वराहपुराणम्

कन्यानां दूषका ये च ये च पापरता नराः

शूद्राणां याजकाश्चैव हाहाभूता द्विजातयः

सुरापो ब्रह्महा चैव यो द्विजो वीरघातकः

मातृत्यागी पितृत्यागी यः स्वसाध्वीं परित्यजेत्

गृहक्षेत्रहरा ये च सेतुबन्धविनाशकाः

अशौचा निर्दयाः पापा हिंसका व्रतभञ्जकाः

भूम्यामनृतवादी च वेदजीवी च यो द्विजः 195.१

सर्वपापसुसङ्गाश्च चिन्तका येऽतिवैरिणः

परवित्तापहारी च राजघाती च यो नरः

शुश्रूषया च मुक्ता ये लिङ्गिनः पापकर्मिणः

देवागारांश्च सत्राणि तीर्थविक्रयिणस्तथा

मिथ्या च नखरोमाणि धारयन्ति च ये नराः

अज्ञानादव्रती यश्च यश्चाश्रमबहिष्कृतः

कलही च प्रतर्क्यश्च निष्ठुरश्च नराधमः

स्त्रियो नराश्च गच्छन्ति यत्र तच्छृणुतामलाः

तानि वै कथयिष्यामि श्रूयतां द्विजसत्तमाः एवं तस्य वचः श्रुत्वा सर्व एव तपोधनाः।।195.

पप्रच्छुर्विस्मयाविष्टा नाचिकेतमृषिं तदा त्वया सर्वं यथा दृष्टं ब्रूहि तत्र विदां वर

यथास्वरूपः कालोऽसौ येन सर्वं प्रवर्त्तते

वारयेत्स तदा तं तु ब्रह्मलोके च स प्रभुः

न नाशो हि शरीरस्य तस्मिन्देशे तपोधनाः

अवश्यं चैव गन्तव्यं तस्य पार्श्वं पुनःपुनः

न गच्छन्ति च ये तत्र दानेन निगमेन च

रौरवो वा कथं विप्र किंरूपं कूटशाल्मलेः

किं च किंच तु कुर्वाणाः किंच किंच समाचरन्

धृतिं न लभते किंचित्तैस्तैर्दोषैः सुवासिताः

बोद्धव्यं नावबुध्यन्ते गुणानां तु गुणोत्तरम् 195.

परं परमजानन्तो रमन्ते कस्य मायया

एतत्कथय वत्स त्वं यतः प्रत्यक्षदर्शिवान्

इति श्रीवराहपुराणे संसारचक्रे यमलोकस्थपापिवर्णनं नाम पञ्चनवत्यधिकशततमोऽध्यायः