वराहपुराणम्

कश्चिदासीत्पुरा राजनृषिः परमधार्मिकः

तस्य पुत्रो महातेजा योगमास्थाय बुद्धिमान्

तेन रुष्टेन शप्तोऽभूत्पुत्रः परमधार्मिकः

तथेत्युक्त्वा महातेजाः पुत्रः परमधार्मिकः

क्षणेनान्तर्हितो जातः पितरं प्रत्युवाच ह

मा भूद्वाक्यं च ते मिथ्या धार्मिकस्य कदाचन

इह चैव पुनस्तावदागमिष्ये न संशयः

मिथ्याभिशंसिनं तात यथेष्टं तारयिष्यति 193.

अप्रवृत्तस्त्वसम्भाष्यो योऽहं मिथ्या प्रयुक्तवान्

अहं पुत्र न सद्वादी न क्षमे धर्मदूषितम्

धर्मज्ञश्च यशस्वी च नित्यं क्षान्तो जितेन्द्रियः

याचितस्त्वं मया पुत्र गन्तुं वै तत्र नार्हसि

यदि वैवस्वतो राजा तत्र प्राप्तं यदृच्छया

विनश्येयमहं पश्य कुलसेतुविनाशनः

नरकस्य पुदित्याख्या दुःखेन नरकं विदुः

अपुत्रस्य हि तत्सर्वं मोघं भवति निश्चयः

शुश्रूषावान्भवेच्छूद्रो वैश्यो वा कृषिजीवनः

तपो वा विपुलं तप्त्वा दत्त्वा दानमनुत्तमम् 193.

पुत्रेण लभते जन्म पौत्रेण तु पितामहः

न हास्यामीति वत्स त्वां मम वंशविवर्द्धनम्

वैशम्पायन उवाच हृष्टपुष्ट वपुर्भूत्वा पुत्रः परमधार्मिकः

पुत्र उवाच दृष्ट्वा च तमहं देवं सर्वलोकनमस्कृतम्

आगच्छामि पुनश्चात्र न भयं मेऽस्ति मृत्युतः

सत्ये तिष्ठ महाभाग सत्यं च परिपालय

सूर्यस्तपति सत्येन वातः सत्येन वाति च

उदधिर्ल्लङ्घयेन्नैव मर्यादां सत्यपालितः

सत्येन यज्ञा वर्त्तन्ते मन्त्रपूताः सुपूजिताः

सत्यं गाति तथा साम सर्वं सत्ये प्रतिष्ठितम् 193.

सत्येन सर्वं लभते यथा तात मया श्रुतम्