वराहपुराणम्

ब्रह्मन् यात्युत्तरं स्थानं यत्र गत्वा न शोचति

यस्य दानविधिं प्राप्य यान्ति दिव्यां गतिं मम

संगृह्य मधुपर्कं वै इमं मन्त्रमुदाहरेत्

मन्त्रः--- ॐ एष हि देव भगवंस्तव गात्रसूतिः संसारमोक्षणकरो मधुपर्कनामा

पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे 191.

मध्वेवं दधि सर्पिश्च कुर्याच्चैव समं तथा

सामासाद्य ततः कृत्वा मम कर्मपरायणः

इति श्रीवराहपुराणे मधुपर्क्कोत्पत्तिदानसंकरणं नामैकनवत्यधिकशततमोऽध्यायः

अथ सर्वशान्तिवर्णनम् श्रुत्वा तु मधुपर्क्कस्य ह्युत्पत्तिं दानमेव च

विस्मयं परमं गत्वा सा मही संशितव्रता

देव वृत्तोपचारेण तव यन्मनसि प्रियम्

एतदाचक्ष्व तत्त्वेन तत्र यत्परमं महत् साधु भूमे महाभागे यन्मां त्वं परिपृच्छसि

कथयिष्यामि तत्सर्वं दुःखसंसारमोक्षणम्

पश्चाच्छान्तिं च मे कुर्याद्भूमे राष्ट्रसुखावहम्

नमो नारायणायेति उक्त्वा मन्त्रमुदाहरेत्

शरणं त्वां गतो नाथ संसारार्णवतारक

दिशः पश्य अधः पश्य व्याधिभ्यो रक्ष नित्यशः

गर्भिणीनां च वृद्धानां व्रीहीणां च गवां तथा 192.

अन्नं कुरु सुवृष्टिं च सुभिक्षमभयं तथा

देवानां ब्राह्मणानां च भक्तानां कन्यकासु च

एवं शान्तिं पठित्वा तु मम कर्मपरायणः

मन्त्रः- योऽसौ भवान्सर्वजगत्प्रसूतो यज्ञेषु देवेषु च कर्मसाक्षी

एषा सिद्धिश्च कीर्तिश्च ओजसा तु महौजसम्

एवं पठति तत्त्वेन मम शान्तिं सुखावहाम्

एवं शान्तिं पठित्वा तु मधुपर्कं प्रयोजयेत्

मन्त्रः- योऽसौ भवान्देववरप्रसूतो यो वै समर्च्यो मधुपर्क्कनामा

सर्पिर्दधिमधून्येव समं पात्रे ह्युदुम्बरे

घृतालाभे तु सुश्रोणि लाजैः सह विमिश्रयेत् 192.

दधि क्षौद्रं घृतं चैव कारयेत समं तथा