यं त्वत्तश्चान्यो न दृश्यते

पतिव्रतास्तु या नार्यो दुःखितास्तपसि स्थिताः

तस्मात्त्वं सर्वदेवेषु चैको धर्मभृतां वरः 198.

वैशम्पायन उवाच परितुष्टस्तदा धर्मो ह्यौद्दालकसुतं प्रति

यम उवाच याथातथ्येन वाक्येन ब्रूहि किं करवाणि ते

वरं वरय भद्रं ते यं वरं काङ्क्षसे द्विज

ऋषिपुत्र उवाच यदि त्वं वरदो राजन्सर्वभूतहिते रतः

द्रष्टुमिच्छाम्यहं देव तव देशं यथातथम्

सर्वं दर्शय मे राजन्यदि त्वं वरदो मम

दर्शयस्व महाभाग सर्वलोकस्य चिन्तक

एवमुक्तो महातेजा द्वारस्थं संदिदेश ह

वक्तव्यश्च महाबाहुरस्मिन्विप्रे यथातथम्

ततोऽहं त्वरितं नीतस्तेन दूतेन दर्शितः 198.

प्रत्युत्थितश्च मां दृष्ट्वा चिन्तयित्वा तु तत्त्वतः

एवं सम्भाष्य मां वीरः स्वान्भृत्यान्सन्दिदेश ह

चित्रगुप्त उवाच भक्तिमन्तो दुराधर्षा नित्यं व्रतपरायणाः

अयं विप्रो मयादिष्टः प्रेतावासं गमिष्यति

नैव दुःखेन खेदः स्यान्न चोष्णेन च शीततः

एवं दत्तवरो विप्रो गुरुचित्तानुचिन्तकः

यथाकाममयं पश्येद्धर्म्मराजपुरोत्तमम्

ऋषिपुत्र उवाच धावन्तस्त्वरमाणास्तु गृह्णन्तो घ्नन्त एव च