वराहपुराणम्

महासत्त्वो महातेजाः जरामरणवर्जितः

गायका हासकाश्चैव सर्वजीवप्रबोधकाः

दिव्याभरणशोभाभिः शोभमानाः सुतेजसः

पर्यास्तरणसंछन्नेष्वासनेषु तथा परे

अनेकाश्च नरास्तत्र वेदनाश्च सुदारुणाः

कामक्रोधविचारिण्यो नानारूपधराः स्त्रियः 197.

तासां हलहलाशब्दः सर्वासां च समन्ततः

कूष्माण्डा यातुधानाश्च राक्षसाः पिशिताशनाः

एकबाहुर्द्विबाहुश्च त्रिबाहुर्बहुबाहुकः

केचित्तु तत्र पुरुषाः सर्वशोभाविशोभिताः

स्रग्विणो बद्धपादाश्च सर्वाभरणभूषिताः

सशक्तितोमराः केचित्सधनुष्का दुरासदाः

सज्जिता दधिहस्ताश्च गन्धहस्ता ह्यनेकशः

धूपान्प्रगृह्य विविधान्वासांसि शुभदर्शनाः

वाजिकुञ्जरयुक्तानि हंसयुक्तानि चापरे

मयूरैः सारसैश्चैव चक्रवाकैश्च वाजिभिः 197.

उज्ज्वला मलिनाश्चैव जीर्णवस्त्रा नवांशुकाः

समार्जारी काचवर्णा कृष्णा चैव कलिस्तथा

एते पुरोगमास्तत्र कृतान्तस्य महात्मनः

नमस्कार्याश्च पूज्याश्च आपन्नेन हि नित्यशः

इति श्रीवराहपुराणे संसारचक्रे कृतान्तकालमृत्युकिङ्करवर्णनं नाम सप्तनवत्यधिकशततमोऽध्यायः

अथ संसारचक्रयातनास्वरूपवर्णनम् मामेकमृषभं तत्र दर्शनं च ददौ यमः

याथातथ्येन मे पूजा कार्येण विधिनाऽकरोत्

अब्रवीच्च पुनर्हृष्टो ह्यास्यतां च वरासने

तस्य वक्त्रं महारौद्रं नित्यमेव भयानकम्

लोहिते तस्य वै नेत्रे जल्पतश्च पुनःपुनः

ततोऽहं तस्य भावेन भावितश्च पुनःपुनः

तस्य प्रीतिकरं सद्यः सर्वदोषविनाशनम्

कालवृद्धिकरं स्तोत्रं क्षिप्रं तत्र उदीरयन्