वराहपुराणम्

अवश्यं चैव गन्तव्यं तस्य पार्श्वं पुनःपुनः

न गच्छन्ति च ये तत्र दानेन निगमेन च

रौरवो वा कथं विप्र किंरूपं कूटशाल्मलेः

किं च किंच तु कुर्वाणाः किंच किंच समाचरन्

धृतिं न लभते किंचित्तैस्तैर्दोषैः सुवासिताः

बोद्धव्यं नावबुध्यन्ते गुणानां तु गुणोत्तरम् 195.

परं परमजानन्तो रमन्ते कस्य मायया

एतत्कथय वत्स त्वं यतः प्रत्यक्षदर्शिवान्

इति श्रीवराहपुराणे संसारचक्रे यमलोकस्थपापिवर्णनं नाम पञ्चनवत्यधिकशततमोऽध्यायः

अथ धर्मराजपुरवर्णनम् तेषां तद्वचनं श्रुत्वा ऋषीणां भावितात्मनाम्

नाचिकेत उवाच योजनानां सहस्रं तु विस्तराद्द्विगुणायतम्

द्विगुणं परिवेषेण तद्वै प्रेतपतेः पुरम्

हर्म्यप्रासादसंबाधमहाट्टालसमन्वितम्

कैलासशिखराकारैर्भवनैरुपशोभितम्

दीर्घिकाश्च तथा कान्ता नलिन्यश्च सरांसि च

नरनारीसमाकीर्णा गजवाजिसमाकुलाः

सर्वजीवैस्तथाकीर्णं तस्य राज्ञः पुरोत्तमम्

क्वचिद्गायन् हसंश्चैव क्वचिद्दुःखेन दुःखितः

क्वचिन्नृत्यन्क्वचित्तिष्ठन् क्वचिद्बन्धनसंस्थितः 196.

स्वकर्मभिः प्रदृश्यन्ते स्थूलाः सूक्ष्माश्च जन्तवः

अङ्गानि चैव सीदन्ति मनो विह्वलतीव मे

तथापि कथयिष्यामि यथादृष्टं तथाश्रुतम्

दृश्यते न च दृश्येत नानावृक्षसमाकुला

प्रसन्नेन च तोयेन शीतलेन सुगन्धिना

भ्राजते सरितां श्रेष्ठा सर्वपापप्रणाशिनी

अमराः क्रीडमानाश्च जलक्रीडां पुनःपुनः

भुजङ्गावनताङ्ग्यश्च किन्नर्यश्च सुगायनाः

एवं नारीसहस्राणि तत्र दिव्यानि नित्यशः

तत्रापरे वृक्षषण्डा नित्यपुष्पफलान्विताः 196.