वराहपुराणम्

तं नाचिकेतसं दृष्ट्वा यमलोकादिहागतम्

केचिद्विमनसश्चैव केचित्संशयवादिनः

ऋषय ऊचुः नाचिकेतः सुत प्राज्ञ स्वधर्मपरिपालक

ब्रूहि सत्यं त्वया दृष्टं श्रुतं च सविशेषकम्

अपि गुह्यं च वक्तव्यं पृष्टे सति विशेषतः

मृतं नैव परं तात दृश्यते कालमायया

इह चैव कृतं यत्तु तत्परत्रोपभुज्यते

तथाऽत्र दृश्यते काले कालस्यैव तु मायया

तस्य पारं न गच्छन्ति बहवः पारचिन्तकाः

चिन्तयेत न चिन्ताऽत्र मृगयन्ति च यद्धितम् 194.

धर्मराजस्य किं रूपं कालो वा कीदृशो मुने

किंच कुर्वन्प्रमुच्येत किं वा कर्म समाचरेत्

क्रोधबन्धनजं क्लेशं कर्षणं छेदनं तथा

जितात्मानः कथं यान्ति कथं गच्छति पापकृत्

प् रणयात्सौहृदात्स्नेहादस्माभिरभिपृच्छितम्

वैशम्पायन उवाच यदुवाच महाराज शृणु तज्जनमेजय

इति श्रीवराहपुराणे संसारचक्रे नचिकेतागमनं नाम चतुर्नवत्यधिकशततमोऽध्यायः

अथ यमलोकस्थपापिवर्णनम् कथ्यमानं मया विप्राः शृण्वन्तु तपसि स्थिताः

संसारं तु यथाशक्ति कथ्यमानं निबोधत

तथा ब्रह्महणः पापा ये च विश्वासघातकाः

कन्यानां दूषका ये च ये च पापरता नराः

शूद्राणां याजकाश्चैव हाहाभूता द्विजातयः

सुरापो ब्रह्महा चैव यो द्विजो वीरघातकः

मातृत्यागी पितृत्यागी यः स्वसाध्वीं परित्यजेत्

गृहक्षेत्रहरा ये च सेतुबन्धविनाशकाः

अशौचा निर्दयाः पापा हिंसका व्रतभञ्जकाः

भूम्यामनृतवादी च वेदजीवी च यो द्विजः 195.१

सर्वपापसुसङ्गाश्च चिन्तका येऽतिवैरिणः

परवित्तापहारी च राजघाती च यो नरः