वराहपुराणम्

रक्षोघ्नमन्त्रपाठांश्च श्रावयीत विचक्षणः

उत्तरीयासनं दत्त्वा पिण्डप्रश्नं तु कारयेत्

पिण्डदानं प्रकुर्वीत पित्रादित्रितये तथा

ब्राह्मणस्य च हस्ते तु दद्यादक्षय्यमात्मवान्

पिण्डास्त्रयस्तु वसुधे यावत्तिष्ठन्ति भूतले

उपस्पृश्य शुचिर्भूत्वा दद्याच्छान्त्युदकानि च १९०.

वैष्णवी काश्यपी चेति अक्षया चेति नामतः

तृतीयमुदके दद्याच्छ्राद्धे एवं विधिः स्मृतः

एवं दत्तेन तुष्यन्ति पितृदेवा न संशयः

ज्ञानोत्तमेषु विप्रेषु दद्याच्छ्राद्धं विधानतः

मन्त्रहीनं क्रियाहीनं यः श्राद्धं कुरुते द्विजः

उद्धरेद्यदि पात्रं तु ब्राह्मणो ज्ञानवर्जितः

एतत्ते कथितं भद्रे पितृकार्यमनुत्तमम्

अपरं चापि वसुधे किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि

इति श्रीवराहपुराणे श्राद्धपितृयज्ञनिश्चयो नाम नवत्यधिकशततमोऽध्यायः

अथ मधुपर्कोत्पत्तिदानसंकरणप्रकरणम् एवं श्रुत्वा बहून्धर्मान् धर्मशास्त्रविनिश्चयात्

धरण्युवाच श्रुतं सुबहुशश्चैव तृप्तिर्मम न विद्यते

ममैवानुग्रहार्थाय रहस्यं वक्तुमर्हसि

कानि द्रव्याणि कस्मै च देयानीति वदस्व मे

वराहरूपी भगवान्प्रत्युवाच वसुन्धराम्

श्रीवराह उवाच उत्पत्तिश्चैव दानं च सर्वो यस्य च हीयते

अहं ब्रह्मा च रुद्रश्च कृत्वा लोकस्य संक्षयम्

ततो भूमे दक्षिणाङ्गात्पुरुषो मे विनिःसृतः

तत्र पप्रच्छ मां ब्रह्मा मम गात्राद्विनिःसृतः

सरहश्च लघुर्देव एतत्तव न युज्यते 191.

एवं च मे समुत्पन्नः सर्वकर्मसु निष्ठितः

मयात्र संशितं ब्रह्मन् रुद्रे चापि समासतः

उद्भवं मधुपर्क्कस्य आत्मसम्भवनिश्चयम्

मधुपर्केण किं कार्यमेतदाचक्ष्व निष्कलम्